De Burgerlijke Stand van 3 oktober.

Leo de BEER (1918, overleden 30.06.2000, Nederland)

Deze in Beverwijk geboren renner was actief in de jaren rond de Tweede Wereldoorlog. Geen ideale tijd om met de fiets je brood te verdienen, want voor de oorlog was het crisistijd en na de oorlog de tijd van de wederopbouw, omdat half Nederland in puin lag. In de oorlog was er helemaal niets te verdienen, dus Leo de Beer had de pech in de verkeerde tijd geboren te zijn. Meer dan de zege in de Ronde van Deventer staat er dan ook niet op zijn palmares. Veel van de renners uit zijn generatie bleven in de wielersport hangen. Hetzij als fietsenmaker, als mekanieker, als ploegleider, als organisator of als soigneur. In dat laatste beroep bekwaamde Leo de Beer zich en zijn klandizie zocht hij in en rond het Olympisch Stadion waar in de zomermaanden dagelijks altijd veel renners samenkwamen om er op de baan te trainen. Die soigneurs hadden veel concurrentie en daarom bedienden ze zich bijna allemaal van iets bijzonders. Een ‘unic selling point’, waarmee je je moest onderscheiden van de anderen. Sommigen zochten het in een ...

... pilletje of in een speciale masseerolie. Anderen klutsten een geheimzinnig drankje of adviseerden de op hun tafel liggende renners 's nachts te slapen in een lange onderbroek. De vermaarde Moos Bremer, predikte een anti-water-beleid. In de koers wel een kruik meenemen, maar alleen om over je hoofd te gieten als het warm was. Niet om te drinken. NOOIT DRINKEN, bezwoer Moos en zijn klanten knikten gedwee en deden wat gezegd werd. Leo de Beer had ook een USP, want hij had een massagemethode bedacht, waarbij hij niet met olie werkte, maar met groene zeep. Je ging er geen meter harder van rijden, maar dat vertelde Leo niet. Je kreeg er goede benen van en dat was voor iedere renner een aanbeveling om direct te besluiten op de tafel van Leo te kruipen. Met goede benen kun je niet verliezen. Het heeft niet gebaat, maar in tegenstelling tot veel van die geheimzinnige pilletje en drankjes heeft het ook niet geschaad. En, je benen waren brandschoon, evenals de handen van Leo trouwens. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 3 oktober geborenen zijn:

ANDRESEN, Hans (1927, Denemarken)
DE CABOOTER, Arthur (1936, België)
FERRARA, Raffaele (1976, Italië)
FLEEMAN, Dan (1982, Groot Brittannië)
JACOTEY, Myrjam (1985, België)
LEENE, Gerard (1892, overleden 26.09.1966, Nederland)
MCLEOD, Ian (1980, Zuid Afrika)
MUTTER, Stefan (1956, Zwitserland)
POOLEY, Emma (1982, Groot Brittannië)
RUBIANO CHAVEZ, Miguel (1984, Colombia)
SCHULZ, Philip (1979, Duitsland)
VEEN, Suzanne van (1987, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 3 oktober 2009 0:00

Moos Bremer....

Als piepjong rennertje kwam ik ook bij Moos Bremer. En wanneer Moos mij aan het masseren was besefte ik heel goed dat die zelfde handen ook de onderstellen van Wim van Est en Gerrit Schulte hadden beroerd. Moos was mijn goeroe en ik zijn discipel. Eens vertelde Moos mij dat ik 'slechte' benen had en dat ik, dientengevolge twee dagen lang maar één liter vocht tot mij mocht nemen. Ik was 'in Moos' en streng in de leer. Geen twee dagen maar een maand hield ik dat vol. Ik was jong en wist van niks.. Op een dag gebeurde een wonder. Mijn benen vertoonden het uiterlijk van een landkaart met rivieren erop. Elk adertje en spiertje was te zien.Maar ik was tevens nierpatiënt. Op een kwade morgen plaste ik, onder helse pijnen een niersteen uit ter grote van een erwt.Wie mij dat wijs gemaakt had vroeg de internist nog, nadat ik van die liter vocht per dag vertelde. Tsja die Moos... Evengoed beste herinneringen aan hem want een lieve en aimabele man.

Geplaatst door André Stuyfesant, 03 oktober 2009 12:26:09

Moos Bremer

Haha, dat komt mij bekend voor
van Moos die als soigneur van Vredesrein ook onze verzorger was. Tijdens het eten stond alle drank onder zijn stoel en als je had gewonnen kreeg je een slokje extra.
Moos kon geweldig masseren, maar op het laatst sloeg hij wel eens een been over om s'avonds mee te kunnen naar de permenance.

Geplaatst door Jan v d Horst, 03 oktober 2009 13:36:52

moos bremer

,,he rooie, je hebt weer houten poten. teveel gezopen".
dat ik de hele dag in plaats van fietsen had gelopen voor m'n werk maakte hem niks uit.
als-ie klaar was, kreeg je een tik op je reet en riep; tourner is draaien en piesen is plassen".

ik gleed dan, weer wakker geworden, met vederlichte beentjes van de tafel. en met een blik op m'n onderstel volgde dan; ,,bij moeder de vrouw afrekenen en met je poten van d'r afblijven".

geweldige masseur en trouwens, net als z'n broer eppie, een goede renner geweest. dat moesten we natuurlijk ook altijd horen.
bertus raats

Geplaatst door bertus raats, 05 oktober 2009 20:23:56

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web