De Burgerlijke Stand van 2 december.

Harie MEYERS (1879, overleden 14.04.1928, Nederland)

Soms moet je over een wielrenner schrijven, terwijl er geen mens meer leeft die de man nog heeft zien rijden. Harie Meyers is zo iemand. Je kent zijn uitslagen, maar er is nauwelijks nog informatie over hem te vinden. Zijn naam duikt voor het eerst in de statistieken op in 1895 toen hij kampioen van Limburg werd. Hij was een baanrenner, maar dat waren in die tijd bijna alle wielrenners. Het wegrennen bestond al wel, maar werd voornamelijk in België, Frankrijk en Italië beoefend. Dat betekende dat er onder de baanrenners heel veel concurrentie was. Bij de wereldkampioenschappen die vanaf 1900 onder supervisie van de UCI werden georganiseerd waren er op het onderdeel sprint soms meer dan honderd deelnemers. Als je dan in die discipline twee keer tweede en een keer derde wordt, dan mag je tot de elite gerekend worden. Voor die tijd werden er ook al ...

... kampioenschappen georganiseerd, maar de UCI werd pas in 1900 opgericht en dat is nog steeds de overkoepelende organisatie van alle wielrenners. Hoe het ook zij, de bierbrouwerszoon uit Maastricht werd in dat oprichtingsjaar tweede achter Edmond Jacquelin en dat was een beroemdheid. Net zo beroemd als Thorwald Ellegaard, de Deen, achter wie hij in 1902 wederom tweede werd. In 1903 was hij derde, nadat hij zijn meerdere had moeten erkennen in Ellegaard en de Duitser Willy Arend. Wie meent dat de bijnaam 'Eeuwige Tweede' het exclusieve voorrecht is van mannen als Raymond Poulidor en Joop Zoetemelk is abuis, want Meyers werd al zo genoemd, zij het op z'n Frans, gedurende de voorlaatste eeuwwisseling de voertaal van deftig Europa. En de wielersport was in die tijd nog een bezigheid voor de beter gesitueerden. Arme mensen hadden het veel te druk met in leven zien te blijven en de prijs van een fiets was toen in verhouding net zo hoog als een aardige Lexus nu. In eigen land was Meyers bepaald geen 'Second Eternel', want tussen 1897 en 1902 was hij maar liefst zes keer Nederlands kampioen. Hij was in die jaren achtereenvolgens Marten Kingsma, Guus Schilling, Jaap Eden, nogmaals Schilling, ene meneer P.G. Jansen en Jan Mulder de baas. We kennen in deze tijd wel drie beroemde Jan Mulder's. De blinde wielrenner, de pianist en de schrijvende oud-voetballer en TV-persoonlijkheid. Deze Jan Mulder was echter de stuurman van de quint Mulder, een vijfpersoonsfiets die destijds werd gebruikt om renners te gangmaken, want gangmaakmotoren waren er nog niet. Behalve sprintwedstrijden reed Meyers ook zesdaagsen en hij was in 1899 een van de deelnemers aan de Zesdaagse van New York. Daar wonnen de Amerikanen Charles Miller en Frank Waller en dat moet een van de allereerste zesdaagsen uit de geschiedenis zijn geweest. Miscchien wel de eerste en in het voortreffelijke boekje '100 Jaar 6-daagsen voor ploegen' van Jac van Reijendam heb ik geen oudere SIX gevonden. Als hij nog geleefd had zou Harie (en niet Harrie) Meyers vandaag 129 jaar zijn geworden. Hij werd echter slechts 48 jaar, maar hij leefde in een tijd dat je al kon doodgaan aan een longontsteking. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 2 december geborenen zijn:

BON, Matthijs van (1974, Nederland)
BOYER, Eric (1963, Frankrijk)
CIONI, Dario David (1974, Italië)
DUCASSE, Jean-Claude (1949, Frankrijk)
EFIMKIN, Alexander (1981, Rusland)
EFIMKIN, Vladimir (1981, Rusland)
HOLCOMB, Janel (1978, Verenigde Staten)
KATWIJK, Nathalie van (1985, Nederland)
LAHAYE, Jef (1932, overleden 12.04.1990, Nederland)
LELLI, Massimiliano (1967, Italië)
LENFERINK, Jasper (1982, Nederland)
LOPEZ CARRIL, Vicente (1942, overleden 29.03.1980, Spanje)
MAROTTA, Laura (1987, Italië)
MAZUR, Piotr (1982, Polen)
SAN MIGUEL ANGULO, Gregorio (1940, Spanje)
SCHOLTEN, Jean (1988, Nederland)
ULLRICH, Jan (1973, Duitsland)
VAN CAUTER, Emiel (1931, overleden 26.10.1975, België)
VAN CLOOSTER, Noël (1943, België)
WINDEN, Dennis van (1987, Nederland)
ZIELINSKI, Damian (1981, Polen)

Door Fred van Slogteren, 2 december 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web