Uit de ordners van Jan …

“In februari 1966 was in Bloemendaal de officiële voorstelling van de professionele wielerploeg van Caballero. Het was destijds al weer tien jaar geleden dat de NV Ed. Laurens sigarettenfabriek met haar topmerk Caballero toetrad tot de wielersport. Met een kleine opzet, alleen deelname aan Olympia's Tour, zijn ze in de loop der jaren uitgegroeid tot de anno 1966 alom gewaardeerde status. De sterke en gerenommeerde amateurploeg krijgt een proftak naast zich. De jonge ploeg, met een gemiddelde leeftijd van ongeveer 23 jaar, ging zich in het eerste jaar bezighouden met de vele wedstrijden die in Nederland verreden worden. Daarnaast zouden ook enkele buitenlandse koersen betwist worden zoals de Rondes van Zwitserland en Luxemburg en de klassiekers Parijs-Brussel en Parijs-Roubaix. Wim Schepers (Stein), Cor Schuring (Amsterdam), Jan Pieterse (Achthuizen), Jef Drummen (Bemelen), Hans den Hartog (Utrecht), Jan Boog (Laren), Henk Peters (Heemstede), Dies Kosten (Kapelle) en good-old Piet Steenvoorden (Heemstede) kregen dus mooie gelegenheden om hun ‘belofte’ als coureur eens duidelijk in te lossen.
De aangeworven amateurs bestonden uit een uiterst select groepje: Gerard Vianen (Kockengen), Willy Geraeds (Thorn), Jan van der Horst (Haarlem), Leen de Groot (Utrecht), Henk Vogels (Haarlem), Gaby Minneboo (Heenvliet) en Ted Blom (Haarlem) hadden al vele goede dingen bij de amateurs laten zien en zouden ook in 1966 weer tot goede resultaten willen komen.
Oud-wereldkampioen Gerard Peters werd als ploegleider aangetrokken. 

In de jaren tachtig hadden de Nederlandse beroepswielrenners de prettige gewoonte al in februari een karrenvracht aan overwinningen mee naar huis te nemen. Straks een bloemlezing met behaalde zeges op of rond 18 februari.
Eerst was er slecht nieuws op maandag 18 februari 1980. Tijdens de vierde etappe van de …

… Ronde van de Middellandse Zee, van Vitrolles naar Béziers, ontstond op 35 kilometer voor de finish de zoveelste massale valpartij in deze ronde. Wel 35 renners sloegen tegen het wegdek. Joop Zoetemelk lag erbij, krabbelde spoedig overeind en greep onmiddellijk naar zijn linkerschouder. ‘Mijn sleutelbeen….. !’, riep hij tegen Peter Post en mecanicien Jan Legrand die toegesneld kwamen. De ambulance stopte naast Joop. Terwijl de mecaniciens nog druk doende waren de reservefietsen van de auto's te halen om de renners weer in staat te stellen hun weg te vervolgen, wachtte de Raleigh-ploeg op Zoetemelk. Maar dat was tevergeefs, want de ronde-arts bevestigde het bange vermoeden van de kopman. De ploeg vervolgde haar weg en Zoetemelk werd met de ambulance naar het ziekenhuis in Béziers vervoerd. Later in de avond ging het per ambulance naar het Belgische Mol. Hij heeft een vrij gecompliceerde sleutelbeenbreuk, een schilfer is afgebroken en omdat men in Béziers complicaties verwachtte raadpleegde Peter Post de bekende sportarts Derweduwen, gespecialiseerd in dit soort gecompliceerde breuken. Een behoorlijke tegenslag voor Joop in de voorbereiding op wellicht het belangrijkste jaar in zijn loopbaan.
Op de streep in Béziers werd Jan Raas ook nog geklopt door de Belg Noël Dejonckheere. In het algemeen klassement bleef Michel Laurent aan de leiding voor Gerrie Knetemann en Henk Lubberding.
Die laatste twee zouden een dag later tijdens de laatste etappe samen ontsnappen, waardoor Knetemann glorieus eindwinnaar van de Ronde van de Middellandse Zee 1980 zou worden met Lubberding, die ter compensatie de rit mocht winnen, op 9 seconden als tweede. En ter verhoging van de feestvreugde kwam in de avond ook nog het bericht uit België dat de operatie van Joop Zoetemelk goed was geslaagd.

In het weekend 18 en 19 februari 1984 was het Brabantse Oss strijdtoneel van de diverse wereldtitels bij de veldrijders. De Belg Roland Liboton haalde zijn vierde titel binnen. Het gebeurde echter niet op de door de Belg aangekondigde imponerende wijze, waardoor zijn verzorger Boom hem meteen de bijnaam ‘Roland Gluton’ opspeldde in plaats van ‘Razende Roel’. Smaakmaker was Hennie Stamsnijder maar die legde het in de eindsprint tegen Liboton af en moest genoegen nemen met zilver. Hij miste nu eenmaal de explosieve kracht om een dergelijk karwei met succes te klaren. ‘Van te voren wist ik dat Liboton de snelste was in de spurt. In het veld moest ik hem daarom proberen te lossen en daarvoor moet je zo hard mogelijk koersen. Het is me helaas niet gelukt hem te lossen’, aldus een contente Stamsnijder. Bij de amateurs haalde Frank van Bakel heel verrassend een bronzen plak en daar was de 26-jarige Brabander zeer gelukkig mee. Achter de ongenaakbare Radomir Simunek, die net als Liboton zijn titel prolongeerde, en Miloslav Kvasnicka werd hij de eerste medaillewinnaar bij de amateurs sinds 1979. Bijna een uur lang had hij moeten achtervolgen om op het podium te komen. Een val in de eerste ronde zette hem al direct achter in het veld en dat is bij cyclo-cross nu eenmaal moeilijk goed te maken. Op de foto de medaillewinnaars bij de amateurs op zaterdag 18 februari 1984.

Deze mooie finishfoto werd precies een jaar later gemaakt aan de finish van de laatste etappe van de Ronde van de Middellandse Zee in Beziers. Het gehele peloton had zich neergelegd bij de superioriteit van de ploeg van Peter Post met kopman Phil Anderson. Ook tijdens de slotetappe was ontsnappen haast onmogelijk, want de Post-renners controleerden de koers met harde hand. Maar toen in de slotfase Leo van Vliet en Gerrit Solleveld uit de ploeg van Jan Gisbers ontsnapten, reageerden zij voor één keer niet. Het ging hen blijkbaar alleen om de hoofdprijs van Anderson. Zo leverde de wapenstilstand tussen de rivaliserende Nederlandse ploegen het vierde Neder- landse succes op in het nog jonge wielerseizoen. Na Ad Wijnands (tweemaal) en Henk Lubberding zegevierde Gerrit Solleveld in de slotrit. De veel snellere Leo van Vliet sprintte in Beziers niet tegen zijn ploeggenoot. Phil Anderson mocht in alle wedstrijden het kopmanschap opeisen van Peter Post. Hij maakte in de winter veel kilometers in de Verenigde Staten, waar hij in andere jaren met een rugzak door Australië trok en maandenlang zijn fiets niet aanraakte. In het eindklassement was Eric Caritoux tweede, Stephen Roche derde, Steve Bauer vierde en Joop Zoetemelk vijfde.

Op 18 februari 1986 won Bert Oosterbosch de proloog van de Ronde van Valencia. De rossige tijdrijder versloeg enkele groten uit de wielersport van dat jaar. Bernard Hinault moest na 8,9 kilometer maar liefst 15 seconden toegeven en de Spaanse specialist Julian Gorospe verloor 19 seconden. Het was een prettig weerzien van Oosterbosch met Spanje want in de herfst van 1985 werd hij tijdens de Ronde van Catalonië nog uit de koers gezet na een handgemeen met een Spaanse renner. De zege van Oosterbosch betekende de eerste Nederlandse overwinning voor de ploeg van Peter Post, want de teller voor Post stond al weer op acht. Eddy Planckaert (4) en Eric Vanderaerden (3) waren al eerder succesvol.

Exact twee jaar na zijn zege in de slotrit van de Ronde van de Middelandse Zee won Gerrit Solleveld het eindklassement van deze Franse voorbereidingskoers. De renner uit de ploeg van Jan Raas was in de afsluitende tijdrit veertig seconden sneller dan de nummer twee, de Italiaan Francesco Moser. Eric van Lancker moest 47 seconden toegeven en met die marge eiste Solleveld ook de eindzege op. Van Lancker was op vijf seconden tweede en Moser op 1 minuut 5 derde. In de top-tien ook nog Frans Maassen die met zijn achtste plaats bijna drie minuten achterstand had.

In 1988 was Mathieu Hermans op dreef in de Ronde van Valencia. Op 19 februari won hij de langste etappe over 191 kilometer tussen Gandia en Castellon. Het peloton hielt zich rustig, want zelfs een forse helling na 124 kilometer leidde niet tot een schifting. De massale sprint was een logisch gevolg van het lage tempo. Hermans nestelde zich in het wiel van Ad Wijnands. Vlak voor de finish zag hij de Spanjaard Guttierez en de Ier Kelly voorbijschieten. Hermans koos de andere kant van de weg voor zijn eindschot. Met miniem verschil versloeg hij Guttierez. Twee dagen later zou hij ook nog zijn tweede dagsucces boeken.

Tot slot kijken we nog even naar het weekend van 18 en 19 februari 1989. De PDM-ploeg van Jan Gisbers beheerste de openingsdagen van de Ronde van de Amerika's. Zaterdag 18 februari ging deze etappekoers van start met een proloog over 4,3 kilometer in het Venezolaanse Caracas. De zege was voor Frank Kersten die een fractie sneller was dan de Spaanse specialist Mauri en de Mexicaan Alcala, ploeggenoot van Kersten. De eerste etappe werd gewonnen door Hans Daams. Op zondag werd John Vos tweede etappe achter winnaar Fidanza. Op 22 februari zou Hans Daams deze pittige etappekoers in Venezuela winnend beëindigen. Het was het grootste succes uit zijn loopbaan. Ook Frank Kersten zou het succes van dit weekend niet meer evenaren. In ditzelfde weekend was er ook succes voor Adrie van der Poel (7e etappe Ronde van de Middellandse Zee) en Mathieu Hermans (Grote Prijs Luis Puig).
 
Eddy Merckx won op 17 februari 1969 de Grote prijs van Aix en Provence, de eerste in een serie van 43 overwinningen dat jaar. In Italië won hij op 18 februari 1973 de Trofeo Laigueglia voor Roger De Vlaeminck en Leif Mortensen.

Over Jan Janssen en zijn voorbereiding op zijn Tour de France zege in 1968 weinig nieuws deze week. Hij bereidde zich voor op de 29e Zesdaagse van Antwerpen, die op vrijdagavond 23 februari zou beginnen. Janssen zou er een koppel vormen met Patrick Sercu en Klaus Bugdahl. Verder zouden ook onze landgenoten Peter Post, Jo de Roo, Gert Bongers, Piet de Wit, Gerard Koel en Leo Duyndam in het dertien trio's tellende deelnemersveld hun opwachting maken. Wat Jan Janssen betreft waren de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen. In de drie jaar daarvoor was hij winnaar geweest op de beroemde Belgische wielerpiste aan de Antwerpse ring. In 1965 met Klaus Bugdahl en Peter Post en in 1966 en 1967 met Fritz Pfenninger en Peter Post. Op bijgaande foto het trio Post, Janssen, Pfenninger na hun zege in 1966.
En tot slot, er is nog steeds plaats in het peloton dat de Tour de Jan Janssen tussen 24 juni en 21 juli zal gaan rijden. Op
http://www.tourdejanjanssen.nl/index.asp?strPagID=9 staan alle details.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 18 februari 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web