De Burgerlijke Stand van 10 januari.

Wim DUBOIS (1946, Nederland)

Jean Nelissen maakte in 1999 een boekje waarin hij zijn lijst van de honderd beste Nederlandse wielrenners aller tijden publiceerde. Wat me aan zijn lijstje opvalt is dat er bij de eerste tien maar liefst drie Zeeuwen staan. Dat hadden er vier kunnen zijn, als de Zeeuw Wim Dubois niet op 24-jarige leeftijd had besloten om de fiets in de schuur te zetten en in zaken te gaan. Dat deed hij uitstekend en hij werd een topondernemer met de wielersport als basis. Of liever gezegd het merk Campagnolo als basis, want dat loopt als een rode draad door zijn leven. Maar laten we het over de zeldzaam begaafde wielrenner Wim Dubois hebben. Een begenadigd talent dat in enkele jaren tijd bij de amateurs een indrukwekkende zegereeks realiseerde. Daarbij moet gezegd worden dat hij nooit helemaal voor de wielersport heeft geleefd. Hij voltooide het gymnasium en in de jaren dat het er daar op aankwam, stond de wielersport op de tweede plaats. Hij had het geluk dat hij weinig training nodig had om in vorm te zijn en bij de amateurs kwam hij daarmee weg. Zijn supertalent en een beetje training was genoeg om te excelleren. Terwijl hij midden in zijn examen zat werd hij met amper twintig wedstrijden in de benen door bondscoach Middelink geselecteerd voor het WK. Dat zegt wel iets over de mogelijkheden van deze klasbak. In 1968 werd hij beroepsrenner en hij ging aanvankelijk op de oude voet en met wisselend succes door. In 1970 kreeg hij een contract bij een grote ploeg. Mars-Flandria, de formatie van Briek Schotte, die dat jaar ook het Nederlandse toptalent Joop Zoetemelk aantrok. Dubois wist dat hij het hier over een andere boeg moest gooien en begon voor het eerst in zijn wielerloopbaan te trainen als een beest. Zijn lijf had echter …

… in de amateurtijd de aanloop gemist om bij de profs grote afstanden goed te kunnen verteren. Bovendien werd bij hem een lichte hartruis geconstateerd. Dat was voor hem reden om eind 1970 met fietsen te stoppen en in dienst te treden bij de toenmalige Campa-importeur Rentmeester. Maar waarom dan zo’n lyrische inleiding, want de wielercarrière van Wim Dubois is dus eigenlijk mislukt. Daarvoor citeer ik Jan Zomer in zijn Wielerexpress van 1993: ‘Amper negentien jaar oud won hij zijn honderdste wedstrijd, terwijl hij nog geen tweehonderd maal van start was gegaan in een wielerkoers. Hij bezat de vlucht, de oogopslag, de stijl en de pedaalslag van de in schoonheid geboren coureur. Wim Dubois bezat alles wat een coureur zich kan wensen. Zijn jacht was imponerend, zijn snelheid flitsend en zijn karakter bedeesd, maar geladen met fanatisme en liefde voor het cyclisme. Need I say more? (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 10 januari geborenen zijn:

BIDINOST, Maurizio (1959, Italië)
GIESELER, Edi (1936, overleden 01.05.2003, Duitsland)
LEWIS, Craig (1985, Verenigde Staten)
LOROÑO ARTEGA, Jesus (1926, overleden 12.08.1998, Spanje)
MAAS, Peer (1951, Nederland)
PANCERA, Giuseppe (1901, overleden 19.04.1977, Italië)
SIMONIGH. Carlo (1936, Italië)
THEVENET, Bernard (1949, Frankrijk)
VEYT, Bart (1985, België)
ZANOLI, Michel (1968, overleden 29.12.2003, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 10 januari 2008 0:00

wim dubois

Als geboren Groedenaar, een paar jaar jonger als Wim Dubois, heb ik deze ongenaakbare coureur vele malen zien winnen. Hij reeg inderdaad de zeges aaneen en was vooral in de belgische koersen een fenomeen. Ik herinner me dat zijn grootste fan zijn grootvader was, Daan Kallewaard een aardapplecommisionair en een boom van een vent die een flinke borrel niet schuwde. Als hij na weer een gewonnen koers door zijn kleinzoon in Groede in zijn stamcafe kwam was het meestal een rondje op de overwinning. Wij lazen toen de Gazet van Antwerpen en daar werd iedere maandag verslag gedaan van meestal 2 gewonnen koersen, in alle categorieen waarin hij meedeed. Hij heeft toen ook tot zegekoning zoals de Vlamingen dat noemen geschopt met volgens mij meer dan 50 zeges in een seizoen. Voor mij in ieder geval toen de beste van zijn generatie in zowel Belgie als Holland.

Geplaatst door Sjaak Oosterling, 19 oktober 2011 00:51:47

Wim Dubois

Ben het eens met Joost Oosterling.Reed zelf tegen Dubois maar heb hem nooit geklopt.Dacht met 51 overwinningen aardig te kunne n fietsen maar was niks vergeleken bij Dubois.Ook vond ik Wim de Waal uit die omgeving een beste wielrenner.Gek genoeg werden ze nooit een goede prof.Een Hennie Kuiper bv wel en die was een mindere amateur zeker in de beginjaren

Geplaatst door Wim Neeskens, 21 oktober 2011 21:50:15

Wim Dubois

Het is inderdaad een opvallend verschijnsel dat een topamateur als Wim de Waal nooit echt de top bij de profs bereikte maar dat had hij gemeen met een andere topper van zijn generatie, Toine van den Bunder de schicht van Ijzendijke.Of Charles de Smit die toch ook een paar jaar prof was. Dit integenstelling tot hun generatiegenoten Priem en Raas , mannen van over het water, zoals wij dat zeggen,die internationaal geschiedenis schreven . Het zou de moeite waard zijn eens te onderzoeken wat hun Z-Vlaamse achtergrond daarmee van doen heeft.Wim de Waal koerst trouwens nog altijd bij een Belgische bond en wint nog regelmatig!Gezegd mag worden dat Wim Neeskens met zijn 51 overwinningen terug kan kijken op een pracht palmares!

Geplaatst door Sjaak Oosterling, 21 november 2011 21:45:37

Zeeuws Vlaanderen

Interessante vraag Sjaak. De reden dat grote talenten als De Waal en Van den Bunder nooit zijn doorgebroken is het wielrennen in Zeeuws Vlaanderen in de jaren zeventig. Drie, vier koersen in de week met aantrekkelijke startgelden en geldprijzen die zij meestal buit maakten. Renners als Raas en Priem koersten voor veel minder geld in België of de Nederlandse klassiekers, zware koersen, terwijl De Waal en VDB geld als water verdienden met rondjes rond de kerk. Dat maakt week en dat is de reden waarom die jongens van de overkant wel slaagden en zij niet. Dat is mij althans verteld door de mensen achter de Trico Noble ploeg. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 22 november 2011 08:35:49

Zeeuws Vlaanderen 2

Er zal zeker een kern van waarheid in Freds bewering zitten over de invloed van de makkelijk verdiende centen in de lokale koersen, desondanks blijft een opmerkelijk fenomeen. Als je de inbreng van Zeeuws vlaamse sporters op profniveau onderzoekt, in welke tak van sport dan ook dan zie je ze zelden in de nederlandse top terug.UItzonderingen daargelaten. Je kunt je b.v afvragen , als Willen van Hanegem in Breskens opgegroeid was of hij een bekende voetballer zou zijn geworden. Het zou me niet verbazen dat dit stukje land dat niet in Nederland ligt en niet bij Belgie hoort op dit vlak eerder aanleiding geeft tot een soort calimero effect en dat de dadendrang daar onder lijdt. Een opvallend verschil is de duivenmelkers sport, waar de gevleugelde dieren het werk doen en waar Zeeuws vlamingen toppers in zijn. Blijkbaar gaan die dieren niet gebukt onder welk onbewust complex dan ook en is het de vraag of de baasjes net zo succesvol zouden zijn als ze zelf moesten vliegen.. Ik besef dat dit een redelijk straffe vergelijking is, maar ben eigenlijk benieuwd naar de verhalen van sporttoppers uit dit gewest die het landelijk nooit waarmaakten of die daar zelf een verklaring voor hebben. Uiteraard hoeft je leven niet als mislukt te worden beschouwd als je met minder genoegen nam.

Geplaatst door Sjaak Oosterling, 22 november 2011 23:43:15

De ganse wedstrijd voorop

Als ik me niet vergis reed Wim als jonge renner bij Gentse Velosport (Gent, België). Ooit reed hij als nieuweling een wedstrijd in Gent, de wijk Ekkergem. Hij reed de ganse wedstrijd alleen voorop. Nam de eeste prijs en alle premies. Een lange rijzige renner waar ik naar opkeek.
Geplaatst door Luc Dekeyser, 01 mei 2018 21:39:02

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web