Leve de zesdaagse!

Opa slogblog heeft er twee avonden zesdaagse opzitten. Donderavond in de box van Wieler Magazine met mijn vrienden Piet de Vries en Piet Gruteke en hun dames, alsmede Peter R. de Fiets (treedt met zijn fietsen a.s. maandag op in het programma ‘Man bijt hond’) en fotograaf Philip van der Ploeg. Al na een paar uurtjes viel Robert Slippens uit en moest Danny Stam ook noodgedwongen aan de kant blijven. De rangen waren redelijk gevuld voor de openingsavond. Gisteravond was ik gast in de box van De Ronde van het Groene Hart, waar voorzitter Paul Nouwen weer een voortreffelijke gastheer was en ik plezierige gesprekken kon voeren met de cultuurdirecteur van de ronde Richard Wijnschenk en zijn echtgenote. Echt praten was het natuurlijk niet, maar meer liplezen, een kunst waarin ik redelijk bedreven raak. Het was nu aanmerkelijk drukker en het was een heel gevecht om je een …

… weg te banen door de gangpaden. In het gezelschap van de gebroeders Wim en Jos Kroon (de bekende juryleden) en onze maandagse medewerker Jan Houterman heb ik geboeid naar de afsluitende koppelkoers zitten kijken. Die werd gewonnen door Danny Stam, die sinds vrijdagavond rondrijdt met de jonge Duitser Leif Lampater, wiens maat Andreas Beikirch eveneens moest (misschien wel door de organisatie gedwongen) uitvallen. Stam-Lampater wonnen de laatste koppelkoers na nog een spectaculaire wissel in de voorlaatste bocht waar Lampater Danny in het wiel van een ontketende Wim Stroetinga smeet, die zich al in gewonnen positie waande. Het kind van Cees werd perfect gelanceerd en hij maakte het geweldig af. De decibellen rolden met duizenden tegelijk van de tribunes en de volumeknoppen van de muziek werden nog eens wijd opengedraaid voor dit daverend slotakkoord. Maandag met Willeke Alberti maar even naar Schoonenberg.
De grote koppels Risi-Marvulli en Keisse-Bartko hielden zich redelijk rustig, maar er zijn nog drie avonden te gaan. Hun tijd komt nog. Van de Nederlanders die meereden viel me vooral het goede rijden op van Leon van Bon. Dat mannetje is gemaakt voor deze discipline en als hij destijds als jong rennertje na zijn medaille op de Olympische Spelen van 1992 voor de baan had gekozen, dan was hij nu een zesdaagsecoureur geweest van het niveau Risi, of misschien wel Pijnen of Clark. Maar ja dan had ik zijn finale jump gemist in het Nederlands kampioenschap van 2005 waarin hij de gehele Rabobankploeg een lesje leerde. En zo is het in het leven altijd: you can’t have them all. Een ander mooi koppel is de combinatie Peter Schep en Erik Zabel. Wat is die Duitser ongelooflijk populair in Rotterdam. Peter trouwens ook en bij zijn escapades daverde het ‘scheppie-scheppie-scheppie’ van de tribunes. Aartje Vierhouten doet het ook steeds beter en toen ik hem tijdens het optreden van Heidi en de Heino’s (dit was toch echt een belediging voor het publiek Frank Boelé) in de wandelgangen tegen het lijf liep, was het jeugdig enthousiasme nog steeds van zijn gezicht te lepelen. Zoiets werkt aanstekelijk en ik geloof niet dat er veel mensen waren die gisteravond ergens anders wilden zijn. De zesdaagse leeft en de zesdaagse gaat nooit verloren, al is er zo nu en dan een dipje.
(Foto’s: © Philip van der Ploeg)

Door Fred van Slogteren, 6 januari 2008 11:53

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web