Uit de beeldentuin van Jac ...

“Vandaag rijdt het peloton de laatste najaarsklassieker van dit wielerjaar, de Ronde van Lombardije. Vast onderdeel in de route van deze ‘Koers van de Vallende Bladeren’ is de klim naar het dorp Magreglio, met op de top de bij iedere wielerliefhebber bekende kapel Madonna del Ghisallo. Zelf kwam ik daar voor het eerst in 1989, toen ik als net beginnende toerfietser deelnam aan de Klassiekerweek van Le Champion en een door deze club gemaakte variant van de Ronde van Lombardije reed. Ik stapte af omdat iedereen dat deed en iemand van het groepje mij …

… wist te vertellen dat dit toch echt iets speciaals was. Gelukkig waren de deuren open en konden we onze verbaasde blikken laten gaan over alle memorabilia die in die betrekkelijk kleine ruimte waren opgeslagen, variërend van koerstruien en medailles tot historische fietsen. Enkelen van ons voelden de bijna sacrale sfeer goed aan en staken zelfs een kaars op. Tijden veranderen. Toen ik er vorig jaar weer eens langs kwam werd ik het nieuwe museum gewaar dat daar enkele jaren geleden is gebouwd. Ook zijn de kaarsen in de kapel niet meer van was, maar steek je ze elektronisch aan. Wat nog wel hetzelfde is, is dat vrijwel iedereen die hier fietsend bovenkomt stopt, de kapel in loopt en even in gedachten verzonken raakt, bidt of aan het mediteren slaat. Wat dat betreft is het een van de meest ‘heilige’ plaatsen, verbonden met grote personen en gebeurtenissen uit de wielersport. Het is ook een verzamelplaats van wat je kunt beschouwen als wielermonumenten. Voor de kapel staan op betonnen zuiltjes de bronzen hoofden van Coppi en Bartali. Daarnaast, aan de rechterkant, ligt op de grond een gedenksteen met een bronzen plaat ter herdenking van Vincenzo Torriani, jarenlang organisator en koersdirecteur van de Giro d'Italia en als zodanig een tijdgenoot van zijn Franse evenknie Jacques Goddet. En weer rechts daarnaast staat een van de mooiste wielermonumenten die ik ken, een beeldengroep met de naam ‘Al Ciclisti’, die de begrippen ‘winnen’ en ‘verliezen’ uitbeeldt. De winnaar heft een hand zegevierend ten hemel terwijl de verliezer verslagen met fiets en al op de grond ligt. Op de sokkel staat een tekst van de vroegere journalist Bruno Raschi van de Gazetta dello Sport: ‘ … Toen schiep God de fiets, zodat de mens er een instrument van kon maken om te ploeteren en te jubelen tijdens de zware reis van het leven. … het werd tot een monument voor het sportieve epos van ons volk dat altijd strikt in kracht en zoet in opoffering is geweest’. Voeg dat bij een werkelijk magnifiek uitzicht over een gedeelte van het Lago di Como en je begrijpt waarom dit een plaats is waar je als wielerliefhebber wel een keer terug moet komen.

Tot over veertien dagen!”

Jac Zwart

Door Fred van Slogteren, 17 oktober 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web