De Burgerlijke stand van 5 juli.

Henri PÉLISSIER (1890, overleden 01.05.1936, Frankrijk)

Henri Pélissier, de oudste van drie fietsende broers won de Tour de France van 1923. Daarmee werd hij beroemd, maar het interview dat hij een jaar eerder samen met zijn broer Francis aan Albert Londres gaf, werd legendarisch. Plaats van handeling: Café de la Gare in Coutances. De twee pikten het arrogante en paternalistische gedrag van de Tourorganisatie niet langer, omdat die kennelijk van mening waren dat ze maar alles met de heren coureurs konden doen wat ze maar aan vernederends konden bedenken. In dat interview dat in de krant Le Petit Parisien van 27 juni 1924 werd gepubliceerd stond voor het eerst de term: Dwangarbeiders van de weg en de boodschap van Henri aan Desgrange was: je m’apelle Pélissier, pas Jean Con. Bijna iedereen die het las gaf de renners gelijk, maar bijna iedereen die Pélissier kende voelde ook begrip voor de Tourorganisatie. Henri Pélissier was een nurkse man die altijd in de contramine was en meer vijanden dan vrienden telde. Toegegeven, hij was de eerste Fransman die met zijn Tourzege de zevenjarige hegemonie van de Belgen een ...

... halt toeriep, maar populair is Henri er niet mee geworden. De Franse fans hadden veel meer met de jongere Francis en nog veel meer met Charlot, de jongste Pélissier. Henri was echter de meest talentrijke en meest onderzoekende van de drie. Hij bedacht en experimenteerde met nieuwe trainingsmethodes en verder was hij gewoon een groot kampioen. Hij won drie keer de Ronde van Lombardije en verder staan ook Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Bordeaux-Parijs, Parijs-Brussel en Parijs-Tours op zijn erelijst. Hij startte zeven keer in de Tour de France, maar hij reed hem maar twee keer uit. Eén keer in 1923 als winnaar en in 1914 een keer als tweede achter de Belg Philippe Thijs. Hij stopte in 1928 op 38-jarige leeftijd met wielrennen, maar veel geluk heeft hij sindsdien niet gehad. Hij was in het bezit van een pistool en met dat wapen maakte zijn vrouw een eind aan haar leven. Tragisch, maar het leven gaat door en enkele jaren jaren later maakte Henri kennis met Camille en zij werd zijn vriendin. Ze hadden het leuk samen, maar ze maakten ook wel eens ruzie. Dat liep op 1 mei 1936 zodanig uit de hand dat Camille naar hetzelfde pistool greep als Henri’s vrouw en ze joeg de oud-Tourwinnaar vijf keer een kogel in het lijf. De moraal van dit verhaal? Bewaar nooit een vuurwapen, waar je vrouw die kan vinden of nog beter, haal helemaal geen vuurwapen (of vrouw) in huis. (Foto: archief Sport-Express)

De andere op 5 juli geborenen zijn:

AEBERSOLD, Niki (1972, Zwitserland)
BOS, Marco (1979, Nederland)
CALCAGNI, Patrick (1977, Zwitserland)
CANINS, Maria (1949, Italië)
CHOZAS OLMO, Eduardo (1960, Spanje)
DAM, Arjen ten (1989, Nederland)
ELSHOF, Ralf (1962, Nederland)
GARCIA DE MATEO RUBIO, Raul (1982, Spanje)
GILBERT, Philippe (1982, België)
ORTELLI, Vito (1921, Italië)
ROO, Jo de (1937, Nederland)
TIMMERMANS, Damien (1985, België)
VRIEND, Rudy (1981, Nederland)
WANROIJ, Marieke van (1979, Nederland)
ZÜLLE, Alex (1968, Zwitserland)

Door Fred van Slogteren, 5 juli 2009 0:00

Henri Pelissier

De foto bij het artikel is fout. Het gaat niet om Henri, maar om zijn jongere broer Charles (°1903).

Geplaatst door René Vermeiren, 05 juli 2011 16:00:14

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web