De Burgerlijke Stand van 28 april.

Jan ROL (1933, Nederland)

Hij won in 1956 de Ronde van Noord-Holland en dat was zijn wedstrijd. Voor een Alkmaarder is er geen mooiere zege denkbaar dan een triomf in de ronde die door zijn eigen streek gaat. Jan kon skrikkelijk hard fietsen en dat jaar was hij beresterk, want in bijna alle amateurklassiekers reed hij vooraan en prijs. De heren van de Technische Commissie van de KNWU volgden al die klassiekers, omdat het dat jaar een Olympisch jaar was. Er moest heel streng geselecteerd worden, want de spelen waren heel ver weg. In Australië, een werelddeel aan de andere kant van de aarde waar in die tijd wel veel Nederlanders naar toe gingen maar niet met de bedoeling om terug te komen. Het budget van het NOC was bescheiden in die tijd, op het armoedige af. Dus alleen kanshebbers op eremetaal kwamen in aanmerking en dat was de stoere tegelzetter uit Alkmaar zeker. Hij kreeg na het door Frans Mahn gewonnen WK in Kopenhagen te horen dat hij zich mocht voorbereiden. Met Mahn, Jan Buis, Piet Steenvoorden, Coen Niesten en Joop Captein moesten ze zich elke dag in Den Haag melden bij begeleider Klaas Büchli, die de zes elke dag een trainingsrit voorschotelde van zo’n 200 kilometer. Ook op de baan werd getraind, want in Melbourne zou bepaald worden op welke van de zes wieleronderdelen ze moesten uitkomen. Twee weken voor vertrek – de fietsen waren al in Melbourne en het olympische kostuum stond ze voortreffelijk - besliste het NOC dat Nederland de spelen zou gaan boycotten vanwege de aanwezigheid daar van de Sowjet Unie, dat een paar dagen daarvoor een eind had gemaakt aan de Hongaarse opstand. De zestig uitverkoren Olympiërs kregen een telegram thuis. Jan schreeuwde en vloekte toen hij de boodschap had gelezen. Hij nam direct de beslissing dan maar op eigen houtje te gaan. Hij trok direct zijn olympische pak aan en besefte omgekleed dat zijn voornemen onzinnig was. Zijn moeder was in de keuken bezig de was voor te bereiden en de wasteil, gevuld met water en een zakkie blauw, stond op de keukenvloer klaar om op het gas gezet te worden. Jan greep twee pollepels ging met z’n mooie kostuum in de teil zitten en brulde: ‘Ik ga, al moet ik gaan roeien!’ Op hetzelfde ogenblik besloot hij ...

... te stoppen met wielrennen. Dat heeft hij uiteindelijk niet gedaan, maar de moraal en de lol in het fietsen is nooit meer teruggekomen. Jan wordt vandaag 75 jaar en hij heeft een periode van afzien achter de rug. Eerst verloor hij zijn vrouw en daarna kreeg hij een herseninfarct. Maar hij redt zich prima, zei hij toen we voor de foto van zijn vrouw stonden. Wielrenners zijn niet gauw verslagen, want als ze niet meer kunnen fietsen dan roeien ze gewoon verder. Naar de streep. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

De andere op 28 april geborenen zijn:

AIMAR, Lucien (1941, Frankrijk)
BONILLA, José Adrian (1978, Costa Rica)
DE DECKER, Steven (1982, België)
ENGEL, Jaap (1919, overleden 1945, Nederland)
GIMONDI, Massimo (1971, Italië)
KEMPER, Gerard (1970, Nederland)
LELEU, Roger (1939, België)
LIEBIG, Tina ( 1980, Duitsland)
OTTEVANGER, Arno (1963, Nederland)
RIETVELD, Martin (1953, Nederland)
VEKEMANS, Willy (1945, België)
WIGGINS, Bradley (1980, Groot Brittannië)

Door Fred van Slogteren, 28 april 2008 0:00

Jan Rol

Jan ook van de foto kende ik je direct terug,,fijn je die
jaren gekend te
hebben,,1954,55,56.je was een
uitblinker,,En een heel mooie wielrenner, meestal voormij.
Je verhaal gelezen,,wens je het allerbeste,,
Groeten,Piet van den Dungen,
Tilburg

Geplaatst door Piet van den Dungen, 13 november 2008 20:13:09

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web