De Burgerlijke Stand van 7 januari.

Jan van WIJK (1962, Nederland)

Jan van Wijk was een veelbelovende renner, die - naar eigen zeggen - de bezetenheid miste en daarom niet verder kwam dan een bescheiden profcarrière. Zo komt hij tevoorschijn uit het interview dat Jan Zomer in 1990 in Wielerexpress publiceerde. Van Wijk was een goede amateur die het als zodanig prima naar z'n zin had en er helemaal niet aan dacht om beroepsrenner te worden. In Nederland was er in die tijd de Panasonic-ploeg van Peter Post met veel buitenlandse vedetten en de vrijbuitersploeg van Jan Raas in de Kwantum-kleuren. Die hadden niet zo veel belangstelling voor het amateurtje uit Haarlem, dat echt voor de lol reed. Hij was op dat moment al 24 jaar en had zich er al mee verzoend verder amateur te zullen blijven. Hij was een regelmatige renner die weinig won, maar wel in de selectie zat van de KNWU. Gebrek aan talent was dus niet het probleem. En toen kwam ineens PDM, een nieuwe profploeg met veel ambitie onder leiding van Roy Schuiten, en die bood de blonde Haarlemmer een profcontract aan. Het werd ...

... niet wat hij ervan verwachtte en na twee jaar kon hij vertrekken. Schuiten keek niet naar hem om en Jan Gisbers - diens opvolger - was er van overtuigd dat een renner er vanzelf komt als je hem maar verantwoordelijkheid geeft. Maar veel renners, ook Jan van Wijk, hebben leiding nodig en Peter Post, zijn volgende werkgever, was bij uitstek de man om hem te gaan sturen. Hij kwam bij de Panasonic-ploeg in de periode dat hij bijna obsessief bezig was met een bepaalde voedingsleer. Hij was de beste klant bij reformhuizen en hij zwoer bij puur plantaardig voedsel. Daar moest je bij Post echter niet mee aankomen, maar de Amstelvener slaagde er niet in om van de lichamelijk kwetsbare macrobioot een goede wielrenner te maken. Post moest niets van die flauwekul hebben en toen Jan niet presteerde kreeg hij ook direct te horen dat het aan zijn voeding lag. Achteraf is hij het daar wel mee eens, maar hij erkent ook dat de belangrijkste reden voor het niet slagen in het profmilieu zijn eigen instelling was. Hij had moeite met de concentratie als een koers zes, zeven uur duurde en je constant alert moest zijn op wat er gebeurt. Hij fietste nog een jaartje bij de TVM-ploeg van Cees Priem en hield het toen voor gezien. Indachtig zijn overtuiging wilde hij een reformzaak beginnen, maar het werd een fietsenwinkel op de Rijksstraatweg in Haarlem. Gewone rijwielen en alleen een enkel racefietsje in zijn assortiment herinnert nog aan de oud-renner Jan van Wijk. En natuurlijk is er ook zijn zoon Jordy, een leuke wielrenner, die de herinnering levend houdt aan het wielerverleden van de man die vandaag 47 jaar wordt. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 7 januari geborenen zijn:

CAZALA, Robert (1934, Frankrijk)
CLAES, Georges (1920, overleden 14.03.1994, België)
GRAAF, Boudewijn de (1983, Nederland)
JOHNSON, Benjamin (1983, Australië)
MATZBACHER, Andreas (1982, overleden 24.12.2007, Oostenrijk)
OLDE DUBBELINK, Peter (1980, Nederland)
SCHULTE, Gerrit (1916, overleden 26.02.1992, Nederland)
SOETENS, Jan (1984, België)
VAN RIJSSELBERGHE, Bernard (1905, overleden 25.09.1984, België)

Door Fred van Slogteren, 7 januari 2009 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web