Woensdag 15 juli 1953, 12e etappe Luchon–Albi, 228 km.

Een verrassende etappe, want Jean Robic, die de dag ervoor op indrukwekkende wijze de eerste bergrit won en de gele leiderstrui veroverde, werd al weer als leider van het algemeen klassement onttroond. Na afloop van de zo goed als vlakke etappe van Luchon naar Albi kwam de kleine Breton, en met hem vele andere toppers als Schaer, Magni, Bobet en Astrua, maar liefst twintig minuten na de uit 24 renners bestaande kopgroep binnen. De sprint werd gewonnen door André Darrigade van de Franse zuid-west ploeg en bij de 23 achter hem finishende renners bevond zich slechts één landgenoot. Dat was Wim van Est die ex acquo als zevende werd geklasseerd. Het algemeen klassement werd door deze uitslag behoorlijk op zijn kop gezet met als resultaat dat Robic zijn gele trui verspeelde aan zijn ploegmaat François Mahé. Een kleine pleister op de wonde. Vrijwel onmiddellijk na de start van deze twaalfde etappe trokken de Luxemburger Bim Diederich, de Franse regionaal Bernard Bultel en onze landgenoot ...

... Hein van Breenen er tussen uit. De ontsnappingspoging slaagde evenwel niet, want in de buurt van Venes, na 29 kilometer, werden de drie weer door het peloton opgeslokt. Een kilometer of vijftien verder demarreerden de Belg Hilaire Couvreur en de Fransman Roger Pontet, een duo bij wie zich even later de Luxemburger Jim Kirchen voegde. Een aantal renners probeerde via een felle achtervolging het verloren terrein terug te winnen en het drietal vooraan moest het hoofd buigen. De aldus ontstane kopgroep bestond uit zeventien man. Van Est rook het gevaar, want dit zou wel eens de beslissing kunnen zijn. Hij demarreerde en kreeg zes man mee. Na een jacht van dertig kilometer meter kregen Van Est cs. aansluiting bij de kopgroep en de 24 zetten er in goede samenwerking flink de pas in. Omdat iedere ploeg wel een mannetje vooraan had was er niet veel animo in het peloton om een felle jacht in te zetten, Zo raakte de hoofdmoot steeds verder achterop en na 131 kilometer was de achterstand al tot twaalf minuten gegroeid. Toen het peloton de finish in Albi voor de eerste keer bereikte moest het nog twintig minuten rijden vooraleer de etappe was beëindigd. Uit het peloton was nog een groepje van zeven man weggesprongen en dat slaagde erin nog een behoorlijk aantal minuten op de kopgroep terug te winnen. Uit die groep van zeven was vervolgens de Fransman Jacques Dupont weer gedemarreerd en hij arriveerde als 25ste in Albi met een achterstand van 7’15”. De overige zes, onder wie maar liefst vier landgenoten kwamen op 10’57” over de streep. De oudste Voorting, Van Breenen, Suykerbuyk en Roks deden aldus goede zaken, terwijl Wagtmans, Nolten en Adri Voorting in de schoot van het peloton binnenkwamen. Zoals gezegd had deze etappe nogal wat gevolgen voor het de algemene rangschikking. De nieuwe geletruidrager François Mahé had 1’18” voorsprong op de Luxemburger Marcel Ernzer, terwijl de Fransman Ugo Anzile op 2’23” op de derde plaats stond. Robic was teruggevallen naar de vierde plaats terwijl Schaer met ruim negen minuten achterstand vijfde stond. Van Est verbeterde zijn positie aanzienlijk door van de twintigste plaats op te schuiven naar de zevende met bijna elf minuten achterstand op de klassementsleider. Ook Roks (14e), Gerrit Voorting (17e) en Van Breenen (38ste) stegen enkele plaatsen. Daarentegen was Wagtmans nog verder teruggevallen en die vonden we terug op de 29ste plaats. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De uitslag was:
1. André Darrigade (Fr.zuid-west) de 228 km. in 5.40’40”
2. Martin Van Geneugden (Bel) z.t.
3. Hubert Bastianelli (Fr.zuid-west) z.t.
Gele trui: François Mahé (Fr.west)

Door Fred van Slogteren, 15 juli 2009 15:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web