Uit de ordners van Jan …

“Gisteren precies 30 jaar geleden debuteerde Leo van Vliet in het shirt van Miko Mercier bij de beroepsrenners met een overwinning in de eerste etappe van de Ster van Bessèges. Hij reed erg sterk want hij kwam alleen aan de streep. Acht seconden later werd de Duitser Dietrich Thurau, toen rijdend voor IJsboerke, tweede. Het peloton had een achterstand van meer dan zes minuten. De overige vier etappes alsmede het eindklassement werden overigens wel gewonnen door Thurau, die op 7 februari al vijf overwinningen achter zijn naam had staan. Van Vliet kon naast zijn zege ook nog een zesde, zevende en tweede plaats bijschrijven plus de tweede plaats in de eindstand, voorwaar een puik debuut bij de broodrenners waartussen hij negen jaar zou verkeren.
Twee jaar later won Leo van Vliet, inmiddels rijdend in de Raleigh-ploeg van Peter Post, op 5 februari de opening van het Franse wegseizoen in Barjac, een dag later de Grote Prijs van L’Argentiére. 

Waar Leo van Vliet de jaren ervoor het peloton in het prille seizoen zijn wil oplegde, daar toonde Jan Raas in 1981 rond deze tijd eveneens al een grote vorm. Op 2 februari won hij de Grote Prijs van Argentiére. Een aanlooproute van veertien kilometer plus een parcours van 18,5 kilometer, dat vijf maal afgelegd moest worden, leverde geen vluchters op. De meute arriveerde compleet aan de finish waarna …

… Raas de sprint won. Een dag later was het weer raak met de zege in de proloog van de Ster van Bessèges in Nimes. De 2200 meter legde de Zeeuw maar liefst vijf seconden sneller af dan de Belg Jan Bogaert. Op dezelfde dag won Jos Schipper trouwens de eerste etappe van de Ruta del Sol waarmee hij tevens leider werd in de stand. Op 5 februari behaalde Jan Raas zijn derde opeenvolgende zege toen hij in Tavel ook de eerste rit van de Ster van Bessèges won. In de Ruta del Sol was de zege voor Martin Havik. Oranje boven tijdens de eerste dagen van het wielerseizoen 1981.
Bovendien zouden later die week zowel Raas als Schipper hun rittenkoers winnen. Sponsor Rody Hoogenboom reageerde vorige week dinsdag nog op deze blog op een bespreking van Henk Theuns van het shirt van zijn ploeg en vermeldde daarbij ook nog de zege van Schipper in 1981. Zie ook:
http://wielersport.slogblog.nl/post/1/450#3490.

In de Telegraaf van zaterdag 5 februari 1983 werd Eric Vanderaerden voorgesteld als debutant van het jaar. De hoogblonde coureur uit Belgisch Limburg reed voor de Aernoudts-ploeg van Hennie Kuiper en Adrie van der Poel. Twee seizoenen lang was hij de meest succesvolle Belgische amateur geweest. Winnen was een gewoonte voor hem geworden en nu werd hij door de media van onze zuiderburen unaniem uitgeroepen tot de opvolger van Eddy Merckx. De Belgische wielerbond besloot in het kader van het gebrek aan vedetten één keer de hand te lichten met het eigen reglement, waarin stond dat renners voor hun 23e verjaardag geen prof mochten worden, en gaf Vanderaerden dispensatie.

Na acht jaar Raleigh ging Gerrie Knetemann in 1984 aan de slag bij het Belgische Europdecor-Boule d'Or. Ploegleider Ronald De Witte aarzelde geen moment, toen hij begin september 1983 hoorde, dat Knetemann vrijkwam van zijn verplichtingen bij de ploeg van Peter Post. Hij greep de telefoon en kwam razendsnel tot zaken. Zelf reed De Witte jarenlang in de rol, die Knetemann nu op zich ging nemen. Eerst deed hij dat bij Peugeot en Flandria voor Thevenet en Godefroot, Later in Italië voor De Vlaeminck en Moser. ‘Toen ik wist dat Kneet vrijkwam  heb ik direct contact opgenomen. Al was het toen nog niet helemaal duidelijk dat hij helemaal terug zou komen na zijn verschikkelijke val, ik wilde hem hebben. Coureurs van het niveau Knetemann zijn nu eenmaal zeer zeldzaam. Ik ben ervan overtuigd dat hij op de weg helemaal op zijn oude niveau terug zal komen, ook in de tijdritten. De nieuwe wegkapitein moest in het heetst van de strijd leiding gaan geven aan de ploeg. Van onze kopman in de klassiekers, Fons De Wolf, is bekend dat hij nogal eens laks is in de koers. Hij rijdt graag achter in de groep. Kneet is de man, die hem op zijn verantwoordelijkheden moet blijven wijzen en hem daar in de wedstrijd moet brengen, waar hij thuishoort. Van voren dus.’

Vorige week op 27 januari werd Lars Boom wereldkampioen veldrijden. Een titel die eerder een prooi werd voor Hennie Stamsnijder, Adrie van der Poel, Richard Groenendaal en….. Henk Baars. Vandaag precies 18 jaar geleden haalde de 29-jarige veldrijder uit het Brabantse Diessen de titel binnen in het Spaanse Getxo.
In de laatste ronde ontsnapte Baars en werd niet meer ingelopen. Adrie van der Poel, één van de favorieten, werd net als in 1989 tweede, Frank van Bakel maakte het Nederlands succes compleet met een vierde plaats. ‘Het werd tijd dat ik eens een grote overwinning behaalde. Ik behoor al drie seizoenen tot de betere veldrijders, maar kwam nog niet veel verder dan wat ereplaatsen in Super Prestige wedstrijden. Dit seizoen ging het erg goed, totdat ik rond kerstmis in een veldrit te Loenhout hard ten val kwam. Ik kneusde mijn ribben en daardoor reed ik enkele weken niet goed. Het kostte mij mijn tweede plaats in de Super Prestige, maar misschien heb ik er wel mijn wereldtitel aan te danken. Ik had immers nog voldoende reserves.’

De basis voor de tweede Nederlandse wereldkampioen in de geschiedenis van het veldrijden, werd eigenlijk de avond voor de titelstrijd gelegd. Op initiatief van de sectie beroepsrenners zaten de vier Nederlandse profs enige tijd rond de tafel en werden er duidelijke afspraken gemaakt. De eventuele wereldkampioen zou aan de ploegmakkers ƒ 10.000,-- betalen, terwijl de sponsors ieder ook nog ƒ 3.000,-- in het laatje deden. Een gouden greep, want iedere aanval werd door een van de Nederlandse renners opgevangen.
Wereldkampioen Baars: ‘Ik wilde ervoor zorgen dat niemand nog zou kunnen demarreren. Gewoon het tempo hoog houden en dan maar zien waar het schip strandt. Als het dan op een sprint zou uitdraaien, had Adrie van der Poel heel veel kans op de overwinning. In de laatste kilometer zag ik echter dat niemand meteen reageerde en dat ik zo'n 20 meter voorsprong had. Bij de laatste balk heb ik daarom nog eens extra versneld en toen ik op de baan kwam, zag ik tot mijn verbazing dat ik op weg was naar de regenboogtrui. Ongelofelijk toch?’
 
In Getxo kwam nog een regenboogtrui in Nederlandse handen. Eric Boezewinkel uit Hooglanderveen werd de opvolger van Richard Groenendaal, Niels van der Steen haalde hier een bronzen medaille. De amateurtitel ging naar de Zwitser Andreas Büsser. Edward Kuyper was vierde, Richard Groenendaal zevende en zijn achterneef Frank Groenendaal achtste.
 
Tijdens de vergadering van de profsectie van de KNWU werd op 4 februari 1991 het plan tot het aanstellen van een onafhankelijke WK-coach aan de orde gesteld. Het idee werd na afloop van het WK 1990 in Japan gelanceerd door chef d'equipe Pascal Kolkhuis Tanke en de maanden daarna verder door hem en Gerrie Knetemann uitgewerkt. De bondscoach zou zowel de selectie moeten samenstellen als optreden als ploegleider. Tot dusver fungeerde bij toerbeurt steeds een ploegleider van één van de profformaties als coach van de WK selectie. De belangrijkste kandidaat voor de nieuwe functie, mits de plannen zouden doorgaan, was Gerrie Knetemann zelf.
‘Wij hebben een profiel geschetst van de eventueel te benoemen coach en daar voldoe ik wel aan. Het gaat om een functie waaraan per seizoen zestig tot zeventig dagen werk vastzit. De kosten bedragen niet meer dan die van een business class-ticket naar Japan.’ Later dat jaar zou Knetemann daadwerkelijk als bondscoach aangesteld worden. In die functie, die hij tot aan zijn dood op 2 november 2004 zou uitoefenen, behaalde hij twee medailles in totaal 14 WK-toernooien.

De Wielersport nummer 4 van 1968 kwam terug op de keuze van de ploegleider en assistent-ploegleider voor de Tour de France van dat jaar. Vorige week meldde ik al op deze plaats dat op 30 januari officieel bekend werd gemaakt dat Ab Geldermans door de KNWU was benoemd als ploegleider van de Nederlandse ploeg in de Tour de France 1968. Na een nogal bewogen vergadering tussen KNWU-sportcommissie enerzijds en de sponsors Willem II-Gazelle, Caballero en Smiths anderzijds (op vrijdagavond 26 januari) was men tot een volledig accoord gekomen wat betreft de ploegleider van het nationale team. Het werd de sympathieke Beverwijker Ab Geldermans. Vorig jaar was hij nog chauffeur van Wout Wagtmans, die  zich nu vanwege drukke bedrijfswerkzaamheden niet meer beschikbaar kon stellen. Geldermans, zelf tot voor twee jaar een voortreffelijk wielrenner met onder andere de Ronde van Duitsland, Luik-Bastenaken-Luik, de Vierdaagse van Duinkerke, een vijfde plaats in de Tour van 1962 en het nationaal Kampioenschap in datzelfde jaar op zijn erelijst, was bijzonder verheugd met zijn benoeming.
's Nachts om ongeveer half drie werd hij op de hoogte gebracht door de heren Van Steenbergen en Zwartepoorte, die regelrecht vanuit de vergadering naar het huis van Geldermans togen. Als chauffeur zou oud-soigneur Piet Liebregts meegaan, een beslissing die in de kringen van Willem II-Gazelle nogal wat weerstand ondervond. Geldermans zou zoveel mogelijk klassieke wegwedstrijden volgen en was tevens van plan zijn taak zo goed mogelijk te vervullen. Eén ding had hij al vast voor: om hem was tenminste veel minder kritiek losgebarsten dan vorig jaar toen men zo maar oordeelde en veroordeelde, waarvan de toenmalige chef d'équipe Wout Wagtmans achteraf bezien toch veel hinder heeft ondervonden.
Jan Janssen hield zich nog erg rustig rond deze tijd in 1968. Op 28 januari werd hij tweede in het Omnium der Wegvedetten in Antwerpen achter Eddy Merckx. Een dag eerder stichtte hij met collega's Gerben Karstens, Peter Post en Jo de Roo een stichting, die de belangen van alle beroepswielrenners in Nederland moest gaan behartigen. Speciaal wilde men zich voor goede sociale voorzieningen en verzekeringen gaan beijveren. Er werd een voorlopig bestuur samengesteld met Karstens als voorzitter, De Roo als vice-voorzitter, Janssen als secretaris en Post als penningmeester.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 4 februari 2008 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web