Het balhoofdplaatje van Otto ...

“Zo zou een balhoofdversiering er ook uit kunnen zien, maar het is er nooit van gekomen. Raleigh kocht in 1997, dus amper tien jaar geleden, een compleet nieuwe framebouwinstallatie voor ...

... haar fabriek in Nottingham. De prijs bedroeg circa 18 miljoen pond. De installatie bestond uit een lasersnijapparaat waarmee de stukken buis en plaat voor elk frame op maat gesneden konden worden en wel sneller dan je het met een potlood zou kunnen tekenen. De aldus bewerkte delen werden vervolgens met handjes en magneten automatisch op hun plek in de lasmal gemanoeuvreerd om daarna door een robot tot een frame te worden gelast. Van het ruwe materiaal tot de eerste laklaag duurde het gehele procédé slechts twintig minuten. De vakpers werd uitgenodigd en ontving dit souvenir. Met deze installatie was Raleigh er van overtuigd 800.000 fietsen per jaar te kunnen maken en de werkgelegenheid in de Britse fabrieken te kunnen behouden. Ze kregen niet de gelegenheid het aan te tonen, want het bedrijf werd verkocht aan de heren Thayer en Perseus, twee Amerikaanse durfkapitalisten. Tot dan had de Britse holding het hele concern, met vestigingen in Engeland, Nederland (Gazelle), Duitsland, de Verenigde Staten, Canada en Zuid-Afrika, plus de dochters Sturmey-Archer en Brooks, geleid met een staf van vijf personen, inclusief de secretaresse. De Amerikanen gingen anders te werk, want die bouwden eerst een nieuw hoofdkwartier in de  Verenigde Staten, van waaruit 35 betweters continu over de wereld reisden om het management van de Raleigh fabrieken te gaan vertellen hoe ze het moesten doen. Drie jaar later was Sturmey-Archer failliet, was Brooks failliet en was de hele Amerikaanse Raleigh holding failliet. De vroegere eigenaar Alan Finden-Crofts kocht de boedel terug in ruil voor obligaties in zijn nieuwe Raleigh Bicycles Ltd. Hij verkocht vervolgens de fabrieken en de merknamen, sloot onrendabele bedrijfsonderdelen en betaalde de schulden af. De Amerikanen hadden ondertussen de framebouwinstallatie voor een prikkie verkocht aan een fabrikant van stalen tuinmeubelen. Maar de installatie was sowieso al verouderd, want letters in reliëf worden niet meer met de lasertechniek, maar met een hydropress gemaakt.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 26 september 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web