De Burgerlijke Stand van 17 februari.

Frans COOLS (1918, overleden 03.09.1999, België)

Een carrière in drie delen, want François of Frans Cools was wielrenner, gangmaker en ploegleider. Als coureur zocht hij zijn heil voornamelijk op de piste, want hij was een rappe. In de sprint had hij echter te maken met de exact negen jaar oudere Jef ‘Poeske’ Scherens, een van de beste sprinters aller tijden. Die hield hem consequent van de Belgische titel af met uitzondering van het jaar 1940 toen de in Engeland geboren Cools hem tactisch te slim af was. Als omniumspecialist kon hij beter uit de voeten en in die discipline pakte hij twee maal de Belgische titel. Cools reed ook op de weg en in de kermiskoersen was hij een man om rekening mee te houden. Maar het werd geen grote palmares, want zijn carrière als beroepsrenner duurde zeven jaar en omvatte de gehele Tweede Wereldoorlog. Dus weinig wedstrijden en al helemaal geen buitenlandse contracten. Nadat hij de fiets aan de wilgen had gehangen verdiende hij de kost als gangmaker op de derny. Op de piste in de zesdaagsen, maar ook op de weg. Cools bleek als entraineur een groot ...

... talent te bezitten voor de monsterrace Bordeaux-Parijs. Tal van renners leverden achter zijn brommertje grote prestaties en vooral Herman Vanspringel groeide achter het moterke van Cools uit tot Monsieur Bordeaux-Parijs, door die koers maar liefst zeven maal te winnen. Dat Cools hem gangmaakte lag voor de hand, want die was ook zijn sportdirecteur bij Dr.Mann, fabrikant van een hoofdpijnpoedertje en vele jaren lang sponsor van een geduchte Belgische profploeg. Toch zal Herman niet uitsluitend in dankbaarheid aan Cools terugdenken, want het was in niet geringe mate aan zijn ploegleider te wijten dat hij in 1968 de Tourzege aan Jan Janssen moest laten. Er waren in die tijd nog lang geen oortjes, maar de ploegleiders beschikten in tijdritten wel over een megafoon, een toeter die voor de mond gehouden het gesproken woord veel verder droeg dan zonder mogelijk was. Ab Geldermans had zo’n ding en als ploegleider van Janssen toeterde hij alle tijdverschillen en oppepteksten in de richting van zijn renner. Cools daarentegen bleef stoïcijns achter het stuur zitten en verschafte Vanspringel geen enkele informatie over het verloop van de koers. De brave Herman was gelukkig voor hem geen heethoofd en accepteerde na afloop de feiten zoals ze waren. Had-ie het opvliegende karakter van een Jan Janssen gehad dan was Frans Cools wellicht al op 21 juli 1968 overleden, in plaats van ruim 31 jaar later. Elk nadeel hep tenslotte zijn voordeel. (Foto: archief dewielersite.net)

De andere op 17 februari geborenen zijn:

AUGER, Ludovic (1971, Frankrijk)
BAUMGARTNER, Tobias (1981, Zwitserland)
EISEL, Bernhard (1981, Oostenrijk)
FERNANDEZ CRUZ, Delio (1986, Spanje)
FRISCHKNECHT, Thomas (1970, Zwitserland)
GENTY, Jean-Claude (1945, Frankrijk)
MEERSMAN, Maurice (1922, België)
MESSELIS, André (1931, België)
PLATTNER, Oscar (1922, overleden 21.08.2002, Zwitserland)
PROCH, Walter (1974, Italië)
ROGIERS, Rudy (1961, België)
SCHERENS, Jef (Poeske) (1909, overleden 09.08.1986, België)
TERRUZZI, Ferdinando (1924, Italië)
TSCHAN, Jürgen (1947, Duitsland)
VIETTO, René (1914, overleden 14.10.1988, Frankrijk)
WAGEMANS, Joris (1988, België)
WOLFS, Tiny (1932, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 16 februari 2010 23:00

gangmaker

Van Theo Buiting kreeg ik een mailtje dat het verhaal van Frans Cools niet helemaal klopt. Vanspringel won B-P zeven maal, maar alleen de eerste keer was Cools zijn gangmaker. De overige keren was het Gaston De Wachter. Verder meldt Theo dat Frans' zoon Milo als amateur heeft gefietst en daarna ook derny-gangmaker is geworden. Zo zie je maar een mens is nooit te oud om zijn kennis uit te breiden. Met dank aan Theo. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 19 februari 2010 06:49:24

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web