Uit de ordners van Jan

“Op 24 april 1979 vond in Jerez de la Frontera de proloog plaats van de 34e Ronde van Spanje. De kranten wonden er geen doekjes om, Joop Zoetemelk was de grote favoriet om de Vuelta te gaan winnen. Hij was in vorm want in de seizoensstand stond hij op dat moment met acht overwinningen op een gedeelde tweede plaats met Roger De Vlaeminck en Jan Raas. Alleen het Belgische sprintkanon Noël Dejonckheere overtrof het drietal met elf zegepralen.
Joop maakte zijn favorietenrol direct waar, want met een tijd van 8 minuten en 16 seconden won hij de mini-tijdrit over 6,3 kilometer. Hiermee was hij maar liefst 14 seconden sneller dan Fons De Wolf, terwijl Michel Pollentier en Jan van Houwelingen 17 seconden moesten toegeven. Outsider Lucien Van Impe werd vijfde op 18 seconden. De toon was gezet.
Andere Nederlanders die aan het Spaanse avontuur begonnen waren, waren Adri van Houwelingen, Frits Pirard en Kees Bal. Volgende week meer over de Ronde van Spanje 1979.

Op 24 april 1981 eindigde in Brussel ...

... de 65e uitgave van de Ronde van België met een overwinning voor de Limburger Jo Maas. De collectieve kracht van de Raleigh-ploeg bleek weer eens op de slotdag van deze rondrit. In de slechts dertien kilometer lange ploegentijdrit sleurden de coureurs van Post het duo Maas en Wijnands al na 15 minuten en 9 seconden over de finish. Dat was ruim voldoende om het duo door te laten schuiven naar de eerste twee plaatsen in het eindklassement. Voor Maas betekende het de tweede overwinning in zijn loopbaan. Toevallig opnieuw in de Belgische hoofdstad, want in juli 1979 had hij daar als eerstejaarsprof al een Touretappe gewonnen. Maas en Wijnands waren eerder die week meegeslopen in een ontsnapping van twaalf man en dat leverde een voorsprong op van maar liefst 17 minuten. Daarna was het een kwestie van krachten sparen voor de ploegentijdrit die werd afgeraffeld met een gemiddelde van 51 kilometer en 485 meter door de tempobeulen Raas, Priem, Knetemann en Van den Hoek.

Op 24 april 1982 werd de belangrijkste koers in Zuid-Nederland definitief omgedoopt in Amstel Gold Raas. Zeeuwse Jan vierde die dag een lustrum, want voor de vijfde maal troefde hij in Meerssen al zijn tegenstanders af. En dat terwijl de 29-jarige Zeeuw amper een week daarvoor nog in zak en as zat omdat hij in de grote wedstrijden nog geen rol van betekenis had kunnen spelen. Hoe anders voelde Nederlands klassiekerkoning zich nu na de imponerende zeges in Parijs-Roubaix en de Amstel Gold Race.
Enkele jaren geleden was de sprong in de laatste kilometers het grote wapen van Raas. Toen hij uitgroeide tot een van de beste sprinters van het peloton veranderde zijn tactiek en liet hij het aankomen op zijn kracht in de laatste honderden meters. Na het leiden van een aantal spurtnederlagen in het voorseizoen greep hij weer terug op zijn wapen van weleer. Zo ook die dag omdat hij bepaald niet happy was met de samenstelling van de groep waarmee hij richting Meerssen koerste. Sean Kelly, Gregor Braun, Hennie Kuiper, Phil Anderson en Stephen Roche waren met Raas overgebleven uit een zestien man sterke groep. Toen Kelly op een kilometer van de streep demarreerde dacht Raas dat de Ier zijn eerste klassieker zou gaan winnen. Phil Anderson was echter zo aardig het gat naar Kelly dicht te rijden en zodoende was de ultieme jump van Raas voldoende om te zegevieren voor Roche, Braun, Kelly, Anderson en Kuiper. Andere landgenoten binnen de eerste twintig waren Van der Poel, Wijnands, Lammertink, Lubberding, Knetemann en de huidige koersdirecteur Leo van Vliet.

Vanaf 24 april 1982 was Jan Raas hoofdpersoon in een strip in De Telegraaf/Telesport. Onder de titel ‘Fiets mee met Jan Raas’, lichtte een getekende Jan Raas drie weken lang de lezers voor over materiaalkeuze, voeding, training en wedstrijdtactiek. De tekenaar van de strip was Dick Vlottes.

Eind april 1985 vond de eerste Ronde van Nederland voor vrouwen plaats. Op 24 april waren de dames op de helft. De tot dan toe redelijk onbekende Gonny van Koert was tot haar eigen verbazing nog steeds eerste in het klassement, terwijl ploeggenote Connie Meijer de etappe tussen Lisse en Hilversum op haar naam had gebracht. Mieke Havik uit Volendam werd tweede en Van Koert keurig derde. In het klassement leidde Van Koert met dertien tellen voorsprong op Meijer. Een andere troef uit de ploeg, Petra de Bruin (foto Cor Vos), de wereldkampioene van 1979, zat op 33 seconden afstand ook nog op het vinkentouw. Later die week werd De Bruin eindwinnares van de eerste Ronde van Nederland voor Hennie Top en Rita Timpers.

Zes jaar later, op 24 april 1991, won Mario Cipollini de 79e uitgave van de Grote Scheldeprijs. De Italiaan versloeg een peloton van honderdvijftig renners in de sprint. De Belg Jan Bogaert, werd tweede en John Talen was met een zesde plaats de beste Nederlander. De Grote Scheldeprijs is ouder dan de Ronde van Vlaanderen maar die koers is de laatste decennia veel saaier geworden. Het parcours is zo weinig selectief dat de beslissing meestal in een massasprint valt. Jean-Paul van Poppel, eerder twee keer winnaar, werd nu slechts 45e.


Op diezelfde dag werd rond Naaldwijk de Omloop van de Glazen Stad verreden. Ondanks een voorspelbaar verloop was er een verrassende winnaar waar nog nauwelijks iemand van had gehoord. Dat was Luc Reyrink uit Diessen. Hij stond er zelf ook van te kijken want in zijn drie seizoenen bij de amateurs was hij nog nooit als eerste over de streep gekomen. Tweede werd de ijzersterke Duitser Stephan Blochwitz, de coureur die een jaar daarvoor nog noodlottig ten val was gekomen in Olympia’s Tour. Een zware nekwervelfractuur betekende bijna het einde van zijn leven, maar een medisch wonder zorgde ervoor dat hij een jaar later weer in de beugel kon kruipen.

Op 21 april 1990 wordt de 25e Amstel Gold Race verreden. Adrie van der Poel haalde de zege binnen door Luc Roossen en Jelle Nijdam in de sprint te verslaan. Speciaal voor de vele toerfietsers werd, in het kader van het vijfde lustrum een dag na de echte wedstrijd over hetzelfde parcours een toerversie verreden, georganiseerd door Wielerclub De Ster uit Geleen. Die club deed dat overigens al jaren in augustus onder de naam Dwars door Limburg. Als enthousiast toerfietser was ik er natuurlijk bij en het was fantastisch om mee te maken. Men had namelijk niets opgeruimd bij de start in Heerlen en bij de finish in Meerssen. De hele entourage was identiek aan de dag ervoor. Het was wel een hele kluif, zelfs voor een doorgewinterde toerfietser als ik. 243 kilometer wegtrappen vereist een stevige voorbereiding, maar in de toerkalender komen tot pakweg half april geen tochten van boven de 150 kilometer voor. Met maar een kleine duizend kilometer in de benen werd er om zes uur in de ochtend gestart. Natuurlijk waren er wat zaken anders geregeld dan op de wedstrijddag. De maximum snelheid bedroeg 25 kilometer per uur, volgwagens waren ten strengste verboden en omdat we normale weggebruikers waren, dienden we ons te houden aan de verkeersregels. Negentien heuvels moesten bedwongen worden met fraaie namen als de Krekelberg, de Koning van Spanje, de Huls en natuurlijk beroemde namen als de Keutenberg, de Cauberg en het Eyserbos. Mede door het gunstige weer werd die dag een onvergetelijke ervaring. In het spoor van al die roemruchte winnaars als Den Hartog, Merckx, Raas, Knetemann, Hinault, Rooks en Zoetemelk voelden we ons aan het eind van de dag ook een beetje winnaar.

Onder de buitenlandse jarigen van vandaag staan enkele grote namen. Zoals die van de fameuze Franse wegsprinter André Darrigade (1929), die in zijn loopbaan maar liefst 22 Tourritten won en 19 dagen het geel droeg. Verder de Spaanse klimmer Andres Gandarias (1943), de Italiaan Fabiano Fontanelli (1965) en de Colombiaan Oliviero Rincon (1968).

Eddy Merckx behaalde op 24 april 1965 in de wedstrijd Enschede-Münster de 80e zege in zijn loopbaan en zijn laatste bij de amateurs. Vijf dagen later maakte hij zijn profdebuut in de Waalse Pijl. Hij zou zijn eerste koers bij de profs niet uitrijden. Verder waren er op 24 april geen overwinningen voor De Kannibaal.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 24 april 2006 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web