Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

“Remy is een merk dat ik al meermalen genoemd heb in deze rubriek. Alle afleveringen terugkijkend realiseer ik me dat dit roemruchte  merk van eigen bodem nooit aan de beurt is geweest, terwijl er toch veel over te vertellen is. De Brabander René Wouters is de oprichter van het merk en de naam is samengesteld uit zijn eigen voornaam en die van zijn vrouw Mary. Wouters nam als wielrenner in het begin van de jaren twintig veel aan ...

... baanwedstrijden deel op de vele houten wielerbaantjes die er destijds in Brabant waren. Op een keer maakte hij in een koppelkoers een zware val op de met carboleum behandelde baan De Raayberg in Bergen op Zoom. Dat gaf smerige wonden en een behoorlijke infectie was het gevolg. Het verhaal wil dat zijn meisje Mary Theuns (familie van Henk?) hem toen voor de keus stelde: ‘vrijen of rijen!’ Rene keek haar eens goed aan en koos toentot over zijn oren verliefd voor het eerste. In 1926 trouwden ze en om in hun levensonderhoud te voorzien begonnen ze in Ossendrecht onder de naam Remy een smederij, annex fietsenmakerij en reparatiebedrijf. Dit alles haal ik uit het kostelijke boek ‘100 jaar wielersport in de Zuidwesthoek’. Eenmaal fietsenmaker streefde René allerminst naar massaproductie, maar naar precisie en maatwerk. Dat sprak zich rond en renners uit de omgeving lieten zich in de jaren die volgden bij hem een raceframe aanmeten. Namen als Theo Middelkamp, Kees Pellenaars, Rinus Buuron, Fons Stuyts, Franske van der
Zande, Piet van As en Lou Groen stonden bij Remy dan ook op de klantenlijst. De kwaliteit van zijn kaders was zo goed dat ook renners die bij een ander merk onder contract stonden bij René een kader bestelden dat dan in de kleuren werd gelakt van het merk waar ze contractueel verplicht waren om op te rijden. Eloï Meulenbergh, de Belgische wereldkampioen van 1937, was zo enthousiast over zijn net gebouwde Remy dat hij niet kon wachten en op het ongelakte frame direct een wedstrijd reed. Samen met Pellenaars was Wouters voortdurend op zoek naar de nieuwste snufjes op fietstechniek in het buitenland. Voor het laswerk had hij een eersteklasvakman in huis. Dat was Marten van de Bergh, want alleen kon René het allang niet meer bolwerken. Het eind was helemaal zoek toen Wim van Est in 1950 Bordeaux-Parijs won op een Remy. IJzeren Willem stond destijds onder contract bij de Franse fietsenfabriek Garin en een delegatie van dat merk kwam speciaal naar Ossendrecht om bij Rene racefietsen in licentie te laten bouwen. Met deze overeenkomst schaarde Remy zich als merk bij het internationale puikje op het gebied van wielertechniek. De Garin-Remy fietsen waren wit gelakt en voorzien van grote pijlvormige transfers. Zo stonden ze in Ossendrecht in de etalage te pronken en werden daardoor zeer populair. De vraag naar Remy-fietsen werd in de jaren vijftig zo groot dat het lakwerk werd uitbesteed aan de firma Dega in Den Haag. Er werden op maat drie kisten gemaakt, in elk waarvan twaalf frames vervoerd konden worden. Kist één was in Den Haag, kist twee onderweg, terwijl kist drie in Ossendrecht met nieuwe frames werd gevuld. Het was een komen en gaan bij Remy van wielrenners en die kwamen niet alleen bestellen, maar ook voor de koffie en het gebak dat Mary haalde bij de bakker op de hoek. Zelfs Jacques Anquetil, Ferdi Kübler en Stan Ockers schijnen stiekem op een Remy te hebben gereden. Ook de zo succesvolle wielercarrière van Jan Janssen begon op een tweedehands Remy. Wim van Est won op zijn Garin-Remy een etappe in de Tour de France van 1951 en mocht toen als eerste Nederlander in de geschiedenis de gele trui aantrekken om een dag later met die trui en met die fiets het ravijn van de Aubisque in te sturen. Hij werd er legendarisch door, net als zijn fiets die nog jarenlang als wrak overal is tentoongesteld en die nu als ik het goed heb nog altijd in de entreehal staat van de Gazellefabrieken in Dieren. Hier een onvervalste Remy baanfiets in, hoe kan het anders, bordeauxrood gelakt met de naam Remy in het geel met de hand geschilderd op het frame.

Tot over vier weken!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 23 februari 2010 10:00

Remy

Tijdens mijn amateurtijd (1967 - 1969) reed ik op een Remy. Delaatste jaren trim ik wat op een stalen Eddy Merckx ( nr: Z-4714) maar ik bleef maar denken aan m'n Remy. Enkele weken geleden heb ik een Remy op de kop kunnen tikken. Je ziet ze bijna nooit te koop staan.
Ik ga ze opnieuw spuiten en stickeren en dan weer de weg op. Groetjes, Cees Rovers

Geplaatst door Cees Rovers, 30 augustus 2011 11:45:57

Ook Jo de Roo reed op REMY en in zijn tijd bij de Franse wielerploegen reed hij op een overgespoten REMY.

Geplaatst door Simon van Hoeve, 30 oktober 2015 16:23:14

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web