Historie: Tour de France 1982

15e etappe Manosque - Orcières-Merlette over 208 kilometer

Het selectiebeleid van Maurice De Muer, ploegleider van de Franse Peugeot-ploeg, is altijd gericht geweest op kwaliteit. Hij wilde altijd de beste renners van Frankrijk met een enkele buitenlander. Zo reed hij de Tour van 1982 met een ploeg bestaande uit negen Fransen en een Australiër. Jean-René Bernaudeau was de kopman, maar Phil Anderson de meest opvallende van de in witte truien met zwarte blokken gehulde Peugeots. Een van de renners waar De Muer (in de jaren zestig de ontdekker van Jan Janssen) veel van verwachtte was Pascal Simon (foto). Toen Simon in 1981 bij de ploeg kwam werd hij nog niet in de Tour ingezet, maar in de Tour de l’Avenir. Een goede keus van De Muer, want Simon won niet alleen twee ritten maar ook het eindklassement. Zijn naam was gevestigd en in de Tour van 1982 mocht hij bij Peugeot aan de bak. Hij zou het vertrouwen van zijn ploegleider belonen met een fraaie ritoverwinning in de 15e rit. Bernard Hinault behield tijdens deze eerste Alpenrit zijn voorsprong en Joop Zoetemelk nestelde zich geheel volgens verwachting op de tweede plaats. Als de situatie zo zou blijven - en niemand twijfelde daar aan – zouden de nummers een en twee van de algemene rangschikking op de slotdag Parijs binnenrijden zonder een trap te veel te hebben gedaan. Het was Joop Zoetemelk die deze verwachting op zijn eigen wijze relativeerde met ...

... de opmerking dat Parijs nog ver was en hij voegde er aan toe: “Ik heb het vandaag erg zwaar gehad, vooral de voorlaatste klim heb ik met moeite aan kunnen klampen. De tijdrit van gisteren zat nog in mijn benen.” Joop besefte dat het desastreus zou zijn als hij het contact met de geletruidrager zou verliezen. “Het zou me ongetwijfeld vele minuten hebben gekost want als je er eenmaal af bent kom je er in de laatste klim nooit meer bij.” Met zijn ploegmaat Jacques Michaud, Nederlands kampioen Johan van der Velde en Hennie Kuiper bleef hij het hoge tempo van Hinault volgen. Hij was echter niet de enige die moeite had, want Van der Velde en Kuiper waren eveneens blij dat ze tegen de gele rug van Hinault mochten aankijken. Peter Winnen deed het anders, want die sprong al weg uit het peloton nadat de eerste col van de eerste categorie (Chailolet) was bedwongen. In gezelschap van de Deen Kim Andersen en de Fransman Christian Seznec nam hij afstand. Op de eindstreep bedroeg de voorsprong van Winnen, die zelf zevende werd, een minuut en twintig seconden op Bernard Hinault en zijn andere concurrenten. “En dat laatste is voor mij belangrijk, want op Hinault richt ik me niet.” Winnen klom naar de zesde plaats in het klassement, maar droomde stilletjes van meer. Jan Raas staakte in deze rit de strijd, wegens aanhoudende rugpijnen, waardoor hij bij iedere klim verder achterop raakte. “Ik wilde wel maar ik kon niet meer”, zei de winnaar van de etappe Lille-Lille. Sinds zijn val in Parijs-Roubaix van 1980 had Raas last van zijn rug en vooral bij grote inspanningen. “Eind vorige week in de eerste bergritten voelde ik het al opkomen. Het is een pijn die helemaal door mijn benen trekt en waardoor ik alle macht verlies. Ik weet dat ik met die handicap moet leren leven, maar op een dag als vandaag valt dat niet mee. Ik had me sterk geconcentreerd op het uitrijden van deze Tour. Nog twee zware etappes en ik ben erdoor, dacht ik, maar helaas pakte het iets anders uit.”

De rituitslag:

1. Pascal Simon (Fr.Peugeot) 208 km. in 6u34’41”
2. Pierre-Henry Mentheour (Fr.Coöp-Mercier) op 9”
3. Jean-René Bernaudeau (Fr.Peugeot) op 1’21”

Beste Nederlander: 7. Peter Winnen (Capri-Sonne) op 1’47”

Algemeen klassement:

1. Bernard Hinault (Fr.Renault-Elf) 63u53’40”
2. Joop Zoetemelk (Ned.Coöp-Mercier) op 5’26”
3. Phil Anderson (Aus.Peugeot) op 7’57”

Foto: © Cor Vos

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 19 juli 2010 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web