Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

“Tommasini is een bekende naam in de wielersport. Het is een Italiaans racefietsenmerk, waarachter wel weer een vroegere wielercoryfee zal schuilgaan, iemand die na een imposante carrière als wielrenner een eigen fietsenmerk is begonnen. Dat is de ontstaansgeschiedenis van veel Italiaanse merken, maar een duik in de wielerarchieven levert geen Irio Tommasini op. Wel drie andere renners met dezelfde achternaam, maar die hebben er volgens mij niks mee te maken. Irio Tommasini is een ...

... Toscaan, die wel wielrenner is geweest, maar nooit tot de profrangen is toegetreden. Hij was misschien wel de beste mekanieker onder de wielrenners, want al in 1948 knutselde hij meer aan zijn racefiets dan dat hij er op zat. Hij heeft zijn naamsbekendheid dus geheel te danken aan de kwaliteit van zijn frames. Zijn carrière als framebouwer begon in een fietsenfabriek in Milaan. Daar kreeg hij de mogelijkheid het vak te leren en zich de technieken eigen te maken om in 1957 zijn eigen zaak te beginnen in zijn geboorteplaats Grosseto. Al in de zestiger jaren vonden zijn fietsen gretig aftrek in heel Italië en werd het tijd over de grens te gaan. Van meet af aan stonden de Tommasini frames bekend door hun uitstekende geometrie en werden ze hooggewaardeerd door alle renners die er op reden. Gedurende deze periode werd hij met raad en daad terzijde gestaan door zijn vriend en leermeester, Giuseppe Pelá, één van de beste Italiaanse framebouwers uit de wielerhistorie. Van Pelá leerde hij de fijne kneepjes die hem in staat stelden om geheel in de traditie van het Italiaanse framebouwen geraffineerde innovaties in zijn ontwerpen door te voeren. Heden ten dage worden er nog ongeveer tweeduizend handgemaakte frames per jaar in Grosseto geproduceerd, die via Nepal hun weg vinden naar fietsenwinkels over de hele wereld. Dat is geen ingewikkelde truc om de Italiaanse fiscus te ontduiken, maar Via Nepal is het adres in Grosseto waar deze toonaangevende racefietsenfabriek is gevestigd. Niet meer onder leiding van Irio, want zijn dochters Barbara en Roberta hebben de zaak in de traditie van PAPA voortgezet. Bij mijn bijzonder mooi uitgevoerde Tommasini Tecno zijn de buizen licht oversized. Ze zijn van het fabrikaat Columbus en uitgevoerd in Nivacrom staal. De lugs zijn door middel van de microfusietechniek geproduceerd en daardoor uiterst nauwkeurig. Vanwege de sierlijke vormgeving worden ze als ‘Moorse krullen’ omschreven, maar ik hou het liever op: Arabesk. De kathedraal van Grosseto is vernoemd naar de heilige Laurentius, de patroonheilige van de bakkers, en dat is heel toepasselijk, want deze fiets is helemaal voor de bakker!

Tot over vier weken!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 18 mei 2010 10:00

De EHBE

Ook ik lees met plezier de mooie verhalen over hoe het was. De fietsers uit die tijd en natuurlijk het materiaal. Je zou bijna vergeten dat er ook nog een heden is, laat staan een toekomst.
Zodra het het materiaal betreft lijkt er een zweem van vroeger-was-alles-beter gevoel boven te drijven. Is natuurlijk niet zo, want bijv. alle meetwaarden van frames nu zijn meestal vele malen beter dat die van vroeger. En de helft lichter.
Voor wie wil genieten van het betere Handwerk moet even in de auto springen en afreizen naar Schwabish Gmünd. Let op dat Schwabish, want alleen Gmünd ingetikt en je rijdt zo tot onder München, terwijl je bij Stuutgart ook een Gmünd hebt. Daar moet je zijn. Vanaf donderdag wordt daar een fietsenshow gehouden, de zogenaamde European Handmade Bicycle Exhibition. Alle beroemde namen zijn er. Overal vandaan. Er is zelfs een heuse build-off tussen een Nederlander (Casper Drenth) en een Fransman, naam even kwijt. Maar kijkt u zelf. www.e-h-b-e.eu

Ook de bouwers van nu kunnen er wat van. En dat is in het licht van de toekomst een geruststellende gedachte.

Groet

Joep Scholten

Geplaatst door joep scholten, 18 mei 2010 11:31:31

Het materiaal

Over materiaal valt altijd te discuseren. Vroeger alles beter? ik dacht het niet! De Campagnolo crancks die braken omdat ze in de nek niet rond afgewerkt waren. Dus nieuwe crancks werden door mij rond gevijld waardoor het euvel was opgelost.Dan de balhoofdzitting die binnen de kortste keren putjes vertoonde. Oplossing; kogelring met kleinere, dus meerdere kogels monteren. Trapas versleten door vocht op de lagers. Plastic huls aanbrengen en een gaatje in de bracket boren. Ook framebreuk kwam regelmatig voor. De schrik van iedere renner was als de vorkstem zou breken waardoor het voorwiel op de loop ging.Ik ken een renner(Henny Schouten)die een blijvende verminking opliep.Colnago bracht daarom inwendig metaalstripjes aan zodat het voorwiel nog even bij de fiets bleef hangen. Door het steeds lichter willen maken komen ook nu nog onvolkomendheden voor, maar de moderne racefiets is er inderdaad flink op vooruit gegaan.

Geplaatst door Jan v d Horst, 18 mei 2010 17:06:15

Ontmoeting

We hebben een Palm zitten drinken bij Oud Verlaat
Bij de retro ronde even gegevens uitwisselen kan ik wat mooie foto's van die museum stukken van je maken.
Zie mijn blog over de ontmoeting van gisteren
http://gastheerg.blogspot.com/2010/06/oud-verlaat.html

Geplaatst door Gerard van Dongen, 05 juni 2010 11:23:06

Ontmoeting Gerard

Het was heel gezellig Gerard bij Oud Velaat, het waren zelfs twee palmpjes. Bij de brug op fietsen merkte ik het wel.We komen natuurlijk op een mooie oude racer bij de RETRO ronde in Oudenaerde.
Peter R de Fiets.

Geplaatst door peterrdefiets, 15 juni 2010 14:36:34

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web