Uit de ordners van Jan ...

"Voor de koers van de week ga ik terug naar zondag 29 december 1974. De Ster uit Geleen organiseerde in Bingelrade een cross die door de KNWU was aangewezen als provinciaal kampioenschap voor de provincie Limburg. Terwijl het merendeel van de toeschouwers vanwege de aanhoudende regen een goed heenkomen zocht of de kraag van de jas nog wat hoger optrok, sloeg Gertie Wildeboer op het bijzonder drassige parkoers van Bingelrade zijn slag. Onmiddellijk nadat de meute amateurs zich in beweging had gezet toonde Wildeboer dat zijn inzinking daags tevoren in Zwolle, slechts een momentopname was geweest. Van start tot finish leidde hij het duel. Het was een parkoers dat het circuit in het Zweitserse Melchnau, waar enkele weken later het WK zou worden verreden, het meest benaderde. De weersomstandigheden hadden het allemaal nog zwaarder gemaakt en de gezichten van de deelnemers stonden bij de start al zorgelijk, gezien de riskante afdalingen die de omloop voor ze in petto had. Na de eerste doortocht op de finish was de beslissing eigenlijk al gevallen. De grote vijf van het toenmalige Nederlandse veldrijden had zich van de rest losgemaakt. In een bijzonder interessante koers streden de gebroeders Scheffer, Brouwers, Wildeboer en Spetgens voor de zege. Gertie Wildeboer nam de meeste risico’s en won verdiend. De uitslag: ...

... 1. Gertie Wildeboer 2. op 26 sec. Wil Brouwers (werd als Limburger géén kampioen, omdat hij lid was van een Brabantse club) 3. op 1 minuut 54 Gerrit Scheffer 4. op 2 minuut 13 Sjaak Spetgens 5. op 3 minuut 12 Albert Scheffer 6. op 3 minuut 27 de plaatselijke favoriet Ger Jacobs, die met deze prestatie Limburgs kampioen werd. Bij de junioren ging de overwinning en de titel naar Hein de jongere broer van Jacobs.

Op 29 december 1982 pakte De Gelderlander uit met een groot sportoverzicht van het bijna afgelopen jaar. Omdat het zo leuk is even in gedachten 26 jaar terug in de tijd te gaan hier de wielersport highlights van 1982.
5 januari: Hennie Stamsnijder wordt uitgeroepen tot sportman van het jaar 1981
19 januari: Uit België komt het bericht dat Marc Demeyer op 31-jarige leeftijd is overleden
1 februari: Bernard Hinault wint de openingswedstrijd van het nieuwe wielerseizoen, de Ster van Bességes, Ad Wijnands is tweede.
10 februari: Patrick Sercu behaalt zijn 84e zesdaagse zege. Met koppelgenoot Roger De Vlaeminck is hij de sterkste in Antwerpen.
17 februari: De Belg Roland Liboton onttroont in Lanarville Hennie Stamsnijder als wereldkampioen cyclo-cross. Stamsnijder wordt derde, Albert Zweifel tweede.
7 maart: Fons De Wolf wint de openingsklassieker van het seizoen: de Omloop Het Volk.
20 maart: De onbekende debutant Marc Gomez wint de klassieker Milaan-San Remo. Achtervolger Alain Bondue wordt tweede.
4 april: De Ronde van Vlaanderen levert evenals Milaan-San Remo een overwinning op voor een outsider. De Belg René Martens zegeviert.
7 april: Frank Hoste, de derde outsider, wint de klassieker Gent-Wevelghem.
12 april: De Italiaan Silvano Contini wint Luik-Bastenaken-Luik. Hij verslaat de uitblinker in deze klassieker Fons De Wolf in de eindsprint.
15 april: In de wielerklassiekers blijven de outsiders verrassen. De Waalse Pijl wordt een prooi voor de Italiaan Mario Beccia.
18 april: In Parijs-Roubaix, de koninginneklassieker, doen eindelijk de favorieten van zich spreken. Na een magistrale solo komt Jan Raas als eerste aan in de Noordfranse stad.
24 april: Jan Raas toont zich opnieuw een meester in het plaatsen van een demarrage in de laatste kilometers. In Meerssen verrast hij in de laatste meters zijn medevluchters en wint voor de vijfde keer de Amstel Gold Race.
1 mei: Ludo Peeters wint de enige Duitse klassieker Rund um den Henninger Turm.
4 mei: René Koppert maakt zijn profdebuut bij Raleigh en wint prompt de proloog van de Ronde van Romandië.
9 mei: Angel Arroyo wint de Vuelta voor Marino Lejaretta. Beide renners worden later betrapt op het gebruik van stimulerende middelen.
2 juni: Sensatie in de Giro. Silvano Contini rijdt favoriet Bernard Hinault op twee minuten. De dag erna neemt Hinault echter wraak, pakt de leiderstrui terug en legt daarmee de basis voor de overwinning in de Italiaanse ronde.
20 juni: Jean-René Bernaudeau wint de Midi Libre.
26 juni: NK wielrennen voor Johan van der Velde (profs), Hans Boom (amateurs) en Henny Top (dames)

Van 2 tot en met 25 juli wordt de 69e Ronde van Frankrijk verreden. Winnaar wordt de Fransman Bernard Hinault, die zijn vierde Tourzege behaalt en daarmee op de eeuwige ranglijst op de derde plaats komt achter Jacques Anquetil en Eddy Merckx met elk vijf zeges. Nederland kan terugzien op een geslaagde Tour. In alle specialiteiten worden overwinningen behaald. Jan Raas zegevierde in de rit over de kasseien door Noord-Frankrijk, de ploeg van Post won de ploegentijdrit, Gerrie Knetemann won een individuele tijdrit, Peter Winnen was de beste in de laatste Alpen etappe en Adri van Houwelingen werd eerste in de lange vlakke rit naar Saint Priest na een lange solo. Met zes ritoverwinningen en vier renners bij de beste tien in het eindklassement kunnen de Nederlanders, die overigens de meeste supporters hadden meegebracht, tevreden zijn.
De eindstand van de 69e Tour: 1. Hinault, 2. Zoetemelk, 3. Van der Velde, 4. Winnen, 5. Anderson, 6. Breu, 7. Willems, 8. Martin, 9. Kuiper en 10. Fernandez
22 augustus: Theo de Rooy wint de profronde van West-Duitsland.
24 augustus: In Engeland worden de wereldkampioenschappen wielrennen gehouden. Op de baan in Leicester verovert Nederland twee gouden medailles (Gaby Minneboo bij de amateurstayers en Martin Venix bij de profstayers), een zilveren medaille (Matthé Pronk – amateurstayers) en een bronzen medaille (het duo Pieters-Vrolijk op de tandem). Het amateurviertal Solleveld, Schipper, Ducrot en Van Bindsbergen wordt wereldkampioen 100 kilometer ploegentijdrit. Bij de individuele strijd op de weg in Goodwood speelt Nederland geen rol van betekenis. Giuseppe Saronni bij de profs (Joop Zoetemelk 4e), Bernd Drogan bij de amateurs en Mandy Jones (dames) veroveren de titels.
6 september: Peter Winnen en Theo de Rooij maken hun overstap naar de Raleigh-ploeg van Peter Post bekend.
22 september: Na een tumultueuze eindsprint met Rudy Pevenage wint Jacques Hanegraaf de klassieker Parijs-Brussel.
10 oktober: Jean-Luc Vandenbroucke wint de Grote Herfstprijs en wordt ook weer herkozen als gemeenteraadslid van zijn woonplaats Moeskroen.
11 oktober: In Parijs wordt het routeschema van de Tour de France 1983 bekend gemaakt. Deze jubileumronde (de 70e) voert de renners alleen door Frankrijk. Voor het eerst in de geschiedenis wordt de ronde 'open' voor amateurs en profs.
16 oktober: Wereldkampioen Giuseppe Saronni wint de Ronde van Lombardije.
16 november: De plannen van Tourbaas Felix Levitan om van de Tour een open Ronde te maken stuit op fel verzet. De Franse professionals dreigen met een boycot als ook amateurs welkom zijn.

Deze week is het '1964-1965-portret' gewijd aan Jan Pieterse. 'Waar ik in mijn eerste profseizoen (1965) allemaal aan deel zal nemen is nog niet bekend. Ik zit in een enorm grote ploeg en de koek zal dus in veel stukken verdeeld worden. De ploegbazen zullen het wel uitmaken en ik zal in de voorjaarswedstrijden mijn uiterste best doen om er in uit te blinken. De Tour de France? Ja, wat moet ik er van zeggen. Ik hoop er natuurlijk de kans voor te krijgen, doch of het dit seizoen reeds zal zijn weet ik niet. Ik reken echter wel op een beetje beter seizoen dan in 1963. Klink gek hé als je dit hoort van iemand, die én Olympisch kampioen én clubkampioen van Nederland én provinciaal kampioen is geworden. Eerlijk, ik had meer verwacht van dat afscheidsjaar bij de amateurs.'
Pieterse, een kind van zee en dijken, is een nuchtere knaap, die met twee voeten op de grond staat en drommels goed weet dat grote amateursuccessen nog geen maatstaf zijn voor een loopbaan als beroepsrenner. Als nieuweling, 1959 en 1960, en als aankomend amateur deed hij het kalm aan om dan in 1962 tweede achter Ward Sels te worden in de Omloop der Negen Provinciën en in 1963 de Ronde van Oostenrijk te winnen. Bij zijn overgang naar de professionals nam hij in zijn bagage 33 overwinningen mee en hij is vast van plan om het hier niet bij te laten. Hard werken heeft hij thuis op de boerderij wel geleerd; het zal hem van pas komen. Fred voegde daar in de “Burgerlijke Stand” nog aan toe: “Als beroepsrenner kreeg Jan Pieterse te maken met meer pech dan hem lief was en ook in zijn privéleven kreeg hij met veel persoonlijk leed te maken. Hij stopte al op een leeftijd waarop een echte wielercarrière nog moet beginnen en hij ging het verzekeringsvak in. Daarin maakte hij een mooie carrière ver van de wielersport. Het enige dat nog aan de wielrenner Jan Pieterse herinnert is die gouden plak die ergens bij hem thuis in een laatje ligt.”

Hoe kan ik beter het jaar afsluiten als met een aantal dichtregels van A. Visser, zoals afgedrukt in de Wielersport nummer 1 van 10 januari 1974.

Zo staan wij vol goede zin,
bij een splinternieuw begin.
Daarom thans mijn beste wensen,
voor instanties en voor mensen.
Voor de wijze hoge heren,
in Den Haag, die ons regeren.
Voor de profs en amateurs,
clubbestuurders en masseurs,
juryleden, die beslisten,
echte wielerjournalisten!
Baandirecties, die riskeerden,
sponsors, die sportief zich weerden.
Ploegleiders van nu en morgen,
geen besognes, weinig zorgen.
Ouders onzer wielerjeugd,
wens ik nuchterheid en vreugd.
Alle goeds voor onze sport,
dan komt niemand iets te kort.

Prettige jaarwisseling!"

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 29 december 2009 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web