De Burgerlijke Stand van 12 mei.

Adelin BENOIT (1900, overleden 18.06.1954, België)

Het was zijn tweede Tour. Een jaar eerder was hij al in de derde etappe uitgevallen, maar in 1925 stond hij weer vol goede moed aan de start. Een 25-jarige Waal uit het stadje Châtelet in de provincie Henegouwen. Het zag er armoedig uit, want hij vormde in zijn eentje de helft van de ploeg Thoman-Dunlop. De andere helft bestond uit zijn landgenoot Theophile Beeckman die in 1924 een etappe had gewonnen. Met z’n tweeën waren ze natuurlijk geen partij voor de grote ploegen als Alcyon, met mannen als Aimo, Mottiat en Frantz en Automoto met drievoudig Tourwinnaar Philippe Thijs, de gebroeders Henri en Francis Pélissier, de Belgische broers Lucien en Jules Buysse en de winnaar van 1924 Ottavio Bottecchia. Deze Italiaan won de eerste etappe en pakte de leiderstrui. In de derde rit van Cherbourg naar Brest over 405 kilometer nam Benoit de leiding brutaal over en hij hield de maillot jaune vier dagen in zijn bezit. In de zevende rit pakte Bottecchia hem terug en hij dacht met zijn sterke ploeg de ...

... trui wel tot in Parijs te zullen behouden. Maar in de achtste rit van Bayonne naar Luchon over 326 kilometer met vier Pyreneeëncols beleefde Adelin Benoit de dag van zijn leven door Bottecchia en diens gehele dure ploeg ver achter zich te laten en met elf minuten voorsprong opnieuw het geel te pakken. Het was een vernedering voor de Italiaan want de Pyreneeën waren zijn terrein, waar hij onverslaanbaar werd geacht. De dag daarna ging de rit naar Perpignan, een niet al te moeilijke etappe over 323 kilometer. Daarin kwam Benoit alles tegen wat je maar aan pech kunt tegenkomen. De Automoto-ploeg profiteerde volop. Nicolas Frantz van Alcyon won weliswaar de etappe, maar Lucien Buysse en Ottavio Bottecchia van Automoto finishten net achter de Luxemburger. Toen de Italiaan allang was gehuldigd kwam Benoit pas over de streep. Drie kwartier had hij verloren en met zijn gele trui was ook zijn motivatie verdwenen. Hij finishte uiteindelijk als 12e in het eindklassement met een achterstand van 4u37’14” op Bottecchia. Benoit kwam nog twee keer terug naar de Tour, won er drie ritten en eindigde in 1927 als 5e in het eindklassement. In 1926 oogstte hij de grootste parel aan zijn kroon met de zege in Bordeaux-Parijs. Vanaf 1928 legde hij zich geheel toe op het stayeren. Hij was goed in die discipline, maar niet meer dan dat. Met een eerste plaats in de Grote Prijs van Europa en drie tweede plaatsen in het kampioenschap van België sloot hij in 1932 zijn wielerloopbaan af. Hij werd slechts 54 jaar. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 12 mei geborenen zijn:

BASTENS, Stijn (1984, België)
BATTISTINI, Graziano (1936, overleden 22.01.1994, Italië)
BINNENDIJK, Marlijn (1986, Nederland)
BRAMBILLA, Pierre (1919, overleden 13.02.1984, Frankrijk)
BURTON, Beryl (1937, overleden 08.05.1996, Groot Brittannië)
DECROIX, Lieselot (1987, België)
DUIJN, Marcel (1977, Nederland)
MARTANO, Giuseppe (1910, overleden 02.09.1994, Italië)
RAYER, Bruce (1989, Nederland)

PS. Marlijn Binnendijk blijkt vandaag jarig te zijn en niet op 5 december. Dat sinterklaasrijmpje slaat dus nergens op, maar ik wens het haar wel toe.

Door Fred van Slogteren, 12 mei 2010 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web