De Burgerlijke Stand van 16 juni

Addy Engels (1977)

Hoe komt het toch dat niet ieder talent bij Rabobank uit de verf komt en wordt afgedankt. Een man als Patrick Lefevere, de grote baas van QuickStep is daar alert op. Hij pikte – na een goed woordje van Jacques Hanegraaf - eerst Addy Engels op en later Steven de Jongh en Remmert Wielenga. Remmert is nog steeds een vraagteken, maar Addy en Steven zijn inmiddels gevestigde waarden geworden in de zo succesvolle Belgisch/Italiaanse formatie. Addy is geen winnaar, maar wel een uitgesproken ronderenner die met name in de Giro al het een en ander heeft laten zien. Dit jaar miste hij op een haar na een etappezege. En een overwinning staat boven aan zijn verlanglijstje, want de teller van de geboren Drent staat bij de profs nog op nul. Ik denk dat daar dit jaar verandering in komt. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Hans Dekkers (1928, overleden 30.08.1984)

Deze Eindhovenaar was een klein manneke en rap. In 1950 werd hij tweede in het nationaal wegkampioenschap bij de amateurs achter streekgenoot Wim Dielissen. Een jaar later won hij echter het roodwitblauw, maar nu bij de profs, een prestatie die hij in 1952 herhaalde. In die eerste kampioenstrui debuteerde hij in de Tour van 1951, maar hij ging met de hele ploeg voortijdig naar huis vanwege de val van Van Est in het ravijn van de Aubisque. In 1952 werd hij weer geselecteerd en hij pakte in de eerste rit direct een achtste plaats. In de laatste Tourweek, nadat hij met veel pijn en moeite over de bergen was gekomen, zat hij in een kopgroepje op weg naar Bordeaux met de Fransman Pardoen en zijn ploeggenoot Gerrit Voorting. In het zicht van de roze wielerbaan in Frankrijks grootste wijnstad werd Pierre Pardoen vakbekwaam door de twee Nederlanders afgemat en toen Voorting een gat liet vallen was Dekkers weg en hij was de eerste Nederlander die in Bordeaux won. In de drie jaar daarna wonnen Nolten, Faanhof en Wagtmans op dezelfde plaats en zo ontstond de mythe dat Bordeaux een Nederlandse stad zou zijn. Ondanks dit succes werd Hans Dekkers niet meer voor de Tour uitverkoren en zijn carrière verzandde daarna. In 1955 stopte hij al om als burgerambtenaar in dienst te treden bij de landmacht.

Jan Schroder (1941)

Hij was in het begin van de jaren zestig een topamateur die klassiekers won en regelmatig geselecteerd werd voor buitenlandse etappekoersen. Bij de profs ging het een stuk minder en de renner uit Koningsbosch heeft nooit aan het vertrek gestaan van een grote ronde. In zijn vijfde en laatste profjaar kreeg hij nog een contract bij Willem II-Gazelle, maar de moraal was er niet meer.

Peter Harings (1961)

In de Limburgse wielerwereld is de naam Harings een begrip. Eén grote wielerfamilie uit die twee prachtige Limburgse dorpen Sibbe en Scheulder op een steenworp van elkaar en van de Cauberg. De broers Huub, Jan en Ger waren in de jaren zestig en zeventig bekende beroepsrenners en Huubke was de eerste Nederlander die internationaal uitslagen reed in het veldrijden. Van wie Peter een zoon is weet ik niet, maar in ieder geval van een van die drie of een andere broer uit dat grote gezin. Peter was in 1985 kampioen van Nederland op de weg bij de amateurs en hij kreeg een contract bij de fameuze Panasonic-ploeg. Vijf jaar bleef hij bij Post maar hij werd niet ingezet in het grote werk. Na zijn afscheid in 1990 werd het erg stil rond Peter, maar in 2005 stak het sluimerende wielervirus weer de kop op. Peter vroeg een veteranenlicentie aan en hij werd mountainbiker. Ik denk dat hij dat ook wel een beetje moest, want hij kan natuurlijk niet afgaan in de ogen van zijn talentvolle zoontje Sandro, die in de jeugdcategorieën de naam Harings hoog houdt. (© Cor Vos)

Jos van der Pas (1967)

Een bescheiden renner die als amateur in 1986 de Dokkum Woudenomloop won. Als beroepsrenner mocht het geen naam hebben, ook al reed hij voor grote ploegen. In 1990 voor Panasonic en de twee jaar daarna voor TVM. Ik meen me te herinneren dat hij de vaste trainingsmaat was van een toprenner, maar ik ben vergeten wie. Er is vast wel iemand die mijn geheugen komt opfrissen.

Thijs Al (1980)

Thijs leidt al jaren een dubbelleven, wat zeg ik een driedubbel leven. Als wegrenner rijdt hij voor het B&E Cycling Team en ik zag hem in de laatste editie van Olympia’s Tour spectaculair vallen. Hij is daarnaast een goed veldrijder, maar zijn grote passie is het mountainbiken. Daarin behoort hij tot de nationale top en internationaal blaast hij zijn partijtje mee. Op de laatste Olympische Spelen in Athene eindigde hij als 25e. Als mountainbiker rijdt de renner met de kortste achternaam voor het Bejan-Rings Pro Cycling Team. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 16 juni 2006 0:00

Jos van der Pas was de vaste trainingsmaat van Gert Jan Theunissen.

Geplaatst door Hans Middelveld, 16 juni 2007 09:35:09

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web