De Burgerlijke Stand van 11 april.

Frans de VRENG (1898, overleden 13.03.1974, Nederland)

Deze wielrenner uit een heel ver verleden was een rasechte Amsterdammer. Hij leeft alleen nog in de herinnering voort als de renner die samen met Piet Ikelaar op de tandem in 1920 een bronzen medaille won bij de Olympiade van Antwerpen. Gelukkig Antwerpen, want de atleten van toen moesten maar zien hoe ze er kwamen en Antwerpen was toen nog een wereldreis vanuit Amsterdam. Het duo De Vreng en Ikelaar kwam er op tijd aan en ze werden er met hun dubbele fiets derde achter de tandems van Engeland en Zuid-Afrika. De Vreng was een sprinter en in die discipline kon hij aardig meekomen. Er waren in die tijd echter zo veel goede sprinters dat hij het nooit tot een kampioenschap heeft gebracht. Daarom is die bronzen plak uit 1920 het enige wapenfeit dat in de herinnering is gebleven. Als zoon van een kroegbaas werd Frans de Vreng op de Zeedijk geboren en het was in die tijd vanzelfsprekend dat je in de voetsporen van je vader trad. Zo werd Frans kastelein van Café De Waag op de Zeedijk 130. Na de oorlog werd in de Amsterdamse binnenstad het Café Cabaret populair. Dat was een gewone kroeg net als alle andere, maar met levende muziek. Meestal een accordeonist die in een hoekje zat te spelen en dan regelmatig een borreltje kreeg aangeboden van de stamgasten. De Vreng had voor dat doel een mooie zaak op het oog in de Warmoesstraat, maar hij vreesde dat hij de loop er niet in zou kunnen krijgen met alleen de naam De Vreng. Uit zijn wielrennerstijd kende hij Piet Moeskops goed en dat was nog steeds een beroemdheid. En zo vroeg hij de vijfvoudig wereldkampioen sprint of hij diens naam op de gevel mocht zetten. Daar had De Lange geen bezwaar tegen en zo was er in de Warmoesstraat jarenlang een Café Cabaret …

… Moeskops, zonder dat de Haagse supersprinter er ooit is waargenomen. Een kroeg met levende muziek. De beroemde Johnny Meijer heeft er jarenlang op zijn accordeon gespeeld en ook John de Mol senior kwam er wel eens een nummertje zingen. Een neef van Frans was Wim de Vreng die in de jaren vijftig een bekend zwemmer was. Van deze De Vreng moet er een schilderij bestaan waarop hij in de zwemmersstarthouding staat afgebeeld. Dat is geschilderd door oom Frans, want die was ook een verdienstelijk amateurschilder. Hij kopieerde bij voorkeur oude meesters en in de woningen van zijn zonen Ko en Piet hangen nog diverse Rembrandts en Frans Halsen. De Vreng had er geen oneerlijke bedoelingen mee, want op de achterkant staat keurig vermeld dat ze zijn geschilderd door Frans de Vreng uit Amsterdam. Met de datum erbij. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 11 april geborenen zijn:

DE WAEL, Patrick (1966, België)
FLENS, Rick (1983, Nederland)
GARCIA MARQUINA, David (1970, Spanje)
HULSMANS, Kevin (1978, België)
KIEFEL, Ron (1960, Verenigde Staten)
RENIER, Franck (1974, Frankrijk)
STARZENGRUBER, Harald (1981, Oostenrijk)
TURGOT, Sébastien (1984, Frankrijk)
VAN DE LAER, Jim (1968, België)
VERMELTFOOFRT, Coen (1988, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 11 april 2008 0:00

Frans de Vreng

In de uitslagen van baanwed strijden uit de jaren 1917-1927 is Frans de Vreng veel
vuldig aanwezig in koppel
koersen en tandemwedstrijden,
meestal met Piet Ikelaar.In 1999 bracht ik een bezoek aan de oudste dochter van Piet Ikelaar, zij liet me de me-dailles zien die haar vader
lang geleden heeft gewonnen.
Volgens haar waren Frans en
Piet echte vrienden, daardoor
werd er veel door hen gewonnen
Ook mocht ik de eremedaille zien die Ikelaar in 1989 kreeg
uitgereikt op 93 jarige leef tijd, door Hedy d'Ancona en Anton Geesink, voor zijn
prestatie's van 1920 op de
Olympische Spelen (zilver en
brons) Het was voor mij heel
bijzonder om deze medailles te mogen zien!!

Geplaatst door Bap van Breenen, 11 april 2008 20:30:33

Schilder ome Frans.

Toevallig bij het verbouwen mijn huis kwam ik een schilderijtje tegen van mijn moeder ,waarop staat geschilderd F de Vreng ,copie. Voor Aaf Rouw, wat oude herinneringen op riep; want als kind zijnde ging ik altijd als wij naar Amsterdam gingen, naar tante Truus Rouw, Zover ik weet was ze getrouwd of leefde samen met hem.Ik dacht drie hoog, achter een overheids gebouw (accijnzen ?) Ome Frans zo als wij hem noemden was er bijna nooit,altijd was hij op zoek naar oude lijsten. Hij kon prachtig schilderen oude meesters. Wat mij als kind altijd naar toegetrokken werd was het schilderij van titus zoon van Rembrand waarschijnlijk om dat het in mijn ogen groot was . Waarom ik dit schrijf omdat ik het leuk vindt dat de man die op sport gebied en schilderskunst toch wel ze mannetje heeft bewezen en waar mijn liefste tante mee was niet zomaar is vergeten.
Geplaatst door J.Rouw, 13 september 2018 11:29:49

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web