Het balhoofdplaatje van Otto …

© Otto Beaujon

“In het dozijn mooiste fietsen uit de geschiedenis van de rijwielindustrie, verdient de Sunbeam beslist een plaatsje. Sunbeam was de fiets van John Marshton uit Wolverhampton. Marshton was van origine wagenmaker, wijd en zijd befaamd om zijn prachtige lakwerk met bladgouden decoraties. Hij werd in 1891 ‘gegrepen’ door het fenomeen fiets, en nam zich voor ‘volmaakte’ fietsen te gaan maken, ongeacht wat die zouden gaan kosten. De klassieke Sunbeams kregen daarom een echte, rondom dichtgesoldeerde oliebadkettingkast. Het achterwiel had een steekas, zodat de ketting kon blijven zitten als het wiel uit het frame genomen werd. De Sunbeam was de enige fiets die ooit zo’n perfect dichte kettingast had. Verder waren de Sunbeams vrijwel roestvrij: al het staal was hoogglans gepolijst voor het gemoffeld werd, alle boutjes gecadmeerd en nergens nat contact tussen twee verschillende metaallegeringen. Kortom een hele wetenschap op zich om een echte …

… onderhoudsvrije fiets te maken. Daarbij waren de Sunbeams echt subliem gelakt en gebiesd. Een Sunbeam kostte voor de eerste wereldoorlog het dubbele van een Raleigh en de fiets was eigenlijk te chique voor de wielersport. Pas in 1930 maakte Sunbeam voor het eerst een racefiets. De eerste zonder kettingkast, met naar keuze een omkeerbaar achterwiel of een TriVelox derailleur, afneembare lamphaak en celluloid spatborden (noodzakelijk om afloop van de wedstrijd naar huis te kunnen rijden). Sunbeam werd het merk van ‘club riders’ met veel geld. Eén wapenfeit springt er uit: in 1938 reed Sid Ferris, de éenogige vegetariër, op een Sunbeam een nieuw record. Hij reed de 869 mijl van Land’s End naar St. John o’Groats non-stop in 54 uur en 35 minuten. Dat was een gemiddelde van bijna 26 km per uur over de steilste Engelse en Schotse bergen. In 1956 werd Sunbeam ingelijfd door BSA en hield het beroemde merk op te bestaan.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 15 februari 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web