Historie: Tour de France 1982

17e etappe Bourg d’Oisans-Morzine over 251 kilometer

De etappe tussen l’Alpe d’Huez en Morzine, die onder andere over de Colombière en de Joux Plane voerde, was een Nederlands feest dat anno 2010 ondenkbaar zou zijn. Want naast Peter Winnen reed ook Johan van der Velde zich in het volle licht van de schijnwerpers. Samen maakten ze er een prachtig gevecht van, waarvoor Theo Koomen op de radio superlatieven te kort kwam. Het was eigenlijk een saaie Tour omdat de winnaar vrijwel vanaf de proloog vaststond, maar de strijd om de ereplaatsen maakte veel goed en vooral op deze dag bereikte het een hoogtepunt, met twee Nederlanders in een absolute hoofdrol. “Ik ben dan wel tweede”, zei Van der Velde na afloop, “maar ik ben er zeker van dat we de mensen in Nederland een ...

... stuk schitterende wielersport hebben laten zien.” De Brabander uit de Raleigh-ploeg van Peter Post was opgetogen met zijn tweede plaats. Niet helemaal onbegrijpelijk want het vertrouwen in hem was in de weken voor de Tour tot een minimum gedaald. Als beoogd kopman had hij nergens kunnen overtuigen en bij gebrek aan beter had Post hem als zodanig moeten handhaven. Hoewel hij nog twee Nederlanders in het klassement voor zich moest dulden, bewees hij op deze dag dat hij niet alleen goed meekon, maar ook het gewicht van het kopman zijn aankon. Zo hoog in het klassement als hij nu stond had hij nog nooit gestaan en hij glunderde dan ook van oor tot oor. Zijn traditionele inzinking was tot deze dag uitgebleven en dat was al heel wat. De triomftocht van Winnen drong het optreden van Johan echter in de schaduw. De rossige ex-onderwiizer had bij zijn Tourdebuut in 1981 op l’Alpe d’Huez de hele internationale wielerelite de les gelezen en nu had hij de Nederlandse kampioen op de Joux Plane in een rechtstreeks duel gedeklasseerd. “Ik ken die col goed, want ik ben er al een keer of drie overheen gekomen. Hij ligt me en eerlijk gezegd had ik een beetje gehoopt dat ik vandaag goede benen zou hebben. Ondanks die lange afdaling naar Morzine was ik er van overtuigd dat degene die met een halve minuut voorsprong als eerste boven zou komen ook de rit zou winnen”, aldus de kleine Limburger. Winnen had het kennelijk allemaal van tevoren becijferd en daarom reageerde hij tijdens de beklimming van de Colombiére direct op de demarrage van Jean-René Bernaudeau, die op zoek ging naar de eerder ontsnapte Spanjaard Marino Lejarreta. “Het was geen aanval om het Hinault moeilijk te maken, maar zuiver om de ritzege binnen te halen en natuurlijk op die derde plaats in het klassement te komen”, bracht Winnen nog nahijgend uit. Hinault liet de Nederlander gaan, zoals Winnen dat verwacht had. De geletruidrager moedigde de renners die met hem aan de klim begonnen zelfs aan wat te ondernemen. “Voor mij mag een jongen die op negen minuten staat best aanvallen en ik heb de anderen gewaarschuwd, dat zij dan moesten achtervolgen want hun posities waren in gevaar, niet de mijne”, aldus de Breton. De reactie op de uitval van Winnen bleef echter uit. Beat Breu klopte nog wel bij Zoetemelk aan, maar die zat er redelijk doorheen en was al blij dat hij bij Hinault kon blijven.

De rituitslag:

1. Peter Winnen (Ned.Capri Sonne) 251 km. in 7u34’20”
2. Johan van der Velde (Ned.TI-Raleigh) op 32”
3. Jean-René Bernaudeau (Fr.Peugeot) op 1’24”

Algemeen klassement:

1. Bernard Hinault (Fr.Renault-Elf) 74u56’15”
2. Joop Zoetemelk (Ned.Coöp-Mercier) op 5’27”
3. Peter Winnen (Ned.Capri Sonne) op 7’13”

Foto: © Cor Vos

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 21 juli 2010 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web