Het balhoofdplaatje van Otto …

“Zelfs fietszadels schrijven geschiedenis. Idéale was het zadelmerk van oud-tijdrijder Marcel Berthet. Dat was de man die in 1936 opzien baarde door op een gestroomlijnde ligfiets in een omhulsel van aluminium, sparrenhout en zeildoek, het werelduurrecord te verbeteren, een record dat overigens niet door de UCI werd erkend. Ook Leon Vanderstuyft reed op een Idéale zadel toen hij in één uur …

… 122,7 kilometer achter de motor aflegde. Kortom Idéale zadels waren het beste van het beste en op sommige van die zadels stond zelfs de tekst: ‘Rodée selon RebouR’, wat zoveel betekent als: met de hand soepel gemaakt volgens de methode-Rebour. Daniël Rebour was de redacteur en de tekenaar van het tijdschrift ‘Le Cycle’ en zijn technische tekeningen waren zo goed en nauwkeurig dat ze te pas en te onpas door anderen gebruikt, gekopieerd, gejat en afgedrukt werden. Rebour is een begrip voor liefhebbers van Franse sport- en racefietsen. Dat ‘inrijden met de hand’ kon je ook zelf doen, zeiden oudere renners en dan kreeg je het recept dat veel weg had van het welbekende vijlenvet of het aardbeienladdertje. Je moest het zadel ondersteboven op de werkbank leggen, en het vullen met olijfolie. Die moest helemaal in het leder trekken. Vervolgens moest je het zadel aan de buitenkant insmeren met witte was en er dan eindeloos met moeders deegroller overheen gaan. Meestal had een wielrenner maar één zadel, dat meeverhuisde van baanfiets, naar wegfiets en naar een nieuwe fiets. Zodoende draaide het inrijden toch uit op kilometers maken, waarbij de billen de rol van de deegroller overnamen. Had je daar geen trek in of het geduld niet voor dan waren er specialisten bij wie je het tegen betaling kon laten doen. Die haalden het leer los van het zadelframe en legden het vervolgens dagenlang in een badje met een olieachtige vloeistof van geheim recept. Daarna werd het dekje gerold en gekneed tot het de vereiste soepelheid en veerkracht had. Met grote koperen nagels werd het dan weer op het zadelframe bevestigd en klaar was Kees. Aan die nagels kon je zien dat het een ‘bewerkt’ zadel was. Althans dat dacht men, want Idéale leverde zulke voorbewerkte zadels ook nieuw, af fabriek. Compleet met die grote klinknagels en de handtekening van monsieur Rebour, lui-même.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 5 april 2013 10:00

Zadels

Zadels bewerken was een vak apart. Ik weet dat in mijn amateurtijd ( eind 60-er jaren) een oud fietsen maker was te Nieuwmoer ( B). Hij heette Louis van Oers. Hij kon dat als geen ander.Hij had praktisch half West-Brabant als klant en ook veel profs vonden hun weg naar "Louike". Er kwamen zelfs profs van ver van België.Zijn kleinzoon heeft nog een zaak te Nieuwmoer.

Geplaatst door Cees Rovers, 05 april 2013 12:51:51

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web