Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

“De familie Zülle deed er alles aan om van zoonlief een goede skiër te maken, maar helaas stond een crash een verdere loopbaan in die sport in de weg. In plaats van in de beste Zwitserse traditie als een komeet van skipistes te zoeven, moest de achttienjarige Alex revalideren om …

… weer de oude te worden. Elke dag zwemmen en fietsen en dat laatste deed hij vooral tijdens zijn bezoeken aan het geboorteland van zijn moeder.
Moeder Zülle komt uit Noord-Brabant en daar is het lekker fietsen als het mooi weer is, maar dat is het niet altijd. Wind en regen waren schering en inslag en dat beviel de jonge Zwitser slecht. Terug in Zwitserland verdween de fiets in de garage, en voorgoed leek het wel. Pa Zülle was het daar niet zo mee eens. Een fiets is duur en nutteloze investeringen daar had hij het land aan. Het blijven toch bankmensen, die Zwitsers. Daarom haalde hij Alex over het nog eens op de racefiets te proberen. In spijkerbroek en met gympies aan zijn voeten spoot hij in een beklimming een groepje wielertoeristen voorbij. Althans dat dacht hij. Het was echter een Zwitsers topamateurteam dat hij achteloos voorbij was gereden en de trainer nam direct contact op met de Zülles om Alex in te lijven. De reactie van Pa Zülle was hilarisch: “Hij kan nog niet eens schakelen!”
Alex was van nature een goede klimmer en bleek ook nog eens een uitstekend tijdrijder te zijn, kortom er was een goede ronderenner opgestaan. In Zwitserland kon hij geen profcontract bemachtigen, maar in Spanje was de Once-ploeg direct in hem geïnteresseerd omdat hij in een wedstrijd op alles reageerde wat demarreerde. Het leverde hem een bijnaam op. ‘Perro Loco’ noemden ze hem en dat betekent zoiets als ‘stomme hond’.
De Once-ploeg reed normaliter in gele shirts, behalve in de Tour de France, vanwege de verwarring die dat met de gele trui kon hebben. Daarom reed de ploeg in het roze en dat leverde Alex nog een bijnaam op, die van The Pink Panther. Na Once reed de bebrilde Zwitser ook nog voor Festina, Banesto, Team Coast en Phonak. Zwemmen, de andere sport waarmee hij als jongeling had gerevalideerd is altijd een hobby gebleven, maar het was nooit opzet om die twee sporten te combineren. Alex zwom nogal eens op het wegdek als hij weer eens een schuiver had gemaakt. Hij stond bekend als een brokkenpiloot, die heel wat tijd van zijn loopbaan heeft doorgebracht met het herstellen van blessures en gebroken ledematen.
Zijn palmares is desondanks imposant. Twee maal tweede in de Tour de France en  twee maal winnaar van de Ronde van Spanje . In 1996 werd hij in Legano wereldkampioen tijdrijden voor Chris Boardman en Toni Rominger. In 2004 hing hij zijn fiets aan een Zwitserse wilg, waar ik hem weer vanaf heb gehaald. Deze prachtige fiets van Alex Zülle is gemaakt van geprofileerde Cinelli buizen en lugs en natuurlijk zijn het stuur en de voorbouw van hetzelfde merk. De onderdelen zijn van Campagnolo. Opmerkelijk is het stickertje op de schuine buis met de tekst Rudisuhli Helikopter 01-312111. Het gaat hier om een reddingshelikopter met bijbehorend telefoonnummer. Mijn uitleg hiervoor is dat bij een val op de training dit nummer gebeld moest worden om Alex tijdig te kunnen repatriëren. Het blijven horlogemensen die Zwitsers.

Tot over veertien dagen!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 10 februari 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web