Uit de beeldentuin van Jac …

“Vandaag eindigt de Touretappe op de Mont Ventoux, de berg die vrijwel automatisch geassocieerd wordt met de Brit Tom Simpson die daar in 1967 het leven liet. Het is zijn tragiek dat hij vooral herinnerd wordt als ...

... dopingzondaar die als gevolg van amfetaminen zijn grenzen letterlijk heeft overschreden. Er is maar weinig besef van het feit dat hij een zeer goede renner was die in 1965 wereldkampioen werd en daarnaast een aantal klassiekers op zijn naam bracht, waaronder de Ronde van Vlaanderen, Bordeaux-Parijs en Milaan-San Remo. Onderzoek heeft later uitgewezen dat zijn dood het gevolg moet zijn geweest van een fatale combinatie van hitte, uitputting (de man had een grenzeloze ambitie en kon doorgaan tot hij zwarte sneeuw zag), zuurstofgebrek en het gebruik van amfetaminen en mogelijk een kleine hoeveelheid alcohol, waarvan sporen zijn gevonden. Het was wel de tijd dat er wat anders tegen het gebruik van pepmiddelen werd aangekeken, want de kans was groot dat, als je bij de dokter vertelde dat je je wat futloos voelde, je dan dezelfde middelen kreeg voorgeschreven. De Ventoux wordt vandaag beklommen vanuit Bedoin. In het centrum van het plaatsje, de borden volgend naar de Mont Ventoux via de D974, is er op het pleintje met de kleine rotonde aan de rechterkant een informatiebord over de 'Reus van de Provence'. Daarboven staat een stenen gedenkplaat die er aan herinnert dat op deze plek Simpson op 13 juli 1967 aan zijn laatste klim begon. De temperatuur was toen al opgelopen tot iets boven de 40 graden en het peloton, aangevoerd door Poulidor en Jimenez, was nog compleet. Na het dorp Saint-Estève zou de groep verbrokkelen en voorbij Chalet Reynard zou het eigenlijke drama zich gaan afspelen. De beklimming van deze kant is de klassieke en volgens velen is dit de zwaarste kant. De klim kan opgedeeld worden in drie segmenten. Eerst volgt een gematigde stijging van ca. 4 tot 4,5 procent naar Saint-Estève over een afstand van 5,5 kilometer. Vervolgens, na een haakse bocht naar links, volgt een stuk van 10 kilometer door het bos met vrijwel constant 9 tot 9,5 procent stijgingspercentage tot aan Chalet Reynard. Het laatste deel van de klim gaat door de geelachtige steenmassa naar de top, 6 kilometer met 7,5 procent. Het moeilijkste gedeelte is de weg door het bos, waar de hitte en soms de vele vliegen het rijden minder aangenaam maken. Op het open stuk naar de top heeft de wind vrij spel, maar die is dan afwisselend mee of tegen en bovendien is de top in zicht en dat stimuleert. Vanuit Bedoin valt in die 21,5 kilometer een hoogteverschil van 1.612 meter te overwinnen.

Circa 1,5 kilometer van de top bevindt zich een ander gedenkteken. Dat is het bij iedere wielerliefhebber bekende monument voor Tom Simpson, een verzamelplaats voor achtergelaten bidons, binnenbandjes en petjes. Het is sinds kort bereikbaar via een nieuw aangelegde stenen trap.

Tot over veertien dagen!”

Jac Zwart

Door Fred van Slogteren, 25 juli 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web