Uit de beeldentuin van Jac ...

"Afgelopen donderdag zou Jacques Anquetil vijfenzeventig jaar zijn geworden, ware het niet dat hij al in 1987 is overleden aan maagkanker. Reden genoeg om even aandacht te besteden aan een gedenkteken, een van de velen die er in Frankrijk voor hem zijn neergezet. Dit monument staat in Epinay-sous-Senart en omdat we ook de jaarwisseling net achter de rug hebben, gingen mijn gedachten nog even terug naar ...

... de Tour de Jan Janssen die ik vorig jaar heb gereden. We hadden de hele omloop door Frankrijk bijna voltooid en we reden met Jan Janssen en Herman Vanspringel als eregasten het parcours van de laatste tijdrit, van Melun naar de wielerbaan in Vincennes. Het werd een ontspannen rit, als een triomftocht, waarbij we halverwege een militair vliegveld passeerden. Daar steeg net een eskadron jagers op. Dat maakte een wijde bocht en boven onze hoofden werden banen rook in rood, wit en blauw verspreid, de kleuren van de Franse vlag, maar ook van de Nederlandse. Het zal wel een oefening zijn geweest en niet voor ons bedoeld, maar iedereen was geweldig onder de indruk van dit onverwachte eerbetoon en het verleende de rit een extra cachet. Op de routebeschrijving had ik al gezien dat we door Epinay-sous-Senart zouden komen en aangezien ik daar al een keer eerder was geweest, wist ik dat er een sculptuur ter ere van Anquetil naast een rotonde moest staan. Er is maar één doorgaande weg in dat plaatsje, maar er zijn vele rotondes en dus was het even puzzelen waar dat beeld nou precies stond. Toen ik het zag was ik even afgeleid en ik maakte een domme fout; op de rotonde raakte mijn rechterpedaal de grond, wat bijna een valpartij veroorzaakte. Het liep gelukkig goed af en ik besloot dat het verstandig zou zijn mij gedurende de verdere rit maar weer op de weg te concentreren. Daardoor ben ik helaas de enige geweest die het beeld heeft gezien, uiteraard alleen maar omdat ik van het bestaan wist. Het is een nogal speciaal vormgegeven beeld, met een soort fiets waarop je absoluut niet vooruit kunt komen. Bovendien heeft de berijder meer de stijl van de plaatselijke postbode dan van een wielrenner. Toch staat er in de bodemplaat gegraveerd dat het 'een hommage aan Jacques Anquetil' is. Het vier meter hoge bronzen beeld is gemaakt door de kunstenaar Alexandre Garcia, een man die tot mijn verrassing goed Nederlands blijkt te spreken en het is in 1989 geplaatst aan het 'Rond-point Jacques Anquetil'. Toeval of niet; achteraf leek het wel of de hele dag een beetje in het teken stond van 'Maître Jacques', want de rit eindigde op de wielerbaan van Vincennes die tegenwoordig 'Vélodrome Jacques Anquetil' heet.

De beste wensen voor 2009 en tot over veertien dagen!"

Jac Zwart

Door Fred van Slogteren, 10 januari 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web