De Burgerlijke Stand van 3 december.

Gilbert GLAUS (1955, Zwitserland)

Gilbert Glaus was in 1978 wereldkampioen op de weg bij de amateurs. Dat WK bestaat niet meer, omdat er sinds 1996 een WK bestaat voor espoirs naast dat voor eliterenners. Toch heeft die vroegere wereldtitel best impact, zeker als je weet dat Eddy Merckx, de grootste renner aller tijden, in 1964 wereldkampioen bij de amateurs was. Maar zeggen de namen Aubry, Ferrari, Snell, Hoobin, Ghidini, Ciancola, Filippi, Van Cauter, Ranucci, Proost, Jourden, Bongioni, en Vicentini nog iets? Dat waren de wereldkampioenen tussen 1946 en 1963 en ik heb de Nederlanders bewust overgeslagen en ook de renners uit het toenamlige Oostblok staan er niet bij. Ook Botherel, Webb, Marcelli, Mortensen, Schmidt, Ovion, Corti en Giacomini, die tussen 1965 en 1980 wereldkampioen waren, hebben hun wereldtitel niet bij de profs kunnen verzilveren. De enige na Merckx die dat wel heeft gedaan is Jan Ullrich geweest, die in 1993 in Oslo de beste van de wereld was en vier jaar later de Tour de France won. Hoe kan dat toch? Eén dag de beste van allemaal en daarna ...

... nooit meer. Sommige van hen, zoals Jourden, Mortensen, Ovion en Corti werden redelijke profs, maar meer ook niet. Ook de zes Nederlanders die wereldkampioen in die categorie waren zijn geen echte toppers geworden. Sommige werden wel beroemd maar door iets anders. Kees Pellenaars was een beroemde ploegleider, Henk Faanhof treedt als zanger nog steeds op de voorgrond en Frans Mahn was een uitstekende baancoach met veel voor die tijd vernieuwende ideeën. Bij André Gevers en Danny Nelissen kwam het er om verschillende redenen niet uit. Eef Dolman heeft nog het meest bereikt, maar dat hij een topper was à la Janssen, Zoetemelk en Raas zal niemand beweren. Daar was hij te wisselvallig voor. Ook Gilbert Glaus heeft het niet gered bij de profs, hoewel hij zeker een goede beroepsrenner was, die onder meer Bordeaux-Parijs op zijn palmares heeft staan en een etappe in de Tour de France. Hij was in 1978 de snelste, maar als je de verslagen van destijds terugleest dan was Theo de Rooij die dag de beste. Maar de beste krijgt niet altijd loon naar werken en daarom is het misschien wel terecht dat dat kampioenschap is afgeschaft. Kijk maar naar de 93 renners die in 1978 de finish haalden. Daarin zitten slechts twee coureurs (Claude Criquielion en Stephen Roche) bij, die later als prof de top hebben bereikt. Het was een jaarlijkse dans van eendagsvliegen en Merckx en Ullrich waren de uitzonderingen op de regel. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 3 december geborenen zijn:

BOGAERT, Jan (1957, België)
DE CLERQ, Eric (1967, België)
LONGO, Roberto (1984, Italië)
QUAGLIARELLA, Domenico (1979, Italië)
ROSSIGNOLI, Giovanni (1882, overleden 27.06.1954, Italië)
TANKINK, Bram (1978, Nederland)
ZOETEMELK, Joop (1946, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 2 december 2008 23:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web