Uit de wasserette van Henk …

De Tour is voorbij en dus zijn de renners in de komende week overal te zien, want het schnabbelcircuit voor beroepsrenners is aangebroken. De toppers strijken de grootste startgelden op, maar voor veel minder bekende profs zijn het de weken om de huur op te halen, zoals Gerrie Knetemann dat noemde. In de jaren zeventig waren er wel zeventig à tachtig criteriums per seizoen en daar konden echte prijsrijders redelijk van bestaan. Zoals ... 

 

... Harm Ottenbros, een leuke renner. Rap, handig en slim. Hij heeft heel wat gewonnen, vooral veel criteriums en kermiskoersen. Dat was ook zijn niveau en hij was daar zeer bedreven in. Hij kon een koers goed lezen, een ontsnapping forceren en het ook afmaken. Voor het grote werk was hij niet echt in de wieg gelegd, hoewel hij wel eens een uitslag reed in een grote klassieker en in een grote ronde, zoals de Tour, de Giro en de Vuelta, ook wel eens dicht bij een etappezege was. Hij had met deze beschrijving best de geschiedenis in kunnen gaan als hij in 1969 niet verrassend wereldkampioen was geworden. Hij profiteerde van de animositeit in de Belgische ploeg en vooral de oude Rik Van Looy en de jonge Eddy Merckx gunden elkaar de zege niet. Dat verlamde het hele Belgische team vol met grote namen en zo werd Harm op dat vlakke parcours in het Belgische Zolder wereldkampioen. Hij heeft er niet veel plezier aan beleefd en was zelfs blij toen de regenboogtrui een jaar later overging naar Jempi Monseré, die er ook niet beter van is geworden. De vloek van de regenboogtrui, het bestaat echt, dat weet Harm absoluut zeker. Deze trui kwam pas aan het eind van zijn carrière in beeld. Meneer Van Heugten van de bekende Heugafelt tapijttegels zag wel wat in reclame in de wielersport en hij bedacht een formule, waarbij het hem zo min mogelijk duiten kostte met liefst een zo hoog mogelijk rendement. Een stuk op wat bekende profs in hun nadagen moesten in dit shirt criteriums rijden, hun dagelijkse trainingsarbeid doen en voor de rest langs de deuren met zijn tegels. “Dag mevrouw, ik ben Harm Ottenbros oud-wereldkampioen wielrennen, mag ik u eens vrijblijvend laten kennismaken met de Heugafelttegel? IJzersterk en onverwoestbaar!" Dat soort werk. Er is in financieel opzicht veel veranderd in de wielersport en lang niet altijd ten goede. Maar laat de tijd van Kela Tapijt nooit meer in de criteriums terugkeren. Renneronwaardig, zou ik willen zeggen.

Tot volgende week!

Henk Theuns 

Door Fred van Slogteren, 29 juli 2015 10:00

Harm Ottenbros

De adelaar van Ho(o)gerheide

Geplaatst door Marius Engelsman, 29 juli 2015 22:31:45

Kela-winkelier Dolman

Volgens mij, beste Henk Theuns, heeft ook de Rotterdammer Eef Dolman in de nadagen van zijn carrière nog in een dergelijk truitje gefietst. Eer;ijk gezegd kan ik me dat niet meer herinneren, maar wél dat hij me voor een interview wilde ontvangen in het centrum van Dordrecht, ik meen in de Voorstraat, alwaar hij toen boven zijn zaak woonde. Een Kela-filiaal, gespecialiseerd in woninginrichting.

Sterven aan wiel van zoon

Wat me van dat interview vooral is bijgebleven, was het ontzag waarmee de voormalige wereldkampioen der amateurs over zijn zoon Lars sprak. Die was toen vijftien jaar, maar als Eef en Lars een stukje gingen fietsen, moet pa naar eigen zeggen aan het wiel hebben zitten sterven. Nooit coureur geworden, die knaap? Of zou ik weer eens wat gemist kunnen hebben?

Ik herinner me trouwens ook, maar dat is later vrij algemeen bekend geworden, met hoeveel onverschilligheid Eef Dolman die middag over zijn profcarrière sprak. Zelfs de zege in Vlaanderen bleek hem ijskoud te hebben gelaten. "Ik kwam over de meet ... oh Ronde van Vlaanderen gewonnen. Deed me verder niks." Die middag in Dordt leek hij uitsluitend nog geboeid over zijn nieuwe hobby dammen te willen praten.

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 31 juli 2015 11:42:59

Kela

Beste Han, Als ik het even voor Henk mag opnemen. Hij schrijft wel degelijk dat meneer Van Heugten enkele bekende profs voor zijn karretje wist te spannen. Behalve Eef en de in zijn stuk genoemde Harm Ottenbros waren dat onder andere Jos van der Vleuten en Jan Serpenti. Lars Dolman is inderdaad geen wielrenner geworden, maar heeft ergens in Brabant een sportschool. Gr. Fred

Geplaatst door Fred, 31 juli 2015 14:05:55

Niks aan de hand

Is de indruk ontstaan dat ik Henk Theuns op enigerlei wijze zou hebben 'aangevallen'? Dan is toch heus sprake van een misverstand. Lees er mijn stukje nog maar eens goed op na.

Dank voor de aanvullende info. Lars heeft kennelijk gebruik gemaakt van moeder Sissy's genen. Zij was immers in krachtsportkringen bekend als ijzertiller van nationaal formaat. Fijn weekend.

Han

Geplaatst door Han de Gruiter, 31 juli 2015 20:53:45

Heugafelttegels

Ik heb in het grijze verleden gekoerst met Eef Dolman uit Rotterdam, Harm Ottenbros uit Alkmaar, beiden hebben overigens een regenboogtrui gewonnen, een bij de Amateurs en de andere bij de professionals,ook met Jos van der Vleuten uit Helmond en Jan Serpenti uit Beverwijk heb ik menig criterium gereden. Dat zij na hun carriere trachten hun brood te gaan verdienen met Heugafelttegels, dat wist ik niet, dat deze tegels zoals Henk Theuns omschreef ijzersterk en onverwoestbaar waren, kan ik bevestigen. In de begin der 60 jaren der vorige eeuw schafte ik deze tegels aan in mijn gang om de granietenvloer een warmer aanzien te geven, nu ruim 50 jaar later zien zij erna een goede stofzuigbeurt er nog als nieuw uit, zodat Mijnheer van Heugten inderdaad een goed product op de markt had gebracht, en dat kan van veel hedendaagse producten niet gezegd worden, dit wilde ik toch even vermelden. Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 01 augustus 2015 00:19:07

Sorry, niet gelezen

Dacht ik iets te kunnen toevoegen aan het stukkie van Theuns, zie ik net dat het ouwe koek is doordat Fred het al in deel I van zijn trilogie had onthuld. Nu snap ik waarom hij zo reageerde. Sorry lange, ik blijk nog niet alle portretten van oud-Tourrenners te hebben gelezen. Deel II zelfs nog nooit aangeschaft. Zodra er enig budget voor is, zal het alsnog gebeuren. Net als een b ezoek aan de boekbinder, want die slappe kaft viond ik maar niks. Een standaardwerk onwaardig.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 02 augustus 2015 00:06:05

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web