Het balhoofdplaatje van Otto ...

"Voor de val van de muur, in 1989, wisten we vrijwel niks van de fietsenindustrie achter het IJzeren Gordijn. We wisten wel dat er namaak-terugtrapremmen uit de DDR kwamen, kinderfietsjes uit Tsjecho-Slowakije en goedkope banden uit Polen. En er was, naar verluidde, een ...

... enorme fietsenfabriek in de Wit-Russische hoofdstad Minsk. Die fabriek zou zowat het hele Russische platteland, van de Oekraïne tot Sachalin, van fietsen voorzien. Net als Raleigh de halve westerse wereld en half Afrika van fietsen voorzag. In September 1990 stond het fietsenmerk ‘Minsk’ voor het eerst op de IFMA, destijds de grootste vakbeurs voor fietsen en motoren in de wereld. Het bleek een drama. De modellen van Minsk waren qua techniek sinds 1917 stil blijven staan. Het was grof ijzerwerk, alles gespoten in een soort deprimerende poepkleur, kunstlederen zadels en kettingen die al in de fabriek waren gaan roesten. Mannen in verkeerde pakken en juffrouwen met verkeerde kapsels vertelden in kreupel Duits dat ze voornamelijk naar de beurs waren gekomen, om te leren. Ze hadden echter niet eens een fototoestel bij zich. De West-Europese deskundigen op het gebied van lakken, wielen bouwen en frames lassen werden uitgenodigd de fabriek in Minsk eens te bezoeken. Ze vonden er een fabriek van het visgraat-model: een montagelijn waar links en rechts productielijnen van onderdelen op uitkomen om een spatbord, een zadel of een crankstel te monteren. Aan het einde van de lijn stonden duizenden en duizenden fietsen zonder zadel, zonder achterwiel of zonder ketting omdat één van de ‘graten’ tijdelijk buiten dienst was geweest. Ze vertelden er bij dat als alles goed ging, ze theoretisch een half miljoen fietsen per jaar konden maken. Fietsenfabriek Minsk bestaat nog altijd en het bedrijf voorziet het Russische platteland nog steeds van eenvoudige fietsen. De Russiche economie heeft ogenschijnlijk in korte tijd grote sprongen voorwaarts gemaakt, maar in werkelijkheid gaat de vooruitgang in veel opzichten stapvoets.

Tot volgende week!"

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 26 december 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web