De Burgerlijke Stand van 15 april

Jules Maenen (1928)

Hij kwam als derde over de streep in de Olympische wegwedstrijd van 1952 in Helsinki. Hij werd echter gediskwalificeerd en de bronzen medaille ging naar een ander. Twee jaar later werd hij prof en na een goede Ronde van Nederland werd-ie samen met Klaas van Est door Pellenaars uitverkoren om naar de Tour te gaan. In de tiende etappe kwam de jongere broer van Wimme ten val en Maenen dook erover heen. Hij kon gelijk weer verder, maar de fiets van Van Est moest behoorlijk opgelapt worden. Maenen verklaarde zich solidair en met grote achterstand gingen zij verder. Solidariteit hoort echter niet in de wielersport, want het Brabantse tweetal kwam na sluitingstijd binnen. Pellenaars was in één klap twee man kwijt. Wat zal-ie gevloekt hebben, die Bredanaase woesteling. Ik heb nooit meer iets over Maenen gehoord of gelezen, maar de jaarlijkse wielerruilbeurzen in Valkenswaard worden altijd in Zaal Maenen gehouden. Zou Jules de uitbater daarvan zijn? Wie weet het?

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Jacques van de Klundert (1938)

In zijn eerste jaren als wielrenner, zei men over hem: ‘hij hoort in een wielerpeloton thuis als een baksteen in een zuil marmer’. Met andere woorden: hij kon er geen hout van en hij werd tegen wil en dank een specialist in vallen. Hij trok zich van alle kritiek niks aan, want hij wilde coureur worden net als zijn vader. In 1960 kwam hij in de Drie-Hoefijzers-ploeg van Toon Simons en onder diens leiding ging hij criteriums winnen en uitslagen rijden in klassiekers en etappewedstrijden. In 1961 werd hij beroepsrenner bij een Franse ploeg en in zijn debuutjaar won hij een etappe in de Ronde van Nederland en werd hij tweede in het NK achter Basje Maliepaard. Zijn contract werd desondanks niet verlengd en de Brabander reed twee jaar als individueel. Dat was geen vetpot en als getrouwd man bracht hij weinig geld thuis. Op het moment dat hij had besloten te stoppen legde Kees Pellenaars hem een contract voor. Twee jaar reed hij voor Televizier om in 1966 bij de kleine VRP-ploeg te eindigen. Daarna opende hij een racespeciaalzaak in Hoogerheide. Een mooie stek daar in die Zuidwesthoek, waar de coureurs aan de bomen groeien. Daar bracht hij zijn eigen merk op de markt onder de naam Scirocco. Hij bouwde een mooi bedrijf op dat nu in handen is van zijn zoon Peter.

Pierre Raas (1964)

Deze Raas komt niet uit Zeeland, maar uit Bergen op Zoom. Of hij familie is, weet ik niet, maar het lijkt me geen pretje om met die naam coureur te zijn als je van moeder natuur veel minder hebt meegekregen dan die grote Raas van Zuid-Beveland. Hij bracht het als beroepsrenner niet verder dan een contract bij de bescheiden ploeg van Jos Elen, met de naam Elro Snacks. Een derde plaats in de Ronde van Wuustwezel was zijn beste prestatie.

Dion Murk (1984)

Als je als zuigeling in de wieg je naam zou mogen kiezen en je kreeg een multiple choiche dan zou ik direct gaan voor Dion Murk, als die naam er bij zou staan. Het heeft iets onverzettelijks. Twee eenlettergrepige woordjes. D-I-O-N M-U-R-K! Prachtig. Maar ja, alleen de naam ‘Beatrix’ levert bij je geboorte voorsprong op en de rest moet het zelf opknappen. Dion Murk moet er net zo hard voor buffelen als Jan Jansen en Piet Pieters om eeuwige roem te vergaren als Djamolidine Abduzhaparov. Dus, what’s in a name. Voorlopig is Dion met zijn 22 jaar een talentje, dat dit jaar onder leiding van Eric Vanderaerden de wijde wereld in gaat. Jan Zomer heeft zijn twijfels, want Dion is een Haarlemmer, maar geef hem het voordeel van de twijfel. Al was het alleen maar om die naam.

Door Fred van Slogteren, 15 april 2006 0:00

Dion Murk

Dat onverzettelijke kunnen we wel schrappen, want vandaag kreeg ik te horen dat Dion de pijp aan Maarten heeft gegeven ofwel zijn koersfiets in de wilgen heeft gehangen. wéér een talent naar de kloten.Jammer!

Geplaatst door Jan v d Horst, 07 mei 2006 16:43:57

Dion

Met zo'n voornaam houdt je het ook nooit lang ergens uit. Denk aan ons aller Dion di Mucci en zijn ijzersterke lyrics in The Wanderer:
"Oh well I’m the type of guy who will never settle down
Where pretty girls are well, you know that I’m around
I kiss ’em and I love’em ’cause to me they’re all the same
I hug ’em and I squeeze ’em they don’t even know my name
They call me the wanderer yeah the wanderer
I roam around around around..."

Geplaatst door theo, 07 mei 2006 20:58:30

Pierre Raas

Pierre zijn vader is een broer van Jan.Een neef dus.Hij reed als amateur 63 overwinningen bij elkaar in 9 jaar tijd.Als beroepsrenner waren er kleine succesjes en hij stopte in 1994 met wielrennen.

Geplaatst door Pierre Raas, 19 januari 2008 14:23:14

Jules Maenen

Ja Fred, Jules Maenen was na z'n wielercarrière inderdaad enige tijd exploitant van zaal Maenen, zoals één simpel belletje naar Valkenswaard ook jou had kunnen leren, want ten tijde van bovenstaande vraag aan de lezers was Jules nog onder ons. Hij stichtte later een bouwbedrijf en werd een gepassioneerd zweefvlieger.

Overigens de correctie dat hij niet in 1928 is geboren, maar pas vier jaar later en in de olympische wegrace van Helsinki 1952 niet als derde over de streep kwam, maar als negende en eerste landgenoot. Als kleinzoon van een Belgisch-Limburgse sigarenfabrikant die in de Eerste Wereldoorlog naar Valkenswaard was uitgeweken nadat de binnentrekkende Duitse troepen zijn bedrijf in de fik hadden gestoken, was hij uitgerekend door de drie Belgen André Noyelle, Lucien Victor en Robert Grondelaers uit de kopgroep van vijf gelost en in de hitte naar de achtergrond gezakt. Nauwelijks had hij vlak voor ploegmaat Arend van 't Hofde meet gepasseerd of hem kwam ter ore dat de jury hem had gediskwalificeerd wegens het aannemen van een flesje prik uit het publiek. Zijn naam verdween van het uitslagenbord en daarmee raakte ons kwartet (met verder Jan Plantaz en Adrie Voorting) alsnog de bronzen plak van het landenklassement kwijt. Die ging naar Frankrijk, met onder anderen Jacques Anquetil in de gelederen. Extra pijnlijk voor de pas 20-jarige Jules Maenen, omdat hij ook al de zwakste schakel was geweest op de ploegachtervolging en daarom sportieve wraak had gewild.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 17 april 2012 15:36:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web