Uit de ordners van Jan

“We beginnen vandaag in 1978. 27 maart was paasmaandag en Cees Priem (foto © Cor Vos) van de TI-Raleigh ploeg won de tweede etappe van de Ronde van België tussen Waarschoot en Mol over 163 km. Hij won de sprint van een kopgroep van elf renners bestaande uit acht Belgen en drie Nederlanders. Ferdi Vandenhaute werd tweede gevolgd door Roger Rosiers, Ludo Peeters, André Dierickx, Michel Pollentier, Walter Planckaert, Freddy Maertens, Piet van Katwijk, Frans Van Looy en Jan Aling. Een knappe overwinning gezien de samenstelling van de groep. Later in de week werd André Dierickx gehuldigd als winnaar van de Ronde van België 1978, Piet van Katwijk was met de zestiende plaats op bijna 9 minuten achterstand de beste Nederlander.

In het weekend van 26-27 maart 1983 wonnen ...

... onze landgenoten geen grote koersen, maar op alle fronten deden we mee. Op zaterdag werd Bert Oosterbosch tweede en Jan Jonkers derde in de E3 prijs van Harelbeke. Ze waren niet opgewassen tegen de Belgische sprinter William Tackaert. In de top tien ook nog Hedy Nieuwdorp op de vijfde, Jos Schipper op de zesde en Ad van Peer op de zevende plaats.
Onder zeer slechte weersomstandigheden won Sean Kelly in Frankrijk het Criterium International. Joop Zoetemelk werd derde op 30 seconden. De rest van onze landgenoten kwam te laat binnen.
Op zondag won Eddy Planckaert met overmacht de Brabantse Pijl. Op 1 minuut 22 werd Johan van der Velde vijfde. De huidige Rabo-baas Theo de Rooy arriveerde als vijftiende op de Alsemberg.
Tot slot werd de 24e Omloop van de Baronie gewonnen door Ron Snijders met Corné Heeren als tweede en Toon van der Steen als derde.
Wat echter in dit weekend hét gesprek van de dag was, was de zware val van Gerrie Knetemann, op de donderdag daarvoor in de semi-klassieker Dwars door België.

‘KNEET ZWAARGEWOND BIJ VAL IN BELGIE’, was de kop boven het verslag van Ron Couwenhoven in De Telegraaf. In zeer slecht weer reed Knetemann ter hoogte van Ronse na 109 kilometer koers achter op een geparkeerde auto. Hij sloeg met zijn linkerarm door de achterruit waarbij hij een slagaderlijke bloeding aan de pols opliep. Bovendien brak hij zijn linkerscheenbeen en liep hij zware kneuzingen op aan het linkerbovenbeen en zijn arm. Hij werd direct opgenomen in het Academisch Ziekenhuis van Gent. Het ongeluk gebeurde vermoedelijk doordat Knetemann’s gezichtsvermogen door een vuile bril ernstig was afgenomen. Aan de vooravond van de Tirreno-Adriatico liet Knetemann in Telesport nog weten steeds meer hekel te krijgen aan het rijden van klassiekers. "In dat soort wedstrijden en ook in die kleinere wedstrijdjes is het tegenwoordig zo dringen geblazen dat het levensgevaarlijk wordt".

‘ALS KNEET OOIT NOG MAAR KAN FIETSEN’, schreef de Telegraaf op zaterdag 26 maart. Frans Schrader doet in die uitgave verslag vanuit Gent. ‘In kamer 606 ligt een patiënt bij het raam die nauwelijks te herkennen is, hij beweegt amper en als zijn vrouw Gré met de verslaggever binnenstapt kreunt de matador van het profwielerpeloton slechts. En dan, terwijl de ogen in het zwaar toegetakelde gezicht flauw opslaan, de arm dik verpakt in het gips boven hem bungelt en voor de rest een groot laken de nog steeds gecompliceerde beenbreuk bedekt, komt het bijna dramatisch over zijn lippen: "Als de Kneet ooit nog maar kan fietsen. Wat is dit erg…." Het herstel gaat vele maanden kosten. Gré: "Zoals ze het hier hebben kunnen overzien, zijn in zijn rechterarm een pees en een zenuw doorgesneden en bovendien de slagader. Behalve dat is het rechterbeen op drie plaatsen gebroken. Maar God, aan de andere kant mag je nog blij zijn. Toen de Belg Monseré destijds tegen een stilstaande auto vloog, bekocht-ie dat met de dood." De Kneet is dus geveld. "Ik maak me diep zorgen", stamelde de 32-jarige coureur. Toen de fotograaf hem vroeg indien mogelijk even in de lens te kijken, richtte Knetemann zich toch weer op "Ja, jullie moeten ook je werk doen, dat is nu eenmaal je beroep, dus vooruit dan maar." Ook dat is Gerrie Knetemann, gelukkig alweer even in z'n oude doen. Sterkte Kneet!’

En zoals altijd, het leven gaat door en het wielerpeloton eveneens. Bij absentie van Gerrie Knetemann, die de Driedaagse van de Panne in 1982 nog had gewonnen, hebben zijn ploegmakkers de honneurs meer dan waargenomen. Want 29 maart was compleet Oranje gekleurd. Jan Raas won de ochtendetappe in de sprint, Bert Oosterbosch was de sterkste in de middagtijdrit over 7,5 kilometer met een minimale voorsprong van tweetiende seconde op Eric Vanderaerden. ‘WRAAK VOOR DE KNEET’, kopte de Telegraaf na afloop van deze roerige wielerweek. Later die week won Cees Priem het eindklassement van de Driedaagse van De Panne, een van de laatste belangrijke overwinningen van de nu 55-jarige Zeeuw.

Een jaar later, 1984, voltooide Bert Oosterbosch de Nederlandse trilogie in De Panne door met overmacht het eindklassement te winnen. Na Knetemann en Priem de derde zege van de ploeg van Peter Post op rij. Dinsdag 27 maart won eerst Eric Vanderaerden de ochtendetappe en in de middag sloeg Bert Oosterbosch toe in de tijdrit over 15 kilometer. Jos Schipper was vijfde. En wie stond als zesde in de uitslag? Jawel, Gerrie Knetemann, die gaf slechts 55 seconden toe op De Rooie. Oosterbosch gaf de leiderstrui zoals reeds vermeld niet meer uit handen. Het was alweer de zesde zege van het seizoen na de prologen van de Middellandse Zee en Parijs-Nice, de zevende etappe van de rit naar de zon en de E3 prijs van Harelbeke.

Net als vorig jaar lag er ook dit jaar op 27 maart een Nederlandse toprenner in het ziekenhuis. Jan Raas, de kopman van de Kwantum ploeg mocht echter de volgende dag weer naar huis. Ruim een week na zijn zware val in Milaan-San Remo was zijn gekwetste ruggenwervel in een gipscorset gezet. Hij kreeg zes weken rust voorgeschreven. Raas zou later in het seizoen nog wel terugkomen en hij won zelfs nog een rit in de Tour, maar hij zou op 28 mei 1985 zijn fiets definitief aan de wilgen hangen.

In de krant van 26 maart 1987 is te lezen dat Tourbaas Felix Lévitan ontslag heeft genomen als voorzitter van het organisatiecomité van de Ronde van Frankrijk. ‘Duidelijke meningsverschillen over het te voeren beleid en het management’, stond te lezen in de korte verklaring. Geruchten over een financieel schandaal staken de kop op maar de hoofdrolspelers zwegen in alle toonaarden. Lévitan is de man geweest die de wielersport de weg heeft gewezen naar het grote geld. In zijn laatste jaren als Tourdirecteur kwam er veel kritiek op zijn autoritaire en onmenselijke aanpak om de Tour ondergeschikt te maken aan de hoogste bieder. Lévitan haalde grote sponsors binnen, bedong enorme bedragen bij de etappeplaatsen en vroeg steeds meer geld van de deelnemende ploegen. Trouwe geldschieters die al vele jaren hun geld aan Lévitan overmaakten werden zonder pardon aan de kant gezet als een ander meer wilde betalen. Felix Lévitan, 25 jaar Tourdirecteur en betrokken bij veertig Tourorganisaties, heeft de wielersport in elk geval veel internationaler gemaakt. Hij haalde bijvoorbeeld de Colombianen naar de Tour en verkocht de Ronde in alle uithoeken van de wereld.

Het paasweekeinde van 25-27 maart 1989 leverde Adrie van der Poel weliswaar slechts twee tweede plaatsen op, maar dat was voor hem tevens de bevestiging dat het wel goed zat met zijn vorm voor de Ronde van Vlaanderen. In de E3 prijs verloor hij de sprint van Eddy Planckaert. Eddy Schurer werd vierde en Mathieu Hermans op 50 seconden negende. Een dag later maakte Adrie deel uit van een kopgroep van zeven in de Brabantse Pijl. Johan Capiot was hem op Alsemberg te snel af. Frans Maassen werd hier vierde en Marc van Orsouw zesde.

Dan nog wat namen op de internationale verjaardagskalender. De bekendste is die van de Zwitser Tony Rominger op de foto rechts (1961). Voorts vierden de Tsjech Jiri Skoda (1956), de Australiër Gary Sutton (1955) en de Liechtensteinse baanrenner Roman Hermann (1953) hun verjaardag.

Eddy Merckx boekte 525 overwinningen tussen 1961 en 1978 maar 27 maart bleef als datum overwinningsloos. Een tweede plaats in de tweede etappe van de Catalaanse Week 1968 en een derde in de E3 Prijs Harelbeke waren zijn voornaamste wapenfeiten.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 27 maart 2006 8:01

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web