Van de boekenplank van Wim …

PARIS BREST EN RETOUR

door Bernard Déon

“Monsterkoersen bestaan niet meer. Het zijn fossielen uit een tijd dat wielerwedstrijden alleen geslaagd waren als de renners volslagen uitgeput en meer dood dan levend over de finish kwamen. Bordeaux-Parijs heeft het als wedstrijd het langste volgehouden, maar die koers was met z’n circa 600 kilometer helemaal niets vergeleken met ...

... Parijs-Brest-Parijs, want die was maar liefst 1200 kilometer lang. De wedstrijd is tussen 1891 en 1951 overigens maar zeven keer verreden, want het uitgangspunt was om de tien jaar. Dat haperde in 1941 omdat toen de Tweede Wereldoorlog in volle gang was, maar de reeks werd in 1948 weer opgepakt om daarna in 1951 weer op koers een vervolg te krijgen. Dat was tevens de laatste editie, want er waren nauwelijks nog renners te vinden die zich aan zoiets waagden. De eerste winnaar was Charles Terrot, die er meer dan 71 uur over deed en de laatste was Maurice Diot. Die was bijna 39 uur onderweg met een uurgemiddelde van ruim 30 kilometer per uur. Hoewel met name Jean Bobet jaren heeft geijverd om de wedstrijd opnieuw te houden is de organisatie niet meer van de grond gekomen. Wel is er al jaren een tourversie, waarvoor tourfietsers uit vele landen naar Frankrijk komen. Ze zijn ruim een week onderweg, schat ik zo als de afstand nog steeds gelijk is. Aan dit soort wedstrijden kleven natuurlijk de nodige anekdotes met doorgaans veel heroïek en drama. De mooiste haalde ik uit dit boek en die speelde zich af in de editie van 1911. De naam van de renner heb ik niet kunnen achterhalen, maar die lag op de terugweg naar Parijs 2,5 uur voor op nummer twee en dat was Emile Georget. Toen de koploper op de hoogte werd gesteld van zijn gigantische voorsprong besloot hij tot een rustpauze toen hij door een dorp kwam. Hij zag een café en ging naar binnen. Ondanks zijn voorsprong was hij niet gerust en hij vroeg de andere klanten een oogje in het zeil te houden. Hij nam een borrel en nog één en nog één, maar vergat niet met regelmaat te informeren of nummer twee al in zicht was. Dat was niet het geval en ze hebben Georget helemaal niet langs zien komen, want die kende de omgeving en had heel slim een kortere weg genomen. Dat werd in die dagen nog niet gecontroleerd en zo verloor de man met de enorme voorsprong toch nog de koers waarmee hij onsterfelijk had kunnen worden. Dat staat allemaal in dit prachtige boek en we mogen de auteur prijzen, vanwege zijn research. Dat blijkt althans uit de overvloedige informatie die hij uit de ellenlange in het boek gepubliceerde lijst van boeken, tijdschriften en kranten heeft gehaald.

Tot volgende week!”

Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 6 augustus 2009 10:00

PARIS BREST EN RETOUR

Beste Wim,

Al lange tijd ben ik bezig met het verzamelen van documentatie over de eerste versie van Parijs-Brest -Brest / en retour. Voor mij hét begin van de moderne wielersport. Het liefst zo authentiek mogelijk.

Het verhaal over deze wedstrijd in 1891 is meerdere keren beschreven, maar is, m.i. nooit volledig gemaakt en nauwelijks in de context van de tijd geplaatst. Het verhaal wil ik graag schrijven maar ben nog op zoek naar een van de voornaamste bronnen: het boek van Bernard Déon. Misschien een brutale vraag, maar bij deze toch: zou ik het boek van jou mogen overnemen?

Met groet,

Maarten Rood

Geplaatst door Maarten Rood, 05 september 2009 14:14:56

Parijs Brest Parijs

Ik heb deze monstertocht 2 keer gefietst,nl in 2007 en2011.In 2011 was ik met 69 jaar de oudste Nederlandse uitrijder.

Geplaatst door Tom van Mierlo, 11 mei 2013 23:23:03

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web