De Burgerlijke Stand van 22 februari

Evert Dolman (1946, overleden 12.05.1993)

Eeffie was een fenomeen in de geschiedenis van de wielersport. Een zeer intelligente jongen die al heel jong tot opzienbarende prestaties kwam. Hij kon zich als geen ander voorbereiden op de koers die hij wilde winnen, want wat in zijn kop zat, zat niet in zijn kont. Al zijn kennis op het gebied van materiaal, voeding, verzorging en preparatie verzamelde hij met experimenteren. Hij luisterde zelden naar anderen, want het conservatisme van de wielersport verafschuwde hij. Nadat hij twee keer op doping was betrapt, voltooide hij zijn verdere carrière naturel, volgens zijn vrouw Sissy met wie ik daarover een lang gesprek heb gehad. Toch kreeg hij het imago van een onverbeterlijke slikker en spuiter. Als je met Wout Verhoeven over Eeffie praat, dan wordt het snel emotioneel want Wout was verantwoordelijk voor de wonderfiets waarop Eef in 1966 wereldkampioen werd. Hij overleed in 1993 aan de ziekte van Pick. Lees zijn hele verhaal in Wielerhelden van Oranje

Wat vermeldt het geboorteregister nog meer?

Frans Vos (1925, overleden 14.04.2001)

De Tour de France kent legendarische gebeurtenissen die regelmatig worden opgerakeld. De Tour van 1950 kent er zelfs twee. Het wonderbaarlijke verhaal van de Algerijn Abdelkader Zaaf en de opgave van topfavoriet Bartali met de hele Italiaanse ploeg nadat hij door Franse supporters met stenen was bekogeld. In dat jaar debuteerde Frans Vos uit Den Bosch in de Tour. Het was ook het debuut van Gerrit Voorting en Wout Wagtmans en met de routiniers Jef Janssen, Henk de Hoog en Wim de Ruyter vormen ze de Nederlandse zesmansploeg. Na tien etappes waren er nog maar twee over: De Ruyter en … Frans Vos. Valpartijen, veelvuldig materiaalpech, niets bleef hem bespaard. Er was echter een zonnesteek voor nodig om hem te doen opgeven. Het was desondanks het hoogtepunt van zijn carrière. Hij had het talent, maar niet het karakter.

Mathieu Jöris (1929)

Tjeu Jöris uit Geleen was de relevatie van de Ronde van Nederland van 1952. Dat was hetzelfde jaar dat zijn plaatsgenoot Jan Nolten vanuit het niets in de Tour de France de strijd aanbond met de groten van de toenmalige wielersport Fausto Coppi, Gino Bartali, Raphael Geminiani, Stan Ockers en Jean Robic. Zo goed als Nolten was Tjeu niet maar op het gebied van aanvallen was hij minstens diens gelijke. In die Ronde van Nederland ging hij bijna elke dag doldriest in de aanval, maar het leverde alleen bewondering en verwondering op. Hij eindigde als negentiende in het eindklassement. Een jaar later stopte hij al met de wielersport. Ik zou wel eens willen weten waarom en wat hij daarna is gaan doen. Wie weet het?

Petra de Bruin (1962)

Petra (op de foto met Ferry de Groot in 2005) was achttien toen ze in eigen land verrassend wereldkampioene op de weg werd bij de dameswielrenners. Ze had in de laatste omloop een klein gaatje geslagen samen met de Belgische Jenny De Smet. In de eindsprint was ze veel sneller, maar ze maakte de beginnersfout om al vijftien meter voor de streep omhoog te komen en haar armen in de lucht te steken. De Smet lag nog in volle sprint en naderde rap. Ze had het hoofd onder het stuur en zag daardoor niet dat ze recht inreed op een motoragent en met een fraaie salto over de finish kwam. Gelukkig had Petra nog voldoende voorsprong om wereldkampioene te worden. (Foto: archief KNWU)

Door Fred van Slogteren, 22 februari 2006 0:00

Geboortejaar Frans Vos

Beste Fred. Honderd procent zekerheid kan zelfs ik je niet geven helaas, maar wat ik wél zeker weet, is dat Frans Vos niet pas in 1925 is geboren. Hij moet volgens mij van 1922 zijn. Laat je zakjapanner het maar even narekenen. Iemand die in 1925 het levenslicht zag, moet dus in 1940 pas vijftien zijn. Maar Vos had in 1939 zijn nieuwelingenperiode al afgesloten. Trek je eigen conclusies. Hij was trouwens al 29 jaar toen Van Ierlant hem in 1950 als 'jong talent' liet debuteren in de Tour.

Oranjetrui zijn hoogtepunt

Zijn hoogtepunt als prof was ook niet die verdomde Tour, maar de Ronde van Nederland in het voorjaar van 1950 toen hij als neo-prof ieders aandacht trok door zijn tomeloze aanvalslust. In de tweede rit werd hij pas op de meet geklopt door hoogblonde Piet Evers uit Wormerveer. "Geef die leiderstrui maar aan hém", zei Frans edelmoedig, "morgen heb ik hem tóch." Hij hield woord. Daverde als eerste van de kopgroep de sintels van het Geleense sportpark op en geen mens kwam er meer overheen. Daags erop verloor hij die oranje trui, mede door het kopwerk dat zijn ploegmaten Wim van Est en Henk Faanhof bij de leiders deden. Daags erna trok Vos in het zicht van de finish alléén ten aanval en waren het de grote kanonnen Briek Schotte en Theophiel Middelkamp die hem na een lange jacht tot de orde kwamen roepen. Ik heb het al eerder gemeld: Jan Cottaar riep Frans Vos destijds in de Katholieke Illustratie uit tot de "revelatie van de Ronde van Nederland."

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 23 februari 2014 00:41:44

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web