ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Het was me het weekje wel!

Vandaag geen terugblik op de afgelopen week, maar een op de afgelopen 83 jaar. Het Nederlands kampioenschap op de weg voor beroepsrenners wordt vanmiddag namelijk voor de 83ste keer verreden. Eigenlijk gaat de geschiedenis nog veel verder terug, want in 1888 werd het kampioenschap voor de allereerste keer georganiseerd. Ene H.W. van Raden uit ’s-Gravenhage komt de eer toe die eerste nationale kampioen te zijn geweest. Hij won die wedstrijd op een driewieler (foto) en hij had maar één tegenstander. Dat was Baron Van Pallandt, want wielrennen was toen nog een sport voor heren van stand. Die namen zijn vergeten, net als de meeste andere coureurs uit die oertijd. Op de foto is overigens niet Van Raden te bewonderen, maar Pim Kiderlen. Het gaat echter om de fiets. Van Raden was overigens geen beroepsrenner en dat weet ik zo zeker omdat de wielersport toen onder de verantwoordelijkheid van de ...

... ANWB werd bedreven. En in de reglementen van de Algemeene Nederlandsche Wielrijders Bond stond nadrukkelijk dat het de hardrijders verboden was geldelijke beloningen aan te nemen voor geleverde prestaties. De controle daarop was minstens zo intensief als de wijze waarop heden ten dage dopinggebruik wordt bestreden. Toch waren er wel beroepsrenners in die tijd, want in 1886 kreeg ene Karel Smits de eerste officiële beroepslicentie uitgereikt. Daarmee mocht hij echter niet in wedstrijden uitkomen die onder de verantwoordelijkheid van de ANWB vielen. De doorbraak van het professionalisme was echter niet tegen te houden en in 1898 stapte de ANWB uit de wielersport en stonden er twee nieuwe bonden op. Dat waren de Nederlandsche Wieler Bond (NWB) en de Nederlandsche Wieler Unie (NWU). Beide organisaties gingen kampioenschappen organiseren tot twee jaar later de UCI werd opgericht. De internationale wielerunie eiste dat er per aangesloten land één wielerbond zou zijn en dat werd de NWB. Die heeft tot 1928 bestaan, want het bondje ging in dat jaar aan ruzie en gekrakeel ten onder. Toen werd andermaal een NWU opgericht, de organisatie die in 1953 het predikaat ‘Koninklijk’ kreeg en tot op de huidige dag als KNWU het overkoepelend orgaan van de nationale wielersport is. Vanaf 1898 werd het kampioenschap van Nederland dus betwist door zowel beroepsrenners als amateurs en pas in 1927 werd een scheiding aangebracht. De eerste kampioen was de Limburger Joep Franssen uit Voerendaal. De 81 kampioenschappen sindsdien zijn door 55 renners behaald, want er zijn nogal wat coureurs die twee of meer keren kampioen van Nederland waren. Recordhouder is Gerrit Schulte die in de jaren veertig en vijftig vier keer de titel behaalde. Drie maal de beste waren Theo Middelkamp, Jan Raas en Michael Boogerd. 17 renners, te weten: Hans Bockom, Cesar Bogaert, Marinus Valentijn, John Braspenninxcx, Louis Motké, Jefke Janssen, Hans Dekkers, Wim van Est, Bas Maliepaard, Jo de Roo, Joop Zoetemelk, Henk Lubberding, Johan van der Velde, Jacques Hanegraaf, Steven Rooks, Maarten den Bakker en Léon van Bon wonnen elk twee keer. 83 wedstrijden en 82 kampioenen, want de roodwitblauwe trui is in 1967 niet uitgereikt. Of wel uitgereikt, maar enkele dagen later werd die beslissing teruggedraaid, omdat Evert Dolman, die als eerste was gefinisht, achteraf positief bleek te zijn. De titel is toen merkwaardigerwijs niet naar nummer twee gegaan. Een jaar later behaalde de toen supergemotiveerde Rotterdammer de titel alsnog en nu volkomen clean, omdat hij volgens mensen die het weten kunnen, na die afgang van 1967 nooit meer een pilletje of spuit heeft aangeraakt.
Vandaag gaan we een nieuwe kampioen begroeten. Het is best mogelijk dat Lars Boom zijn titel prolongeert, want hij is één van de favorieten. Het kan ook zijn dat er rond vijf uur een verrassing op het podium staat. Het belooft het boeiendste kampioenschap sinds jaren te worden, omdat Rabobank het zwaar zal krijgen tegen de sterke formaties van Skil-Shimano en Vacansoleil. Maar ook de Garmins staan met vier man aan de start en als de buitenlanders (wat in het verleden regelmatig is gebeurd) een combientje afspreken dan kon het wel eens een heel mooie koers worden. Ik ben in ieder geval ter plekke. Mijn favoriet: Lieuwe Westra. Jullie horen morgen van me.
(Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

Door Fred van Slogteren, 28 juni 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web