De Burgerlijke Stand van 18 januari.

John TALEN (1965, Nederland)

Ongecompliceerd rammen is wat John Talen als wielrenner het liefste deed. Hij was een groot talent dat in 1986 bijna twee wereldtitels behaalde. Met zijn maatjes Gerrit de Vries, Tom Cordes en Rob Harmeling behaalde hij de wereldtitel 100 kilometer ploegentijdrit en in de wegwedstrijd moest hij slechts de Oost-Duitser Uwe Ampler voor laten gaan. In die zege in de ploegentijdrit had hij een groot aandeel gehad, want de geboren Drent begon op kop en trok de eerste kilometer direct vol door. Ze hadden er een vol jaar voor getraind die vier, onder leiding van de gedreven bondscoach André Boskamp. Die eiste alles van zijn mannen in ruil voor een beschermde positie aan het begin van het seizoen. Niks geen criteriums en waaierklassiekers, maar loodzware buitenlandse rittenkoersen. Met een bijkans Oost-Europese aanpak zette Boskamp een ploeg neer die met overtuiging en een niet te breken moraal naar de overwinning denderde. Hij duldde daarbij geen tegenspraak en er kwam uit wat hij in zijn hoofd had. Maar als we nu terugkijken op de profcarrières van die vier kanjers dan is er toch niet uitgekomen wat er qua mogelijkheden in zat. Dat had voor een deel te maken met de omstandigheden, want in hun tijd speelde het net ingerichte puntensysteem hen bepaald niet in de kaart. Ploegen moesten een bepaald aantal punten hebben om bij de belangrijkste koersen aan de start te kunnen komen en renners die overkwamen van de amateurs hadden geen punten. Dus contracteerde een ploegleider in die tijd liever een oude prof op z’n retour maar met punten, dan een groot amateurtalent zonder. Voor Talen werd een uitzondering gemaakt. Toen hij na dat WK in zijn woonplaats Spijkenisse werd gehuldigd, was daar plots Peter Post. Met een contract bij de miljoenenformatie Panasonic. John Talen was jarenlang een goede prof die zijn ...

... belofte toch niet helemaal heeft ingelost. En dat lag wel aan hem zelf. Want talent dient geschraagd te worden door een verschroeiende eerzucht. En die had John maar in beperkte mate. Bovendien had hij altijd de zekerheid dat hij met zijn hogere beroepsopleiding kon terugvallen op een goede maatschappelijke positie. Zekerheid is mooi, maar voor een sportman kan het net dat verschil maken. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 18 januari geborenen zijn:

BELLENGER, Romain (1894, overleden 25.11.1981, Frankrijk)
HOFMAN, Charles (1921, Nederland)
HUSHOVD, Thor (1978, Noorwegen)
KERN, Christophe (1981, Frankrijk)
KIDERLEN, Pim (1868, overleden 13.09.1931, Nederland)
KOOLS, Adrie (1964, Nederland)
MIHOLJEVIC, Vladimir (1974, Italië)
NAGENGAST, Rudy (1968, Nederland)
NAZON, Jean-Patrick (1977, Frankrijk)
POPPEL, Boy van (1988, Nederland)
ROODHOOFT, Christophe (1974, België)
SCHOENMAKERS, Harry (1916, overleden 18.01.1999, Nederland)
SIEDLER, Sebastian (1978, Duitsland)
VALLET, Bernard (1954, Frankrijk)
VAN PETEGEM, Peter (1970, België)
VERSCHUERE, Pol (1955, België)
VOORTING, Gerrit (1923, Nederland)
ZBERG, Luzia (Zwitserland)

Door Fred van Slogteren, 18 januari 2008 0:00

John Talen

Ook de kinderen van John zijn succesvol op de racefiets. Daags na papa's verjaardag werd dochter Rebecca(14) Nederlands kampioene cyclocross bij de nieuwelingen-meisjes. Jordi(11)veroverde in zijn jeugdcategorie zilver na vijftien overwinningen dit crosseizoen.

Geplaatst door Rien van Horik, 19 januari 2008 21:12:18

PP

Ik denk dat John nooit bij Peter Post had moeten beginnen
juist door zijn hogere opleiding. Post had liever lager opgeleide.
Hij heeft altijd met veel plezier gereden en daar naast zijn medische opleiding gedaan
Doe dat maar eens na-zijn tante

Geplaatst door jenny proost, 03 februari 2010 00:19:22

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web