Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

“Om klokslag 10 op zondagmorgen stond de ploeg van ‘Man bijt hond’ bij ons op de stoep. Na een uurtje als Peter R. de Fiets gefilmd te zijn, kwam de rest van de familie aan de beurt en werd ik naar één van de schuurtjes gemanoeuvreerd. Vervolgens werd het materiaal voor de kleine tentoonstelling in mijn busje geladen en ging het naar Ahoy’. We parkeerden daar bij de rennersingang en de hele familie werd ingeschakeld om alles naar het middenterrein te sjouwen. Daar stonden we dan in het hart van de zesdaagse in het gezelschap van een vriendelijke beveiligingsbeambte. Die vroeg me of ik een favoriet had. Ik antwoordde ontkennend, maar vertelde hem dat mijn oudste dochter Susan wel een uitgesproken favoriet had in de persoon van de Deen Marc Hester Hansen, gekoppeld aan onze landgenoot Bas Giling. ‘Komen jullie dan maar mee’, zei de man daarna tegen Susan en Sophie en ze verdwenen richting rennerskwartier met de digitale camera in de aanslag. Op Marc moesten ze even wachten want die werd net door zijn soigneur ‘in de olie’ gezet,

maar toppers als Theo Bos en Aart Vierhouten waren in afwachting van die Deense meisjesdroom mooie alternatieven. U begrijpt dat ze apetrots waren en hun dag helemaal niet meer stuk kon. In de tussentijd was er veel belangstelling voor mijn uitgestalde wielerspullen. Aart Vierhouten en Danny Stam kwamen zelfs even kijken en op de vraag of er sinds de …

… baanfiets van Gerrit Bontekoe uit 1946 veel veranderd was, antwoordde Aart grinnikend: ‘gelukkig wel’.

Als klap op de vuurpijl kwam Leontien van Moosel even langs met haar dochtertje Indy. Ik kreeg spontaan een brok in mijn keel en was hier echt door bewogen. Wat ook bewogen was, was het enige snapshot die de dochters van ons gemaakt hadden bij de fietsen. Ze hadden wel wat beters te fotograferen dan hun pa.
Omdat we geen officiële plek hadden, ging alle drank en spijs aan ons voorbij. Mijn vrouw Astrid viel zowat om van de honger, reden waarom ik snel wat broodjes zalm kocht. Toen we bij de viskraam van Schmidt Zeevis stonden dook er plots een renner op in trainingspak met de haast smekende vraag of er nog een broodje over was. Maar alles was op. Omdat ik zelf ook niks gegeten had, kon ik me levendig voorstellen hoe die jongen zich moest voelen. Ik ving een glimp op van het hokje waar de renners verblijven als ze niet fietsen. Op het plankje boven het rust- en massagebankje zag ik diverse potten met smeersels, een pak koeken, wat blikjes Red Bull, een paar bananen, een bakje rijstepudding met vruchten en een grote pot wijngums staan voor de nodige suikers. Als de hoofdpersonen van de zesdaagse het daar mee moeten doen, dan staat dat in schril contrast met wat er op het middenterrein allemaal door de bezoekers genuttigd wordt.

Tot over veertien dagen!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 15 januari 2008 10:00

man bijt hond

Beste Peter,

Mooi verhaal over een prachtig item in Man Bijt Hond. Prachtig toch als toprenners belangstelling in jouw passie tonen. Je straalde de oprechte trots uit!! Ken dat gevoel heel goed na een onvergetelijke ontmoeting met Eddy Merckx.

groet

Jan Houterman

Geplaatst door Jan, 15 januari 2008 13:14:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web