Het dagboek van Jac Zwart (Deel 9)

Dag 12: Royan–Bordeaux 133 km.

Dit werd gelukkig weer een heerlijke fietsdag. De wind was er nog steeds, maar was niet meer zo overheersend als de afgelopen dagen. We hoefden pas om acht uur aan het ontbijt te verschijnen en het beloofde een halve rustdag te worden, na de inspannende etappe van gisteren. Omdat ik om kwart voor negen al klaar voor het vertrek was, ben ik meteen vertrokken met het plan zo weinig mogelijk te stoppen, want voor de middag werd er weer regen voorspeld. De puristen konden de originele route rijden, over een drukkere weg, maar voor de liefhebbers, en dat zijn wij allemaal, was er een meer rustige weg langs de kust die mooier en meer geaccidenteerd was. Wel met klimmetjes van ...

... 8 tot 10 procent. Die route voerde door de uitgestrekte wijngaarden van de Cognac-streek, met steeds de Gironde en later de Dordogne aan de rechterhand. Ik reed erg gemakkelijk en op weg naar Bourg viel het me op dat het een van de liefhebberijen van de Fransen is om wegomleidingen te bedenken. Ik ben er wel vier tegengekomen en elke keer had ik het gevoel dat het niet nodig was geweest want van hobbels in de weg kijken we sowieso niet meer op. Ook passerde ik een bord waarop de naam Anglade stond, waardoor ik natuurlijk meteen moest denken aan Henry Anglade, de bijna-Tourwinnaar van 1959. De route van morgen voert er niet langs, maar de Anglade van dat bordje is de ontwerper van de mooie gebrandschilderde ramen in de kapel van de Notre Dame des Cyclistes, nabij Labastide d’Armagnac (foto). In dit middeleeuwse kerkje, gewijd aan de wielrenners, staan en hangen geen heiligenbeelden, maar zijn de muren behangen met wielertruien. Onze Lieve Vrouw voor de Wielrenners, ja hoor, wielrennen is in dit land nog steeds een katholieke sport.
Bij het dorp St.Andre-de-Cubzac was het weer zover: een grote boze wolk looste zijn lading regen, terwijl ik al in de buurt van Bordeaux was. Omdat het er voor mij wat lichter uitzag, besloot ik gewoon door te rijden, in de hoop dat het maar een buitje zou zijn en ik daarna vanzelf weer zou opdrogen. Zo gebeurde het ook en weer droog reed ik over een oude brug over de Dordogne die op dat punt heel breed is. Toen ik een bord zag met de tekst ‘Dejeuner 14,50 incl. een ¼ vin’ laat ik me verleiden om een sjiek restaurant binnen te stappen, waar men eerst beleefd vroeg of ik al aan de Tour was begonnen (ik heb al afgeleerd om daar op in te gaan), waarna mij werd verteld dat die aanbieding niet in het weekend gold. Jammer, maar enkele kilometers verderop kan ik mijzelf tracteren op een ‘Canadian Bison Burger’.

Mijn dag kon niet meer stuk!

Door Fred van Slogteren, 7 juli 2008 20:36

Jac Zwart

Leuk om de verhalen van de J.J tour te volgen, geniet er van

Groeten Peter R de Fiets

Geplaatst door Peter R de fiets, 09 juli 2008 16:52:20

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web