Uit de ordners van Jan

“Vandaag begin ik in 1975. Op 29 mei van dat jaar reden de amateurs de achtste en voorlaatste etappe van Olympia's Tour over 147 kilometer van Drachten via de Afsluitdijk naar Nibbixwoud in Noord-Holland. Hans Langerijs (foto) had de oranje leiderstrui stevig om de schouders, 1 minuut 11 voor op de Belg Patrick Lefevere (ja, ja de huidige baas van QuickStep) en 1 minuut 49 op Ad Gevers.
Op de afsluitdijk vond een ernstige valpartij plaats. Michel Jacobs een ploegmakker van Langerijs en winnaar van de zevende etappe en nog twee renners moesten naar het ziekenhuis. Er ontstond een kopgroep met daarin de nummers één (Langerijs), drie (Gevers) en acht (Schür) van het klassement, plus de Belg Etienne Van der Helst en Peer Maas. De snelle Maas won de spurt voor Van der Helst en Schür, die dankzij de diverse gewonnen bonificatieseconden opschoof naar plaats twee in de stand.
De 1 minuut 21 achterstand zou hij de volgende dag niet meer overbruggen. André Gevers haalde in de tijdrit nog wel behoorlijk wat van zijn achterstand af, maar uiteindelijk bleek toch Hans Langerijs de sterkste. Andere opvallende namen waren: Henk Lubberding (6e), Frits Pirard (9e), Fons van Katwijk (11e) en Gerrie van Gerwen (17e).

Op 29 mei 1976 bestond de tweede etappe van Olympia's Tour uit twee gedeeltes. In de ochtend won de ...

... ploeg van Jan van Erp in de thuishaven Schijndel de ploegentijdrit met 24 seconden voorsprong op Amstel en 29 op de Russische ploeg. Later die dag reden de heren coureurs over 159 kilometer van Schijndel naar Eysden. De winnaar van vorig jaar Hans Langerijs ging niet meer van start. In de eerste etappe liep hij bij een val een hersenschudding op en een gebroken neus. Arie Versluys won in Zuid-Limburg met 17 seconden voorsprong op Leo van Vliet en 19 op de Rus Viktor Galinajoeskas. Henk Mutsaars behield de leiderstrui.

In Roccarasco won Fabrizio Fabri die dag de negende etappe van de Ronde van Italië door zijn landgenoot Caverzasi te verslaan. De Belg Jozef De Schoenmaecker werd op 1 minuut 50 derde en Eddy Merckx in dezelfde tijd vijfde.
Bernard Thevenet was goed op dreef in de Dauphiné Liberé. Na winst in de vijfde rit won hij op 29 mei ook de zesde rit. In de kopgroep van zeven geen landgenoten. Wel een Belg, Van Landeghem, die vijfde werd. Joop Zoetemelk, winnaar van de derde etappe, werd op 1 minuut 10 twintigste en zou de Dauphiné ook dit jaar niet winnen.

In 1977 ging de Ronde van Italië verder zonder de Belgische supersprinters Freddy Maertens en Rik Van Linden. Met een snelheid van boven de 60 kilometer per uur gingen ze in de achtste etappe in de eindsprint onderuit. Maertens had al zeven ritten gewonnen en Van Linden eentje. Op 29 mei won Knut Knudsen (de Noorse tegenhanger van Jan Janssen) de tijdrit over 25 kilometer van Luca naar Pisa voor rozetruidrager Moser (op 1 minuut 4) en Pollentier (op 1 minuut 10).
In dit pinksterweekend wonnen Cees Priem (in 's Gravenpolder) en Jan Raas (in Hansweert) een criterium.

Op 29 mei 1978 debuteerde Eddy Merckx als ploegleider van de C&A ploeg. Plaats van handeling was de proloog van de Dauphiné Liberé over 9,4 kilometer in Thonon les Bains. De winnaar was - ongelooflijk maar waar - Hennie Kuiper. De Kuip was 9,2 seconde sneller dan Michel Pollentier. Joop Zoetemelk werd op 12 seconden derde, Freddy Maertens vierde en Henk Lubberding elfde. Hennie Kuiper was blijkbaar goed in vorm want een dag eerder had hij ook al de Ronde van Venhuizen gewonnen. Na 126 kilometer werd ook hier Michel Pollentier tweede. Op 25 seconden werd Bennie Groen derde.

Dan naar 1979. In Dieren was ondergetekende die dag getuige van de finish van de vijfde etappe van Olympia's Tour. Een kopgroep van zeven had uiteindelijk 17 seconden voorsprong op het peloton. De winnaar was Henk Mutsaars. Theo de Rooy had zijn sponsor Gazelle in de vestigingsplaats van de fabriek graag op een zege getracteerd, maar hij werd slechts tweede, gevolgd door Adrie van der Poel, Oleg Logvin, Jos Lammertink, Egbert Koersen en Hedy Nieuwdorp. Peer Maas won de sprint van het peloton voor Johan van der Velde. Piet Kuys brak bij een valpartij zijn onderarm en moest opgeven.

Roger De Vlaeminck won in St. Vincent zijn derde rit in de Ronde van Italië. Het was zijn tweeëntwintigste etappezege in de Giro. Giuseppe Saronni werd op 3 seconden tweede en Francesco Moser derde.

Hoewel 1980 een jubeljaar voor Joop Zoetemelk zou worden, moest Jopie het in de Dauphiné afleggen tegen de Belg Claude Criquielion. Op 28 mei won de Waal met overmacht de individuele tijdrit in Lyon, waar zowel Hennie Kuiper als Zoetemelk behoorlijk moesten inleveren. Op 29 mei voerde de etappe naar Orange over de beruchte Mont Ventoux. Winnaar werd de Fransman Jean-Marie Michel, die een solo van maar liefst 215 kilometer tot een goed einde bracht. Op de streep had hij 1 minuut 49 voorsprong op Bert Pronk en nog drie seconden meer op Daniël Willems. Op 60 kilometer voor de finish, aan de voet van de Mont Ventoux, bedroeg de voorsprong van Michel nog 26 minuten. Op de soms spookachtige berg ging de Limburger Jo Maas volledig ten onder. Hij maakte de zwaarste crisis uit zijn loopbaan door. Aan de finish lag hij ruim een half uur achter op Michel, net niet genoeg om uit de strijd genomen te worden. Ploegleider Fred De Bruyne zei: "Ik heb nog nooit iemand zo in elkaar zien klappen als Maas. Dit was ongelooflijk. Hij kwam niet meer vooruit."
In de etappe werd Van der Velde vijfde, Zoetemelk zesde, De Rooy achtste en Kuiper veertiende. Criquielion hield in de tussenstand 14 seconden over op zijn landgenoot Willems en 1 minuut 14 op Johan Demuynck. Zoetemelk stond hier vijfde en Kuiper tiende.

In de negenentwintigste uitgave van Olympia's Toer won René Koppert met de oranje trui om zijn schouders de derde etappe over 152 kilometer van Neede naar Grave. Jan Gisbers zijn ploegleider zei: "René weet nog niet half hoe goed hij wel is". In het totaal verregende Grave won de 19-jarige TH-student natuurkunde met een ferme jump de eindsprint en kwam vanwege de bonificatie nog iets steviger in de leiderstrui te zitten. Theo van Tol was tweede, Bert Wekema derde.

Fred van Slogteren schreef vorig jaar over de inmiddels 45-jarige René Koppert. "Hij was een topamateur deze renner uit Poeldijk. Maar wielrennen was niet alles voor hem. Hij werd prof en bleef dat zelfs drie jaar maar zijn grote talent was in dat milieu ten dode opgeschreven. In plaats van tweehonderd procent wielrenner te worden koos René Koppert voor studie en een maatschappelijke carrière. Maar als je in hoog aangeschreven etappewedstrijden als de Dauphiné en de Ronde van Romandië de proloog wint dan kun je wel een stukkie fietsen."

Een selectie van namen op de internationale verjaardagskalender van vandaag, 29 mei:
José Trueba (1903, overleden 11 november 1956) uit Spanje, Hubert Opperman (1904, overleden 18 april 1996) uit Australië, Jef Somers (1917, overleden 25 mei 1966) en Daniel Van Ryckeghem (1944) uit België en Raimund Dietzen (1959) uit Duitsland.

Eddy Merckx won op 29 mei 1973 de tiende rit van de Ronde van Italië van Alba Adriatico naar Lanciano. Hij klopte na 174 km de Spanjaard Fuente in de sprint. Het was overwinning nummer 387 in zijn loopbaan. Hij legde die dag een stevige basis voor zijn vierde Giro overwinning, waarin hij uiteindelijk zes ritten won en van start tot finish de leiderstrui droeg. Namens Rokado-Haro won Gerben Karstens eerder die week de vijfde etappe naar Milaan.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 29 mei 2006 10:00

papaa

heejj papaa

Geplaatst door roxanna, 14 oktober 2011 19:18:56

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web