ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Mijn fiets …

“Ik ben een HBO-docent Werktuigbouwkunde met een universitaire opleiding en ik denk voldoende levenservaring te hebben om zeer volwassen te zijn. Toch voel ik mij een kind als het om mijn TIGRA gaat. TIGRA is geen bijzonder merk, maar omdat ik die racefiets al 32 jaar heb – dat is langer dan dat ik mijn vrouw ken - neemt hij in ons gezin een bijzondere plaats in. Mijn vrouw en kinderen respecteren mij op dit punt en behandelen dé fiets met alle egards. Het deed me daarom veel plezier dat Otto Beaujon gisteren zijn balhoofdstukje wijdde aan het merk dat ik zo hartstochtelijk bemin. Op de vorig jaar gehouden tentoonstelling van vintage-racefietsen in Rotterdam en ...

... die onlangs in Maarssen heb ik aan mijn fiets een tekst gehangen met wat informatie over TIGRA en dat is door veel liefhebbers met belangstelling gelezen.
Ik kocht het maatframe met een aantal Campagnolo-onderdelen in 1974 rechtstreeks van de fabriek. Dat was Maschinenfabrik Gränichen in de omgeving van Aurau, Ik kende het merk sinds 1971, toen ik in het kader van mijn studie stage liep in Luzern. Mijn eerste gang was naar enige rijwielzaken in die stad en dat was toen nog een groot genoegen vanwege de voor mij vreemde merken als Mondia, Cilo, Allegro, Tebag en ook TIGRA. Nu verschilt een Zwitserse racefietsenwinkel nauwelijks nog van een Nederlandse, een Duitse of een Franse, want al die echte Zwitserse merken zijn verdwenen. Elk jaar kwam ik in Zwitserland terug in die winkels om de productie van dat jaar te zien. Misschien had mijn interesse met TIGRA wel te maken met de producent, want deze Rennmaschinen werden niet gemaakt door een Fahrradwerk, maar door een Maschinenfabrik. Vanwege mijn studie zette me dat aan het fantaseren. In januari 1975 was ik als toeschouwer bij het WK cyclecross in Melchnau omdat ik daar toch moest zijn om er mijn TIGRA, afgemonteerd met de door mij toegeleverde componenten op te halen. In de maanden daarvoor had ik met veel liefde tal van onderdelen uitgeboord, uit- en afgedraaid en gefreesd. Het leverde een prachtig geheel op waar ik direct smoorverliefd op werd. In de eerste vijftien jaar heb ik veel op mijn TIGRA gefietst, daarna nauwelijks meer, want ik heb inmiddels tien race- en sportfietsen en daarom komt hij nauwelijks nog buiten. Dan is het natuurlijk niet zo'n kunst om hem in goede staat te houden en daarom glimt het TIGRA-grün je tegemoet. En zoals je dat wel eens zegt over een mooie vrouw aan gene zijde van de veertig: ze ziet er nog fantastisch uit!”

Ad Steenbakkers

Heb je ook een bijzondere relatie met je racefiets. Schrijf het op en stuur het met foto naar fred@slogblog.nl

Door Fred van Slogteren, 15 april 2006 9:26

Tigra

Ad, Die aanbiddelijke groene geliefde van je, heeft in de detaillering geen smaak. Die rode pomp detoneert een beetje. Jammer.

Marijn

Geplaatst door Marijn, 15 april 2006 11:29:34

Theo Bos

Gisteravond zat Theo Bos bij Barend en Van Dorp. Hij vertelde over zijn fiets. Prachtig. Zelfs scheepstoeter Jan Mulder zat ademloos te luisteren. De relatie die iemand met een fiets kan hebben, is de moeite waard. Daarom hoop ik nog veel verhalen te lezen zoals deze van Ad.
Henk

Geplaatst door Henk Veurtjens, 19 april 2006 07:00:29

Tigra

Ik meende dat Tigra vroeger een merk van slechte sigaretten was die jongetjes per stuk konden kopen bij de kruidenier van hun dorp om dan in het geniep op de roken, doende of zij al echte mannen waren.

Geplaatst door Papoum, 19 februari 2009 03:19:45

Tigra

Tigra was inderdaad een sigarettenmerk.
Rond 1970 sponsor van de 6-daagse van Antwerpen.
"Sigaretten Tigra, de sigaret der aangename momenten"
Ik heb nog steeds deze reclametekst in mijn hoofd.

Geplaatst door BasK, 01 januari 2014 14:40:02

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web