De Burgerlijke Stand van 14 januari.

Antonio MASPES (1932, overleden 19.10.2000, Italië)

Dankzij Theo Bos staat het wieleronderdeel sprint weer volop in de belangstelling. Het is een prachtig nummer waarin het niet alleen om zuivere snelheid gaat, maar ook om tactiek, gogme, brutaliteit en pure klasse. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd de sprint het elitenummer van het wielrennen genoemd. Er zijn mensen die Theo Bos graag op de weg willen zien, waaronder zijn eigen vader. Die hoorde ik laatst op TV zeggen dat als Theo in Beijing Olympisch goud haalt hij dan alles heeft bereikt wat er op de baan te bereiken is. Hij is dan rijp voor de overstap naar de weg, aldus de verwekker van onze nationale wielertrots. In de tijd van Arie van Vliet, Jan Derksen, Reginald Harris en Antonio Maspes werd er niet zo gedacht. Het idee alleen al. Ze verdienden als sprinter meer dan genoeg en ze trokken van Grote Prijs naar Grand Prix om er met steeds dezelfde tegenstanders te strijden om de hoogste eer. Eens per jaar kwamen ze naar het WK in de hoop de hoogste titel te pakken om een jaar lang in de regenboogtrui vette contracten te kunnen nakomen. Maspes was tussen die sterren van toen jarenlang een superster. Een razendsnelle renner en een grote persoonlijkheid. Iemand met de uitstraling van een operaster à la Enrico Caruso en Benjamono Gigli. Hij was tussen 1955 en 1964 zeven maal wereldkampioen en hij deed niets anders dan sprinten. In wedstrijden dan, want hij had een broertje dood aan trainen. Zijn bijnaam was dan ook: ‘De man die nooit trainde’. Waar Van Vliet en Derksen regelmatig in zesdaagsen te zien waren, daar was Maspes een pure specialist. Hij werd er schatrijk mee en in zijn boekje ‘Met banddikte’ beschrijft Derksen het ...

... onderkomen van het Italiaanse sprintwonder. ‘Het paleis van Maspes ligt even buiten Milaan en is vrijwel geheel uit marmer opgetrokken. Om te worden toegelaten moet je eerst op een elektrisch belletje aan de poort drukken. De butler zal je dan opendoen en eenmaal binnen struikel je over de kamermeisjes, de keukenmeisjes, de linnenmeisjes en de kindermeisjes.’ Ik herinner me een mooie foto van Maspes uit januari 1960. Hij bezocht toen tiptop gekleed het huis van Fausto Coppi, waar de net overleden campionissimo lag opgebaard. Maspes kuste devoot de koudgeworden wang van de grote Fausto en dat was een mooi verstild beeld. Veertig jaar later was hij zelf aan de beurt om opgebaard te worden. Uit eerbied werd de beroemde Vigorellibaan in Milaan, waar zo vaak het werelduurrecord is aangevallen, omgedoopt in Velodrome Maspes-Vigorelli. Groter eerbetoon kan een pistier in Italië niet krijgen. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 14 januari geborenen zijn:

BIEMANS, Ad (1939, Nederland)
COGAN, Pierre (1914, Frankrijk)
FANG XU (1984, China)
JOACHIM, Benoît (1976, Luxemburg)
KARSTENS, Gerben (1942, Nederland)
LAGUTIN, Sergei (1981, Oezbekistan)
LANGERIJS, Hans (1953, Nederland)
MONFORT, Maxine (1983, België)
MOORE, James (1849, overleden 17.07.1935, Groot Brittannië)
NIESKENS, Jacques (1932, Nederland)
RUMSAS, Raimondas (1972, Litouwen)
SOLER HERNANDEZ, Mauricio (1983, Colombia)
SPEZIALETTI, Alessandro (1975, Italië)
THEUNISSE, Gert-Jan (1963, Nederland)
VAN LOO, Herman (1945, België)
VAN MEENEN, René (1931, België)
VANTHOURENHOUT, Sven (1981, België)

Door Fred van Slogteren, 14 januari 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web