Het balhoofdplaatje van Otto …

Francis, de middelste van de drie wielrennende broers Pélissier, was een taaie renner met een enorm uithoudingsvermogen. Hij won tweemaal Bordeaux-Parijs en hij en in 1921 ook Parijs-Tours. Die laatste klassieker won hij onder de meest miserabele omstandigheden. Het was waar beestenweer met storm, die de renners pal tegen hadden, hagel en slechte wegen. Met een gemiddelde van net even boven de 22 kilometer per uur was dit de langzaamste Parijs-Tours ooit verreden. Verder is er het beroemde ... 

 

... verhaal uit de Tour van 1924. Met broer Henri en Albert Ville, ging Francis tijdens de derde etappe in staking en de drie gaven in een café langs de weg een legendarisch geworden interview aan de journalist Albert Londres, die daarop in zijn krant de Tourrenners ‘les forçats de la route’, ofwel 'de dwangarbeiders van de weg' noemde. Oorzaak van de staking was de autoritaire manier van optreden van Henri Desgrange, de Tourdirecteur, over iets onbelangrijks aan de kleding van de Pélissiers. Overigens betekende deze dissidentie geenszins het einde van de carrière van de gebroeders.Na het afscheid van Henri en Francis trok Charles de faam van de familie tot aan de Tweede Wereldoorlog door. Francis was prof tot 1931 en werd daarna in 1933 ploegleider van zijn eigen merkploeg. Als zodanig leiddde hij op bekwame wijze zowel Mithouard in 1933 als Noret een jaar later naar de overwinning in Bordeaux-Parijs. Beide coureurs waren vrij onbekend toen ze deze grote zege behaalden en het waren vooral de tactische adviezen van Pélissier die de doorslag gaven om de loodzware klassieker goed en winnend door te komen. In 1938 verkocht Francis zijn fietsenmerk aan concurrent Mercier. Na de Tweede Wereldoorlog was hij nog een aantal jaren ploegleider van onder meer Kübler, Darrigade, Poblet en een jonge Anquetil. Francis Pélissier overleed in 1959.

Tot volgende week!

Otto Beaujon 

Door Fred van Slogteren, 25 september 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web