De Burgerlijke Stand van 25 mei.

Jean-Pierre DANGUILLAUME (1946, Frankrijk)

Ergens in de jaren negentig kochten mijn vrouw en ik een conversatiecursus Frans om ons verder in die taal te bekwamen. Het was een ringbandmap met veel drukwerk en een ris CD’s waarop huis-en-tuin gesprekken te horen waren, uitgesproken door inwoners van Tours de stad waar het beste Frans gesproken wordt van dat hele land. Een van die personen was Jean-Pierre Danguillaume, geboren in Tours uit een echt wielergeslacht, want zijn vader André was er een van vijf fietsende broers. Camille (winnaar van Luik-Bastenaken-Luik in 1949), André, Jean, Marcel en Roland Danguillaume. Behalve Jean-Pierre kreeg André nog een zoon die ook beroepsrenner was en die Jean-Louis Danguillaume heet. Van al deze mannen heeft Jean-Pierre met oom Camille het meest bereikt, hoewel hij niet de renner is geworden die men als amateur in hem zag. Hij won in 1969 de Vredeskoers en dat was in die tijd een referentie waar je mee aan kon komen. Dat heeft Jean-Pierre niet waar kunnen maken, hoewel zijn palmares mooie overwinningen bevat als de Midi Libre, de Tour de l’Aude en nog meer koersen die in Frankrijk hoog staan aangeschreven. Hij kwam het best tot zijn recht in de Tour de France. Niet omdat hij hoge ogen gooide in het eindklassement, maar omdat hij een sterk en strijdlustig coureur was die zich graag liet zien. Hij won totaal zeven etappes en zijn beste uitslag was een dertiende plaats in 1974. In de Ronde van Spanje werd hij nog een keer zevende. Hij stopte in 1978 en werd ploegleider onder andere van de Coöp-Mercier ploeg waarvan Joop Zoetemelk na zijn twee jaren bij Raleigh de kopman was. Jean-Pierre Danguillaume is vooral de geschiedenis ingegaan als een sympathieke man met een sterke persoonlijkheid. Iemand met beschaving en eruditie wiens ...

... stem ik nog steeds in gedachten hoor als hij op die CD vertelt over zijn mooie stad aan de Loire, waar ook één van de grootste Franse schrijvers – Honoré De Balzac – ter wereld kwam. Of ik er beter Frans ben door gaan praten, betwijfel ik want ik kan De Balzac nog steeds niet in de oorspronkelijke taal lezen. Maar dat ligt niet aan Jean-Pierre, die heeft zijn best gedaan. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 25 mei geborenen zijn:

BÖLKE, Winfried (1941, Duitsland)
BRACKE, Ferdinand (1939, België)
CIPRIANI, Mario (1909, overleden 10.06.1944, Italië)
DIERICKX, Kurt (1981, België)
GÖDDE, Peter (1950, Nederland)
GRIEP, Anita (1968, Nederland)
GROOT, Daan de (1933, overleden 09.01.1982, Nederland)
HARINGS, Ger (1948, Nederland)
HARRIGAN, David (1975, Australië)
JONKER, Patrick (1969, Nederland)
MARZOLI, Ruggero (1978, Italië)
PETROV, Evgeni (1978, Rusland)
PÜTSEP. Erki (1976, Estland)
SAMOILAU, Branislau (1985, Wit Rusland)
STANNARD, Ian (1987, Groot Brittannië)
THOMAS, Geraint (1986, Groot Brittannië)
TILBORG, Jan van (1953, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 25 mei 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web