De Burgerlijke Stand van 1 januari.

Roger LAMBRECHT (1916, overleden 04.08.1979, België)

Ik weet niet veel van deze renner en er is ook niet veel over hem bekend. Hij won in 1948 en ’49 de Grote Prijs Redon en in dat eerste jaar ook de al lang ter ziele zijnde semi-klassieker Dijon-Lyon. Hij won in 1946 ook nog een koers in Châteaulin en dat was het wel zo’n beetje. De reden waarom zijn naam bij oudere wielerliefhebbers nog wel een belletje doet rinkelen is het feit dat hij drie keer aan de Tour de France deelnam, daarin twee etappes won en respectievelijk zevende, elfde en dertiende werd. Dan ben je een behoorlijke renner geweest. In 1948 droeg hij twee dagen het geel. Hij veroverde dat kleinood in de vierde etappe van Nantes naar La Rochelle. Na de zesde rit moest hij de leiderstrui echter afstaan aan Louison Bobet, die hem acht dagen zou behouden tot de uiteindelijke winnaar Gino Bartali het kleinood in de veertiende etappe definitief overnam. In de zeventiende rit liet Roger Lambrecht nog een keer van zich horen door de tijdrit over maar liefst 120 kilometer van Mülhouse naar Straatsburg te winnen. Voor de Pool Klabinsky en de Fransman Guy Lapébie, de jongere broer van de vooroorlogse Tourwinnaar Roger. Klabinsky was merkwaardig genoeg een ploeggenoot van Lambrecht. De in West-Vlaanderen geboren coureur was wel een Belg, maar hij woonde sinds 1940 in Frankrijk. Dat is misschien de reden waarom hij was ingedeeld bij de internationale ploeg met onder andere de Zwitserse gebroeders Aeschlimann en Pierre Brambilla, een Italiaan die in Frankrijk woonde. Er was natuurlijk ook een Belgische ploeg met Ockers, Schotte en Impanis. Er was zelfs een ploeg Belgische jongeren met André Rosseel en Dolf Verschueren, de latere wereldkampioen stayeren. Maar Lambrecht zat dus bij de internationalen en werd in België waarschijnlijk niet helemaal voor vol aangezien. Een jaar later zat hij na zijn prestaties in 1948 …

… wel in de Belgische ploeg en wederom behaalde hij succes. Al in de tweede etappe sloeg hij toe. Hij veroverde zowel de etappezege als de gele trui in een rit die eindigde in het Brusselse Heizelstadion. Een dag later was hij de trui al weer kwijt en wel aan zijn ploeggenoot Norbert Callens. In 1952 zette Roger Lambrecht een punt achter zijn rennersleven en er is verder niets meer van hem vernomen. Hij is waarschijnlijk altijd in Frankrijk gebleven, want hij stierf op 63-jarige leeftijd in Saint Pol de Léon en dat ligt in Bretagne. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere nieuwjaarskinderen zijn:

ALLAN, Dave (1951, Australië)
ARANAGA AZKUNE, Andoni (1979, Spanje)
BENI, Dario (1889, overleden 11.02.1969, Italië)
DEVOS, Ken (1987, België)
DONY, Jean-Philippe (1982, België)
FANTINI, Alessandro (1932, overleden 05.05.1961, Italië)
GATTO, Oscar (1985, Italië)
HOFFMAN, Tristan (1970, Nederland)
HOWES, Alex (1988, Verenigde Staten)
KEULERS, Gerard (1933, Nederland)
MANZANEQUE SANCHEZ, Jesus (1943, Spanje)
OPEL, Ludwig (1880, overleden 16.04.1916, Duitsland)
ROSTOLLAN, Louis (1936, Frankrijk)
TRESSIDER, John (1932, Australië)
UGRUMOV, Pjotr (1961, Letland)
VLOT, Wichert (1947, Nederland)
WALTHOUR, Bob (1878, overleden 03.09.1949, Verenigde Staten)

Door Fred van Slogteren, 1 januari 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web