Erik Dekker, de laatste Nederlander die de Amstel Gold Race won!

De overwinning die Erik Dekker in 2001 in de Amstel Gold Race behaalde is van groot belang geweest voor de toekomst van de hele Nederlandse wielersport. De woordenwisseling die de Drent in de finale – alleen vooruit met Lance Armstrong – met zijn ploegleider Theo de Rooy had, had veel meer betekenis dan een verschil van inzicht over de wijze waarop de finale moest worden gereden. De Rooy was nerveus, bloednerveus, en de toenmalige Rabobank-president Hans Smits, die naast hem in de auto zat, wist waarom. Doodziek waren zowel Dekker als De Rooy geweest toen Erik met een paar millimeter verschil de Ronde van Vlaanderen verloor aan Bortolami. Omdat hij zich zelf als sprinter had onderschat. Rabobank had 2001 uitgeroepen tot het oogstjaar en in het najaar zou in dat grote glazen gebouw aan de Croeselaan in Utrecht de beslissing worden genomen of Rabobank na 2003 in de wielersport zou blijven. In volslagen rust was ...

... vijf jaar lang gebouwd aan een sterke overwegend Nederlandse ploeg en nu moest het er van komen. Met imponerende overwinningen moest de finishing touch gelegd worden op een sterk wielerbouwwerk onder leiding van toen nog Jan Raas. Op de perspresentatie werd het openlijk gezegd. De bank wilde wel een mannetje op het erepodium van de Tour de France zien. Daarom was iedereen zo kapot geweest van het verlies van Dekker in Vlaanderen en daarom volgde in de AGR die woordenwisseling. De Rooy onderschatte zijn renner niet, want in een sprint à deux was Erik natuurlijk niet kansloos tegen Armstrong. Maar een ploegleider speelt graag op zeker en een ploegje met de Rabo’s Boogerd en Markus Zberg zat er vlak achter. Als ze die lieten komen, dan waren ze met drie en met die numerieke meerderheid konden ze het afmaken. Maar in dat groepje zaten ook mannen als Museeuw en Van Petegem en Dekker was er niet zo zeker van dat ze die konden verschalken. Nee dan liever de fifty/fifty-kans met Lance. Dus tegen de opdracht van zijn ploegleider in, ramde Erik door en Armstrong hield de benen niet stil. Op de Cauberg probeerde de Amerikaan Erik te lossen in een alles of niets poging. Dekker leek even verslagen, maar met alle kracht die hij nog in zijn lichaam had, vocht hij zich terug in het wiel. Dit gaf de Nederlander zoveel moraal dat hij Armstrong makkelijk klopte. In de ploegleidersauto brak de zon door en Hans Smits reageerde zo enthousiast dat Theo de Rooy het zeker wist: Rabobank gaat door.
Voor Erik Dekker betekende deze overwinning dat de drie ritzeges in de Tour van 2000 en de zege in de Clasica San Sebastian geen incidenten waren geweest. Dekker was eindelijk op het niveau dat hem als amateur was toegedicht en hij won in 2001 ook nog de wereldbeker. Sindsdien heeft hij veel pech gehad, maar zijn overwinning in Parijs-Tours in 2004 staat bij iedere wielerliefhebber nog op het netvlies gebrand. Hij is nu in zijn laatste jaar als wielrenner en hij oogt nog gretig. Hij is ambitieus genoeg en daarom morgen gewoon een van de kanshebbers. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 15 april 2006 11:45

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web