Het kampioenschap van David en Goliath …

Juryvoorzitter Martin Bruin maakte er een halszaak van: oortjes waren vandaag in het Nederlands kampioenschap wielrennen niet toegestaan. En dus reden de ploegleiders achter de renners aan, zoals in de dagen van Post en Raas, dus raampje open en schreeuwen maar. En prompt ging het mis. Erik Dekker en Nico Verhoeven, de twee ploegleiders van dienst, zagen machteloos toe hoe de hele Rabobank-armada er door één renner in  Duitse dienst werd opgelegd. De Adsteeg is geen ... 

... selectief parcours om bijvoorbeeld een Robert Gesink in staat te stellen het verschil te maken. Maar dat een Raborenner zou winnen leek onontkoombaar. Ze waren constant in de aanval en de een na de ander kwam in kansrijke positie. In de laatste ronde lag Pieter Weening voorop en de Fries was supergemotiveerd om kampioen te worden, nadat hij eerder deze week te horen kreeg dat hij niet mee zou gaan naar de Tour als vervanger van de ongelukkige Laurens ten Dam. Ik had het hem gegund, want hij toonde het karakter van een sportman die het antwoord op dat besluit met zijn benen wilde geven. Maar in zijn wiel zat Niki Terpstra. Met een lach om de lippen, want Niki lacht altijd. Hij lachte ook terecht want als hij duizend keer met Weening om een overwinning moet sprinten, dan wint hij geheid 999 keer. En dan wordt die ene misser veroorzaakt door een lekke band of omdat zijn voet van de klikpedaal schiet. Achter die twee reden Koos Moerenhout en Lars Boom alles uit de kast om het duo vooraan te achterhalen en Terpstra kansloos te maken. Maar Weening was niet van de kop te branden en zijn ploeggenoten kwamen er niet bij. Zijn gekwetste ziel won het van het ploegbelang en er was geen oortje om hem tot de orde te roepen. Hij werd zoals verwacht kansloos geklopt en de hele bui kwam in het snikhete Beek over hem heen. Dekker en Verhoeven woedend, Moerenhout en Boom boos en Rabobank met lege handen. Vijf jaar geleden ging het ook zo, want toen profiteerde Leon van Bon van het gebrek aan eenheid bij de Rabo’s, die toen de sprint voor Steven de Jongh hadden moeten aantrekken. Het publiek vond het vanmiddag mooi, want we vinden het altijd mooi als David van Goliath wint, want andersom is business as usual. Het roodwitblauw rijdt dit jaar weer in de Tour. Met oortjes en in de Milram-ploeg. En voor de Rabo’s is het een lesje in nederigheid. Als je de grootste bent, dan moet je je ook als zodanig gedragen en niet met een gezicht als een oorwurm op het podium gaan staan. Ook al heb je ook verloren. (Foto: © Jan Houterman)

Door Fred van Slogteren, 27 juni 2010 20:43

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web