De Burgerlijke stand van 1 juli.

Matthé PRONK (1974, Nederland)

Op 25 april reed hij zijn laatste wedstrijd en wel in de Ronde van Noord-Holland, een 1.2-klassieker op zijn geboortegrond. Want Matthé is een echte Noord-Hollander net als al die Pronken, tenzij ze uit Scheveningen komen. Hij werd al op jonge leeftijd door de wielersport gegrepen, want wie kan de lokroep van het cyclisme weerstaan als je als vijfjarig jochie bij je vader op de stang van zijn fiets een ereronde rijdt in een uitverkocht Olympisch Stadion waar Matthé senior in 1979 gehuldigd werd als wereldkampioen bij de amateurstayers. Al dat gejuich en geklap van de tribunes moet een onuitwisbare indruk hebben gemaakt op dat kleine ventje en direct de ambitie hebben gewekt om ook wielrenner te worden. Thuis werd hem geen strobreed in de weg gelegd, want hij stamt uit de roemruchte Noord-Hollandse schaatsfamilies Pronk en Giling. Als je dan niet gaat schaatsen of (tweede keus) wielrennen, dan word je weliswaar niet uit de familie gestoten, maar je mening telt niet echt mee als je op familiefeestjes mee wil praten. Ik zag Matthé in 1999 van nabij in zijn eerste profjaar bezig in ...

... de Grote Prijs Wallonië en zijn ploegleider moest hem regelmatig afremmem. Hij wilde er steeds invliegen en zat constant met zijn kop in de wind. Als een onbesuisde amateur reed hij tussen de beroepsrenners. Hij ontwikkelde zich in luttele jaren tot een gelouterde prof die het klappen van de zweep kende en geen gekke dingen meer deed. Wel blaakte hij altijd van strijdlust en ondernam hij vaak lange solo’s. Het maakte hem tot een smaakmaker die nooit zonder werkgever raakte omdat hij een attractieve renner was die voor publiciteit zorgde. Daardoor kon hij zelf het moment van zijn afscheid bepalen en dat is een luxe die maar weinig renners zich kunnen veroorloven. Een toprenner is hij niet geweest maar wel een goede subtopper, wiens naam al enkele jaren verbonden is aan het werelduurrecord achter de derny. Matthé Pronk was allround; hij reed op de weg, op de baan, in zesdaagsen, Behalve zijn vele supporters zullen twee mannen hem zeker missen. Dat zijn z’n jongere broer Jos, met wie hij een zesdaagsekoppel vormde en speaker Cees Maas, die komende winter niet meer kan reppen over de pronkstukken van het deelnemersveld. Het ga je goed Matthé. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 1 juli geborenen zijn:

BLAAUW, Niels de (1984, Nederland)
CALZATI, Sylvain (1979, Frankrijk)
DE CALUWÉ, Edgard (1913, overleden 16.05.1985, België)
DEVAERE, Ken (1983, België)
DRUMMEN, Jef (1940, overleden 24.09.2006, Nederland)
ELLIOTT, Malcolm (1961, Groot Brittannië)
GUTIÉRREZ PASTOR, Cecilio (1984, Spanje)
LASA LARRAIA, Gaizka (1982, Spanje)
LECHNER, Eva (1985, Italië)
LEUKEMANS, Björn (1977, België)
NAZÁBAL MIMENDIA, José (1951, Spanje)
POSSONI, Morris (1984, Italië)
SLAGTER, Tom Jelte (1989, Nederland)
TSCHOPP, Johann (1982, Zwitserland)
VAN LOOCKE, Jurgen (1980, België)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET

Door Fred van Slogteren, 30 juni 2010 22:00

Matthé Pronk en het werelduurrecord...

..en dat zelfde werelduurrecord achter de derny is dus, vorige maand, verbetert door Maas van Beek, een renner van...53 jaar. En geen krant, televisie laat staan de Slogblog heeft daar één woord over geschreven. Tsja, dat doet even pijn als een 'gelouterde prof' als een Matthé Pronk geklopt wordt door één of andere ouwe knar....!

Geplaatst door André Stuyfesant, 01 juli 2010 08:28:14

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web