Uit de wasserette van Henk

© Henk Theuns

“Peter Post is een heel groot wielrenner geweest en daarna heeft hij als ploegleider de basis gelegd voor de allermooiste periode van de Nederlandse wielersport. Tien seizoenen lang was hij ploegleider van TI-Raleigh en met die ploeg won hij aan de lopende band klassiekers, regenboogtruien, tal van rittenkoersen, wereldbekers alsof het allemaal niks was en ook nog de Tour met Joop Zoetemelk. Daarna volgden negen jaar Panasonic met wederom vele successen, met dat verschil dat die vooral werden behaald door buitenlandse renners, terwijl Raleigh een overwegend Nederlandse ploeg was. In 1992 kwam er een einde aan het contract met Panasonic. De doelstellingen waren voor de sponsor ruimschoots gehaald en het merk stond in de hele wereld als een huis. Na al die successen maakte Post zich geen zorgen over ...

... een nieuwe sponsor. Die zou zich wel melden. Maar dat viel tegen. Uiteraard waren er gesprekken met enkele multinationale ondernemingen, maar het ging steeds net niet door. Post moest zijn eisen matigen, want het ging in het begin van de jaren negentig economisch niet zo best in de wereld. Pas op 10 augustus 1992 kreeg hij een telefoontje van Paul Desmet, directeur van het Belgische verfconcern Sigma Coatings. Of hij eens wilde komen praten. Met het verfmerk Histor had het bedrijf al een aantal jaren in de wielersport opgetreden en dat had de internationale naamsbekendheid flink opgevijzeld. Ze wilden nu de Franse markt veroveren met het merk Novemail en Desmet dacht wederom aan de wielersport om de naam te lanceren. In de rest van Europa zou de ploeg met de naam Histor rijden en in Frankrijk met Novemail. Twee jaar duurde de verbintenis en het werd geen succes. Post beleefde droevige jaren en dat had hij niet verdiend. Na zoveel successen was het triest om op een veel lager niveau te moeten eindigen. En nog wel met een hele rits Franse renners in zijn ploeg en daar had hij het helemaal niet op. Het dieptepunt was de Tour van 1994. Nadat sprinter Wilfried Nelissen al in de eerste etappe een bijna-doodsmak maakte, reed de ploeg zonder ook maar één ereplaats in een etappe te behalen naar Parijs. In dat jaar kwam de Fries Eddy Schurer bij de ploeg en van hem kreeg ik dit truitje.

Tot volgende week!”

Henk Theuns

Door Fred van Slogteren, 12 april 2006 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web