De kus!

Dit is duidelijk geen overwinningskus. Hier gaan twee echtelieden naar hun werk, geven elkaar een vluchtige kus en zeggen zo iets als: tot vanavond. De vrouw gaat naar ...

... een of ander kantoor, dat zie je aan die schoudertas, en de man is wielrenner en die gaat fietsen. In een tijdrit zo te zien, want met dat stuur rijdt hij geen rit in lijn. De renner op de foto is Jelle Nijdam en de vrouw is ongetwijfeld mevrouw Nijdam. Dat zie je, want het is een routineuze kus en elke vorm van spontaniteit of enthousiasme ontbreekt. Zijn gezichtsuitdrukking heeft nog wel iets vertederends, maar uit die van haar spreekt ongeduld. Als ik maar op tijd op kantoor ben, want om tien uur moet ik dat rapport in twintigvoud klaar hebben voor de commissarissenvergadering. Zo iets. Twee ver uiteenliggende beroepswerelden raken elkaar in die kus. Suggereer ik daarmee dat snelle Jelle een minder goed huwelijk heeft? Allerminst, want zo gaat het onvermijdelijk in een huwelijk als de wittebroodsweken voorbij zijn. Dat 'tot vanavond' toont aan dat het goed zit tussen die twee, want hoe verschillend je dagelijkse bezigheden ook mogen zijn er is altijd weer dat moment van bij elkaar terugkomen. En dan weer zo'n kus, want de kinderen klieren en de aardappels moeten afgegoten worden. Het heldendom van de wielersport wordt gedragen door gewone huisvaders. (Foto: © Cor Vos)

Tot volgende week!

Door Fred van Slogteren, 6 september 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web