Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

“Vroeger in het tijdperk van de stalen frames kocht, of liever bestelde, men een Masi omdat die fietsen onderscheidend mooi waren. Een trouwe bezoeker van deze site was vier jaar geleden in de werkplaats van Masi onder de Vigorellibaan in Milaan. Hij genoot er met volle teugen, want dat is voor een echte wielerliefhebber natuurlijk een superlocatie. Wat alleen niet meer zo super was waren de fietsen, want die leken nergens meer op. Op 25 Maart jl. plaatste ik op deze plaats het stukje over de Campagnolo speldjes en dat heeft nog een verrassend staartje gekregen. Voor Ben, de gulle gever van die speldjes, had ik wat wielerboeken uitgezocht om hem te bedanken. Tijdens onze ontmoeting vroeg hij me of ik nou het gevoel had dat mijn verzameling oude racefietsen enigszins compleet was. Ik antwoordde dat ik met die tweehonderd fietsen wel zo’n beetje elk merk in de verzameling had die ik wilde hebben. Op één na natuurlijk, want één grote naam ontbreekt in mijn verzameling en dat is Masi. Een echte Masi, uit de grote tijd van dat merk, heb ik nooit te pakken kunnen krijgen en dat is voor een rechtgeaarde verzamelaar natuurlijk een reden om zo nu en dan eens wakker te liggen om woelend in een soort fata morgana zo’n prachtfiets te berijden. Ben dacht even na en zei toen: “een vriend van mij heeft nog een oude oranje Masi, alleen is hij nu niet te bereiken want hij is op vakantie.” Het …

 

… jubelde even in me, maar door ervaring wijs geworden dacht ik direct: Als het waar zou zijn is het te mooi voor woorden. Eerst zien en dan geloven. Enkele weken later kwam Ben met zijn vriend langs om mijn fietsen te bekijken. Hun mond viel open over zoveel pracht. Mijn mond viel echter nog veel verder open toen die vriend de achterklep van zijn auto openmaakte en hij er een Ferrarirode racefiets uittilde met in gele letters de merknaam Masi Prestige. Voor mij, VOOR MIJ!!! Er is natuurlijk nog veel aan te sleutelen, want er zijn nogal wat lakbeschadigingen, maar dat komt helemaal goed. En verder heeft dit Milanese raspaardje een beroerde tuigage gekregen. De remhoeven zijn van Gran Star, de derailleur is van Shimano en er zitten klikpedalen op, terwijl de commandeurs van Suntour zijn. Voor de kenners is dit vloeken in de kerk. Op zo’n klassieke fiets behoort natuurlijk Campagnolo te zitten en niets anders. Volgens de grote Valerio Masi moet het absoluut Campagnolo Nuovo of Super Record zijn. De andere groepen vind hij maar niks. ‘Tant o fumo, no arrosto’, ofwel rook en geen vuur. De volgende keer vertel ik meer over de historie van dit grote Italiaanse merk. Oh ja, de vriend van Ben die zijn wedstrijden op deze fiets heeft gereden, heeft hem destijds persoonlijk opgehaald in Milaan. Zijn naam? Jan van Rossum.

Tot over veertien dagen!”
 
Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 22 april 2008 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web